ธรรมชาติชุมชน
ลุ่มน้ำตาปีในยามเย็น
เส้นทางเข้าชุมชน
ธรรมชาติชุมชนสายน้ำ "ทรัพย์ในดินสินในน้ำ"
เส้นทางคมนาคมในอดีตเหลือเพียงความสงบนิ่ง
เส้นทางสายใหม่แม้ไม่สมบูรณ์แต่นำพาความสะดวกรวดเร็ว
สะพานข้ามลำคลองอีกไม่นานก็จะกลายเป็นสะพานคอนกรีต
ที่บ้านไม่มีขอเก็บไปปลูกที่บ้านหน่อย "สาวเชียงใหม่"
โครงการอนุรักษ์ "วังปลา"
"ต้นจาก" ริมแม่น้ำลำคลองสามารถกันตลิ่งพัง,ใบจากใช้เย็บมุงหลังคา,ห่อขนม, ลูกจากรับประทานอร่อยรสชาดคล้าย ลูกตาล-มะพร้าวก่อน แต่เก็บกินค่อนข้างลำบากแต่ถ้าได้ชิมใคร ๆ ก็ต้องติดอกติดใจขอบอก
ด้วยความปรารถนาดีจาก
นางสาวชนิตา ช่วยส่ง & นางสาวธัชพร เทพพิทักษ์
สวยครับ สวยมากๆเลยครับ อยากไปชมบรรยากาศจริงๆจังเลย ว่างๆพาแสงเทียนไปเพิ่มบรรยากาศไต้ต้นทองหลางบ้างซิครับ
“ลูกจาก” นอกจากอร่อยแล้วยังมีกลิ่นหอมตามธรรมชาติด้วย ได้กลิ่นแล้วชื่นใจและอยากทานมาก ๆ ถ้ากลุ่มแสงเทียนอยากไปชมบรรยากาศก็ยินดีเลยค่ะ เที่ยวแบบธรรมชาติ เพลินตาและเพลินใจดีนะคะ
ขอบคุณค่ะอาจารย์ ถ้าอาจารย์มีโอกาสมาเที่ยวจะพาล่องลำคลองด้วยเรือพาย แต่ตั้งแต่มีถนนหนทางเข้ามา การสัญจรทางเรือแทบหมดความหมายเหลือไว้เพียงนึกคิดของอดีตเท่านั้นแถมเรือก็หายาก ลำคูเล็กน้อยที่ชาวบ้านเคยพายเรือเข้าสวนก็ตื้นขืนไปเยอะเพราะสะพานข้ามลำคูไม่ได้ยกสูงทำให้กระแสน้ำนิ่งไหลเวียนไม่เต็มที่เป็นภาวะจำยอมที่เกิดขึ้นไปแล้วเป็นที่น่าเสียดาย แต่ที่สำคัญสุด มีข่าวลือจากชาวบ้านว่ามี จระเข้ หลุดเข้าอาศัยอยู่เป็นเพื่อนในลำคลอง แม้แต่ผู้เขียนยังเลี่ยงที่จะลงเรือพายเล่นกลัว เพื่อนคนใหม่ ขึ้นมาทักทาย
สภาพบริบทชุมชนแต่ละท้องที่ แต่ละภาคนั้นก็แตกต่างกันไป แต่สิ่งที่ไม่แตกต่างกันของคนไทยคือ ความมีน้ำใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ เป็นเสน่ห์ของคนไทย ที่เป็นจุดแข็งที่ดำรงความเป็นไทมาช้านาน ขอบคุณสำหรับทุเรียนกวนมาก ๆ เราชาวรุ่งอรุณอิ่มกันถ้วนหน้า หมดฤดูกาลนี้แล้วเราค่อยแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันอีกนะครับ พี่น้องกลุ่มทองหลางผู้น่ารักทุกคน หมดกลิ่นหอมของทุเรียน กลิ่นหอมเสื้อครุย ก็คงจะตลบอบอวล เหมาะสำหรับบัณฑิตผู้ประพฤติตนที่เหมาะสม และสมควรที่จะได้เป็นบัณฑิตมหาวิทยาลัยชีวิต เพราะความมุมานะ บากบั่น มุ่งมั่นในการศึกษาเรียนรู้จนครบหลักสูตร