สวัสดีครับทุก ๆ ท่าน...
คืนวันย่อมล่วงเลยผ่านไปบัดนี้เราทำอะไรอยู่
<p style="margin: 0cm 100.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">จงอยู่อย่างมีชีวิตที่พอเพียงเถิดจะเกิดเบาสบาย...สองกลุ่มคำนี้ยังค้างคาจิตใจยูมิอยู่ตลอดช่วงเวลาขับรถแล้วฟังวิทยุ…มาเกาะยอในเช้าวันนี้ </p><p style="margin: 0cm 100.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 100.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"> พอเข้าไปที่สำนักงานทักทายเพื่อน ๆ รับไหว้แล้วไปที่ฝากลายเซ็นลงวันเวลา…อาจารย์…มีของฝากอยู่ที่รังนกกระจอก…ครับผม…</p><p style="margin: 0cm 100.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 100.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">เหลียวมองหน้าคนพูดแล้วยิ้มตอบ...อย่างมีไมตรีจิตต่อกัน...แล้วผมก็เดินไปจุดนั้น...</p><p style="margin: 0cm 100.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 100.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">ว้าว…เป็นกล่องไปรษณีย์ขนาดกลางยกขึ้นมีเสียงโกรกเกรก..ๆ เมื่อมาถึงยอดเขาที่ทำงานแล้วเปิดออกดู…มีจดหมายน้อยอยู่ข้างบน…</p><p style="margin: 0cm 100.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 100.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">เรื่อง กราบขอบพระคุณและมอบหนังสือเรื่อง…เพราะศิลปิน...จึงสิ้นหมอง หนังสือเพิ่งจะเสร็จ ทางคณะผู้จัดทำ </p><p style="margin: 0cm 100.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 100.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"> มีคุณหมอบัญชา พงษ์พานิช เป็นหัวหน้าคณะได้พิจารณานำคำนิยมของท่านอาจารย์มาไว้เป็นอันดับแรก คงเพราะโดนใจในบางคำ </p><p style="margin: 0cm 100.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 100.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"> ขอกราบขอบพระคุณท่านอาจารย์เป็นอย่างสูงอีกครั้ง ที่กรุณาเขียนคำนิยมให้ </p><p style="margin: 0cm 100.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 100.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"> ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์จงคุ้มครอง ขอให้ท่านจงมีสุขภาวะที่ดีตลอดไป ชั่วกาลนาน…ด้วยความเคารพรักนับถืออย่างสูง</p> <p style="margin: 0cm 100.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">ลงชื่อ…นายหนังบุญธรรม เทอดเกียรติชาติ...อธิการบดีมหาวิชชาลัยชุมชนศิลปินพื้นบ้านศรีวิชัย…จังหวัดนครศรีธรรมราช.</p><p style="margin: 0cm 100.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 100.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">ขอฝากคำขอบคุณตรงหัวใจที่งดงามของอาจารย์บุญธรรม เทอดเกียรติชาติ...เช่นกันทางนี้...เมื่อใจถึงใจทุกสิ่งคงถึงนะครับ....</p><p style="margin: 0cm 100.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p> ด้วยไมตรีจิตมิตรภาพ…ฮา ๆ เอิก ๆ…
แวะมาทักทายสวัสดีค่ะ อาจารย์
ดีใจที่เห็นบันทึกของอาจารย์อีกค่ะ
สวัสดีครับ คุณ <div style="padding-right: 4px; padding-left: 0px; padding-bottom: 4px; padding-top: 0px">
</div><div class="info">
จันทรรัตน์
</div><div class="info">ยิ้มๆๆ ยิ้มมาในตาหวานชื่น</div><div class="info">ยิ้มนิดชีวิตยั่งยืน สดชื่นอุรา…อย่ารีรอ…</div><div class="info">มายิ้มกันหนอ…พวกเรา…ฮา ๆ เอิก ๆ</div><div class="info">ขอบคุณครับที่เข้ามาทักทาย…ด้วยมิตรไมตรีที่ดีงามครับผม…อยู่ไกลเหมือนอยู่ใกล้นะครับ…</div>
สวัสดีค่ะอาจารย์
อยากบอกว่า คิดถึงมาก ถึงมากที่สุด แต่ไม่ทราบว่าจะติดต่ออาจารย์ได้อย่างไร เลยขอเจอกันในฝันก็แล้วกัน
ดีใจค่ะ ที่อาจารย์กลับมา ฮา ๆ เอิ๊ก อีกครั้งหนึ่ง
สวัสดีครับ คุณ <div style="padding-right: 4px; padding-left: 0px; padding-bottom: 4px; padding-top: 0px">
</div><div class="info">
คุณ รัตติยา เขียวแป้น
</div><div class="info">เช่นเดียวกันครับ…เมืองหาดใหญ่ยังไม่ร้าง…คงได้เจอกันนะครับผม…</div><div class="info">ที่จริงเราอาจเดินบนถนนเดียวกันบ่อย ๆ ใน มอ . หาดใหญ่ แต่เราอยู่ในรถเลยเห็นแต่รถ…</div><div class="info">ฮา ๆ เอิก ๆ …ลูกสาวสบายดีนะครับ…</div><div class="info">ขอบคุณครับ.</div>
สวัสดีหลังทานข้าวเที่ยงเสร็จค่ะ อาจารย์
ลูกสาวสองคนสบายดีค่ะ คนโต ก็เริ่มจะเถียงเก่ง ตามวัยที่โตขึ้น (ไม่รู้เหมือนใครสิเนี่ย)
ส่วนคนเล็ก ก็พยายามทำตัวเหมือนเป็นพี่สาว มากกว่าน้องสาว
อ.อย่าลืมนำเรื่องหนุ่มน้อยทั้งสองคนมาเล่าให้ฟังอีกนะคะ
สวัสดีครับอาจารย์
ดีใจที่เห็นบันทึกของอาจารย์ครับ อาจารย์ได้รับหนังสือธรรมะเล่มน้อยหรือยังครับ
สวัสดีค่ะ อาจารย์
ดิฉันเป็นน้องใหม่ขอมาทักทายอาจารย์ เพราะคำโดดใจ อยู่อย่างพอเพียง นี่แหล่ะค่ะ
สวัสดีครับ คุณ
สวัสดีครับ คุณ
ข้ามสีทันดร
ด้วยความคิดถึงครับ...
ยังไม่ได้รับครับผม...คงยังมาไม่ถึงนะครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณ