มีความเหงาเป็นเพื่อนในการทำงาน

  

ทุกๆวันชีวิตของคนเราต้องทำงาน  งานที่จะผดุงชีวิต  งานที่จะส่งเสริมคุณค่าของชีวิต  งานที่จะต่อเติมเสริมแต่งชีวิต  งานที่จะผลิตความภาคภูมิใจ  งานอะไรก็ตามแต่  สุดแต่ใจจะไขว่คว้าสรรหามาทำ   เพื่อเดินทางไปสู่จุดมุ่งหมายชีวิตที่ได้ตั้งปณิธานไว้   หากแต่เราตั้งปณิธานไว้ว่าอย่างไร ... ผลของงานหรือความสำเร็จที่ได้  ก็จะสวยโสภาตามที่ปรารถนา 

ศิลปิน....วาดภาพออกมาจากจินตนาการ  ความรู้สึก  และถ่ายทอดชีวิต  ออกมาในผลงานให้ผู้คนได้ชื่นชม  เสพกับความสุขที่ได้จากการชมภาพ  ไปในทิศทางและความแตกต่างของพื้นฐานชีวิตของผู้ชม 

นักร้อง....ร้องเพลง  จากน้ำเสียง  และความรู้สึก  ถ่ายทอดออกมา  ให้ผู้ฟังได้อิ่มเอม  กับเสียงร้องที่ เรียกว่า..ขายน้ำเสียง   ใครชอบใคร  ก็ต่างหาซื้อมาเป็นเจ้าของ  และ ฟังด้วยความชื่นชมและสิเนหา  

ร้านอาหาร....ผลิตอาหารที่ผู้คนชื่นชอบ  ไม่ว่าจะจำเจเหมือนเดิมทุกวัน  หรือแปลกใหม่ตามรสนิยมของลูกค้าที่ไม่เหมือนกัน  แต่ที่เหมือนกันคือ  ความนิยมชมชอบที่ต่าง...ตบเท้าเดินมาที่ร้านแห่งนี้  

สำหรับครูอ้อย..ต่างจาก  ศิลปิน  นักร้อง  และร้านอาหาร  

ครูอ้อยเขียนบันทึกจากการทำงาน  ชีวิต  บันทึกไว้ อ่านเมื่อยามแก่  ถ่ายทอดประสบการณ์เพื่อจด  จำ  เผื่อแผ่ผู้อื่นได้นำไปใช้   ในยามที่พวกเขาต้องการ  

สนุกกับชีวิต  จึงนำมาเขียน  

แต่เขียนด้วยความเหงา  เงียบ  ไร้เส้นทาง   เขียนในอากาศ  ห้วงอากาศกับความภาคภูมิใจในอนาคตที่อยู่ไกลแสนไกล  

ไม่หวังอะไร  เพียงแค่ตนเอง..ได้ชื่นชม   ใครจะมามีความสุขเท่าตัวเรา   ที่ได้เห็น  ได้พบ  และได้เขียน  ...ก็เพียงพอแล้ว  

ครูอ้อยมีความเหงาเป็นเพื่อนในการทำงาน  

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ครูสิริพรกับบันทึก

คำสำคัญ (Tags)#ครูอ้อย#ความเหงา

หมายเลขบันทึก: 123938, เขียน: 01 Sep 2007 @ 05:59 (), แก้ไข: 06 Sep 2013 @ 18:18 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 18, อ่าน: คลิก


ความเห็น (18)

มาเยี่ยมค่ะ

เผื่อจะลดความเหงาลงบ้างค่ะ

สวัสดีค่ะ

  ครูอ้อยคะ อาการแบบนี้ ไม่อยากให้เรียกว่าเหงาเลย มันทำให้รู้สึกว้าเหว่เกินไป อยากให้เรียกว่า ความรู้สึกอิ่มใจอยู่คนเดียวมากกว่า เหมือนดิฉันเองก็เกิดความรู้สึกแบบนี้บ่อย เมื่อได้ทำอะไร ที่เป็นสิ่งดีๆ เกินควร เกินคาด แล้วบรรยายให้ใครรับรู้ไม่ได้ เกิดอาการ       อัดแน่นอยู่ในใจคนเดียว การเขียนถ่ายทอดกันออกมาก็ช่วยได้ค่ะ ขอให้ความรู้สึกดีๆกับครูอ้อยนะคะ

sasinanda
IP: xxx.8.69.47
เขียนเมื่อ 
P
สวัสดีค่ะครูอ้อย
อย่างนี้ เรียกว่าไม่เหงาหรอกค่ะ
แต่เป็นการอยู่กับตัวเองอย่างมีความสุข
พี่เอง ไม่ค่อยรู้จักความเหงา ชอบอยู่คนเดียวด้วยซ้ำ มีตความสงบและมีจินตนาการดี
เวลาจะคิดอะไรดีๆออก ต้องอยู่คนเดียว ไม่ค่อยชอบคนเยอะๆ แต่ถ้าจะเป็นเวลาสนุก ก็เป็นอีกแบบหนึ่งค่ะ

สวัสดีค่ะน้องอุบล...อุบล จ๋วงพานิช

  • ขอบคุณค่ะ สำหรับกำลังใจ  ที่ให้ครูอ้อยเสมอมา
  • ความเงียบเหงาในใจ  ไม่ใช่ว่าจะรักษาให้หายได้ 
  • แต่ตัวครูอ้อยเองที่ต้องพัฒนาจิตใจ  และ  ปล่อยวางให้ได้  ก่อนที่จะเป็นโรคเรื้อรัง

ขอบคุณมาก  น้องได้ให้ยารักษาความเหงาได้บ้งค่ะ

สวัสดีค่ะคุณครูอ้อย มาเยี่ยมอีกคนให้คลายเหงา แต่จริงๆคงไม่ใช่ความเหงาทั้งหมดนะคะที่เป็นเพื่อนในการทำงาน ก็คุณครูอ้อยบอกว่า "สนุกกับชีวิต จึงนำมาเขียน" แค่ครูอ้อยอาจเป็นคนโรแมนติค เวลาอยู่คนเดียวจึงคิดว่าเหงา ลึกๆน่าเป็นความอิ่มใจที่ได้เขียนเล่า เป็นความสงบที่ได้คิดและเขียนอะไรที่ตนพอใจเงียบๆ หลายๆคนอยากมีเวลาอยู่เงียบๆกับตนเองอย่างที่คณครูอ้อยมี แต่หาไม่ได้นะคะ

 

  • โอ้โห.!!!     แม่ยกเพียบเลยนะครับครูอ้อย
  • .....
  • เชิญไปทายปัญหาให้ผมบ้างซิครับ...ขอบคุณครับ
  • ครูพี่อ้อย ขา ..

มาเป็นน้องยกให้ค่ะ  จุ๊บจุ๊บ  ให้เหงานะคะ 

  • ไม่เหงาหรอก
  • มีคนรู้ใจนั่งอยู่ข้างๆ
  • คอมฯ คนละตัว พูดคุยผ่านคอมฯ
  • โรแมนติกอะไรเช่นนั้น
  • beeman ซิเหงา...อิอิ..

สวัสดีค่ะคุณ...ตันติราพันธ์

  • ครูอ้อยอยากจะหมายความว่า  แบบที่คุณอธิบาย  แต่ครูอ้อยไม่อาจจะอธิบายได้  เพราะครูอ้อยไม่ได้คิดอย่างนั้น  การทำงาน  เป็นเหมือนชีวิต  ความสุข  สนุกสนาน  เป็นเครื่องชูกำลังให้ทำงานต่อไปด้วยดี
  • แค่ความเหงา  เรากำจัดมันได้  แต่ครูอ้อยก็ไม่ทำ  กลับชักชวนมัน  ให้มันเข้ามาอยู่ในหัวใจ  เพราะรู้ว่า...การอยู่คนเดียวกับการงาน  อย่างน้อยก็มีความเหงา  ที่เข้าใจเรา  และอยู่เป็นเพื่อนเราค่ะ
  • ขอบคุณค่ะที่มาทักทาย  และเป็นเพื่อนที่ยามเหงาค่ะ
  • ไม่มีคำบรรยาย
  • จะดีใจหรือเสียใจดี  อ่านแล้วผมจะทำอย่างไรดี
  • อ่อนแอ จิตใจย่ำแย่
  • หาทางออกแบบมืดไปหมด
  • ยอมรับความจริงไม่ได้

สวัสดี คุณครู

คุณครู ไม่เหงาหรอกครับ คุณครู ยังมีอะไรหลายอย่างเป็นเพื่อน ๆ

ลองมองดูรอบตัวซิครับ คุณครู จะเห็นว่า รอบตัวคุณครู มีอะไรหลายอย่างมากมายเลย

เช่น ยุง แมลงวัน แมลงหวี่ แมงมุม จิ้งจก มด และ อื่น ๆ อีกมากมายรอบตัวคุณครู

ยังมีเงาของคุณครูเองเป็นเพื่อนอีกด้วย

ฉะนั้น สิ่งที่คิดว่าไม่มีใครเห็น

แท้จริงแล้วมีคนหนึ่งที่เห็น

คนนั้นคือ ตัวเราเอง

มีความสุขมาก ๆ นะครับ

สุข สงบ เย็น

rainalone

มาเยี่ยมคุณ
P
บางครั้งคนเราต้องอยู่กับความเหงาบ้างก็ดีนะครับ
ไม่รู้จักความเหงาแล้วจะรู้จักความสนุกร่าเริงได้อย่างไร...ในเหริยญเดียวยังมีสองด้านเลยนะ...
ขอบคุณครับ...

สวัสดีค่ะน้องอุบล...อุบล จ๋วงพานิช

  • ในบางวัน  ทำงานมากเกินไปมั้งคะ  จึงรู้สึกว่า...เหงา  ไม่มีเพื่อน
  • เลย...คิดเอาเองว่า...ความเหงาเป็นเพื่อน
  • แต่ที่แท้  เรามีเพื่อนเยอะแยะค่ะ
  • เราไม่ไขว่คว้าหาเพื่อนเองล่ะค่ะ

คิดมากเนอะ..ขอบคุณค่ะที่เป็นกำลังใจให้เสมอทุกยามเช้า

สวัสดีค่ะคุณ...ตันติราพันธ์

  • ขอตอบ 2 ครั้งค่ะ  ดีใจที่มาทักทายนะคะ  ระคนความสุขด้วยค่ะ..ในยามที่เงียบเหงา  อาจจะมีทุกข์มาบ้าง  เพราะงานนั้น..ยากและสับสน
  • แต่งานก็เดินไปสู่ความสำเร็จค่ะ...ก็เลยสุขแบบเงียบๆ
  • ก็สุดแล้วแต่ว่า..จะมีใครนะ  เข้ามาร่วมสังสรรค์เสพสุขไปกับครูอ้อยค่ะ

ขอบคุณมากนะคะ..ที่เป็นกำลังให้เหมือนฝนชุ่มฉ่ำใจงค่ะ

สวัสดีค่ะคุณพี่คนดีของครูอ้อย....sasinanda

  • ครูอ้อยขออภัยที่ตอบช้านะคะ....งานมากจริงๆ  ของที่เคยชอบก็ต้องเมินค่ะ
  • แต่ตอนนี้  งานเริ่มจางลง  และกำลังจะรุกหนักอีกค่ะ..ในสัปดาห์หน้า
  • การอยู่คนเดียว...เหงา  เป็นประจำแล้วค่ะ...แต่เหงาในใจ..อิอิ..เป็นยังไงนะ  ใช่ไหมคะคุณพี่
  • แต่ครูอ้อยก็ได้เพื่อนๆ  มิตรรักใน G2K นี่ล่ะค่ะ  เป็นเพื่อน  เสมอ
  • คิดถึง  รักษาสุขภาพนะคะ..ฝากหอมแก้มหลานชายด้วยค่ะ

ขอบคุณค่ะ

 

สวัสดีค่ะคุณ...สะ-มะ-นึ-กะ

  • ไม่กล้าทายค่ะ  กลัวถูกค่ะ  ให้สมาชิกท่านอื่นๆ  ร่วมสนุกเถอะค่ะ

อิอิ..ขอบคุณค่ะ

ครูอ๊อบ
IP: xxx.7.173.194
เขียนเมื่อ 
สวัสดีค่ะ..ครูอ้อย    เป็นครูเหมือนกันค่ะผ่านมาเยี่ยมนะคะ  ได้มีโอกาสคุยกับอ.ขจิต  ท่านแนะนำให้ลองมาคุยกะครูอ้อยดู   ก็เป็นคนขี้เหงาเหมือนกันค่ะ  เหงากับการทำงาน   เบื่อที่จะต้องตอบคำถามตัวเอง   แต่เพื่อเด็กๆไม่เคยท้อค่ะ  แค่แอบบน้อยใจนิดนิดกับงานค่ะ  ดีใจที่ได้คุยด้วยค่ะไว้วันหลังจะแวะมาอีกค่ะ ไม่ว่ากันนะคะ

สวัสดีค่ะครูอ๊อบ

  • ดีใจค่ะ  ที่จะได้เพื่อนใหม่  ที่เป็นครูที่เข้าใจงนากันและกัน
  • เหงาแต่มีความสุขกับการทำงานค่ะ
  • มีอะไร  ก็มาคุยกันค่ะ  อย่างน้อยที่สุดก็คือการให้กำลังใจกันและกันค่ะ