คุยกับกวี...ซีไรท์ วันนี้(๓ กันยายน ๒๕๕๐) ห้องสมุดโรงเรียนบางลี่วิทยาจัดกิจกรรม ส่งเสริมการอ่าน เป็นวันแรก ได้เรียนเชิญ คุณเรวัตร์ พันธุ์พิพัฒน์กวี ซีไรท์ ปี ๒๕๔๗ จากบทกวี "แม่น้ำรำลึก" มาพูดคุยเล่าประสบการณ์ ให้นักเรียนฟัง โดยผมกับน้องจิ ช่วยกันเป็นตัวแทนซักถามปัญหาต่างๆ แล้วให้นักเรียนเขียนคำถามใส่กระดาษขึ้นมา คุณเรวัตร์ จะตอบทุกคำถาม และแต่งคำประพันธ์เกี่ยวกับ บางลี่ ให้ด้วย ในตอนท้าย ได้เปิดโอกาสให้นักเรียนที่นั่งฟังได้แต่งกลอนสดเกี่ยวกับห้องสมุดและคุณเรวัตร์ ผู้แต่งทุกคนได้รับรางวัล จากมือของคุณเรวัตร์ นักเรียนให้ความสนใจกิจกรรมดีมาก คุณเรวัตร์ก็เป็นกันเอง ทำให้พวกเราได้รับประสบการณ์อันมีค่าอย่างยิ่ง คุณเรวัตร์ ได้พูดถึงเคล็ดลับในการเขียนว่า ท่านจะลุกมาเขียนหนังสือตอนเช้ามืด เพราะสมองกำลังแล่น ผลงานของคุณเรวัตร์ มีทั้งเรื่องสั้น นวนิยาย และกวีนิพนธ์ คุณเรวัตร์ บอกว่าพื้นฐานของความเป็นนักเขียน ก็คือความเป็นนักอ่าน ชีวิตของคุณเรวัตร์ เป็นชีวิตที่น่าศึกษา เป็นกวีที่มาจากเกษตรกร จากคนงานรับจ้าง เป็นเด็กอำเภอสามชุกและศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี วันนี้ผมได้มีโอกาสคุยกับนักเขียนซีไรท์ นับเป็นประสบการณ์ที่ยอดเยี่ยม ที่จริงผมก็มีเพื่อน รุ่นพี่ ที่เคยได้รางวัลซีไรท์ อยู่คนหนึ่งคือ คุณมาลา คำจันทร์ แกมีชื่อจริงว่า เจริญ มาลาโรจน์ เรียนปริญญาโท สาขาจารึกภาษาไทย มหาวิทยาลัยศิลปากร ห้องเดียวกับผม รุ่นผมมีผู้ชายแค่ ๒ คน เท่านี้
ตามคุณครูขจิตมา
เขินสุดๆๆๆๆ...นั่งใกล้คุณน้าเรวัตร์ ตื่นเต้นเจ้าค่ะ...แต่ก็สนุกดี
พรุ่งนี้คุณกุดจี่จะมาด้วยนะเจ้าค่ะ ...คอยติดตามเจ้าค่ะ ------> น้องจิ ^_^
สวัสดีค่ะ
มีข้อสังเกต
ผู้หญิงจะชอบเรียนเรื่องภาษา /พวกวรรณคดี มากกว่าผู้ชายนะคะ
ที่จุฬาก็เหมือนกันค่ะ
สวัสดีค่ะพี่ชาย....พิสูจน์
คิดถึงค่ะ รักษาสุขภาพนะคะ
สวัสดีครับ
แม่น้ำรำลึก.. เป็นวรรณกรรมอีกเรื่องที่สะท้อนวิถีชีวิตของคนไทยได้อย่างแจ่มชัด และเป็นกวีนิพนธ์ที่ฉายภาพต่าง ๆ ได้อย่างมีชีวิต รวมถึงการสื่อถึงวันเวลาที่ล่วงมาอย่างมีความหมาย
เป็นซีไรต์อีกเล่มที่ผมชื่นชอบ ..
ขอบคุณครับ