<ul>

  • พักผ่อนมากๆนะคะ   ห้ามนอนดึก   งดงานหนักที่ต้องใช้พลังงานมาก  งดเรื่องเครียด  งดที่แออัดยัดเหยียด  ห่างไกลกับอะไรต่างๆที่มีโอกาสทำให้เราติดเชื้อ.
  • สรุป.ต้องไม่ทำให้ร่างกายอ่อนแอค่ะ..(อ้าว!..ติ๋ว..นี่พ่อนะพ่อ.บังอาจบอก..อิ.อิ.)

    • </ul>  <p style="text-align: justify">     เป็นความห่วงใยที่ลึกซึ้งถึงกับเอามานั่งทบทวนว่าไม้แก่ดัดยาก จะทำได้แค่ไหนหนอ ผมเริ่มอย่างนี้ครับ ที่หน้าบ้านจะมีเก้าอี้ฮ่องเต้อยู่ตัวหนึ่ง ตื่นเช้าๆผมจะออกมานั่งอยู่ท่ามกลางอากาศยามเช้าที่เย็นสบาย สักพักแสงแดดอุ่นจะสาดส่องแมกไม้มา ได้เวลาขบวนห่านเดินพาเรดผ่านหน้ากิ๊บก๊าบๆๆไป ตามด้วยไก่งวง  ไก่ต๊อก ที่วิ่งซ้ายวิ่งขวาไล่กันไม่เป็นระเบียบ </p>  <p style="text-align: justify">ที่กิ่งส้มโอต้นหน้าบ้านอยู่เยื้องจากที่นั่งประมาณ7เมตร จะมีนกกระจิบคู่หนึ่งกำลังทำรัง สังเกตเห็นนก2ตัวผลัดกันบินเข้าบินออก ไปคาบเอาเศษไม้มาช่วยกันทำรัง งานจะเริ่มประมาณ10โมงเช้า ไปหยุดตอนไหนก็ไม่ทราบเพราะผมเข้าบ้านก่อนทุกที</p>  <p style="text-align: justify">ชนิดและประเภทของรังนกนั้น เหมือนกับการสร้างบ้านเรือนของมนุษย์มาก นกแต่ละสายพันธุ์จะมีพิมพ์เขียวแบบสร้างรังเป็นการเฉพาะของตนเอง นกกระจาบก็อย่างหนึ่ง นกกระจอกก็อย่างหนึ่ง นกขุนทองทำรังในโพรงไม้ นกบางชนิดทำรังในดิน บางชนิดขี้เกียจไม่ทำอะไรเลย หาถ้ำได้เหมาะก็ห้อยหัวตามเพดาน แต่นกที่หน้าบ้านผมจะทำรังหยาบๆ  ไม่ได้วิจิตรบรรจงอย่างนกประเภทอื่น ถึงรังไม่สวยแต่ดูแข็งแรง ความรู้ความสามารถในนกแต่ละชนิด จะเพียงพอต่อการมอบฟักและเลี้ยงดูลูกเจี๊ยบ แสดงว่าชุดความรู้ของนกคงเข้มแข็งมาก ไม่อย่างนั้นลูกนกจะรอดได้อย่างไร</p>  <p style="text-align: justify">ที่น่าคิดก็คือว่า การดำเนินชีวิตของนกไม่ซับซ้อนวุ่นวายเหมือนของมนุษย์ ในการสร้างบ้านเรือนในเมืองใหญ่ๆ อาคารใหญ่โตต่างๆที่เราเห็นล้วนมาจากทรัพยากรธรรมชาติ ป่าไม้ กรวด หิน ดินทราย เหล็ก แร่ธาตุ ถูกมนุษย์ไปขุดโค่นเอามาใช้อย่างไม่บันยะบันยัง ชุดความรู้ในการที่จะอยู่บนโลกใบนี้ของมนุษย์น่ากลัวมาก ความรู้ที่มีกิเลศนำทางจะไม่คำนึงถึงอะไรทั้งสิ้น ทรัพยากรส่วนใหญ่ถูกเอามาใช้สนองกิเลศ หน้าตา โอ้อวดความงั่งของมนุษย์เอง </p><p style="text-align: justify"></p><p align="justify"> ถ้ามนุษย์ยอมเรียนรู้กฎธรรมชาติจากเพื่อนร่วมโลกบ้าง ถอดรหัสวิธีคิดของมวลสัตว์ทั้งหลาย บางทีอาจจะทำให้เข้าใจความพอดีของสิ่งที่ตัวเองคิดและทำ จะได้ยอมรับเสียทีว่าวิชาความรู้ที่มนุษย์มีเป็นวิชามารเสียส่วนใหญ่ ไม่รู้จะใช้วิธีอะไรมาแก้ไขเสียด้วยสิ ในเมื่อความสุดโต่งอหังการ์มันฝังอยู่ในสายเลือดมนุษย์เสียแล้ว แต่ก็ไม่เป็นไรหรอกนะ ถ้าไม่เข้าใจและยังดันทุรังอยู่อย่างนี้ </p><p align="justify"> อีกหน่อยภาวะโลกร้อนก็จะมาจัดการเอง นับแต่นี้ไป พายุจะรุนแรงขึ้น แผ่นดินไหวจะมีมากขึ้น ความแห้งแล้งจะทอดยาวมากขึ้น อากาศจะผันผวนจนยากที่จะคาดการณ์ ไม่นานหรอก เมื่อธรรมชาติเช็คบิล คราวนี้ก็ตัวใครตัวมันละสิ ยกเว้นพวกเฮฮาศาสตร์เชิญทางนี้ น้าอึ่งอ๊อบได้มาสำรวจที่หนีที่ไล่ไว้แล้ว หน่อแก่นตะวันที่อาจารย์แป๋วให้มากำลังงอก ขยายพันธุ์ไว้เยอะเอาไว้ขุดมาทำสลัดทำยำเลี้ยงพวกเรายังไงละ    </p>