รายงานการจัดการความรู้ KM เชียงใหม่ (๕/๒) - สมุดของฉันใน gotoknow

กมลวัลย์
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ
สมุดเล่มแรกที่เปิดคือ นานาสาระกับอุดมศึกษาไทย ซึ่งเขียนเกี่ยวกับอุดมศึกษา เล่มต่อมาที่เปิดเกือบทันทีคือ การปฏิบัติธรรม ที่ได้รับเกียรติจาก ดร.ประพนธ์ beyondKM มาช่วยเจิมให้ข้อคิดเห็น

ต่อค่ะต่อ... บันทึกตอนต่อจากรายงานการจัดการความรู้ KM เชียงใหม่ (๕/๑) - เทคนิคการเขียนบล็อก   ขออนุญาตขยายความสิ่งที่เขียนใน km chiangmai.pps ใน slide ๓ เรื่องเหตุผลเพิ่มเติมที่มาเขียนบันทึกใน gotoknow  ดังนี้ค่ะ

เหตุผล

 

- ต้องการประชาสัมพันธ์ข้อมูลต่อประชาคม (ที่ สจพ.)

- เขียนบันทึกแรกเกี่ยวกับบทบาทหน้าที่ของสภามหาวิทยาลัย

- เริ่มมีสมาชิกเข้ามาให้ข้อคิดเห็นทักทาย

- เริ่มเขวออกจากงาน ^ ^

- เรียนรู้เกี่ยวกับการเปิดสมุดหลายสมุด

- เรียนรู้เกี่ยวกับแพลนเน็ต

- เริ่มเรียนรู้เทคนิคต่างๆ โดยการอ่านคู่มือ และอ่านจากบันทึกของสมาชิกหลายๆ ท่าน

 

อย่างที่บอกนะคะ ความตั้งใจเริ่มแรกคือใช้ gotoknow เป็นสื่อกลางระหว่างตัวดิฉันกับประชาคม สจพ. แล้ว blog ก็มีส่วนดีตรงที่จะเก็บประวัติบันทึกการสื่อสารของเราเอาไว้หมด สมชื่อ web log นั่นแหละค่ะ

ตอนแรกก็ไม่รู้จะเริ่มการสื่อสารอย่างไร ก็เลยไปหาบทบาทสภาฯ มาเขียน เอาบทบาทจาก ร่าง พรบ. มจพ. (มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ) มาเขียน  แล้วก็โชคดีมีคุณ P กัมปนาท อาชา (แจ๊ค) มาทักทายเป็นคนแรก ^ ^   (ดูได้ใน บทบาทสภามหาวิทยาลัย ตามร่าง พรบ.มจพ. )  พอดีมีข่าวในหนังสือพิมพ์เกี่ยวกับ เลขาฯกกอ.ยอมรับมหา"ลัยไทยไร้ทิศทาง ก็เลยนำมาเขียน แบบนี้ก็เป็นเทคนิคการเขียนบันทึกอีกแบบหนึ่ง คือเอาเรื่องที่เกิดขึ้น ที่น่าสนใจและเกี่ยวข้องกับเนื้อหาสมุดของเรามาเขียน และให้ความเห็นในมุมมองของเรา

หลังจากนั้นดิฉันก็เริ่มอ่านของคนอื่นๆ มากขึ้น ตามไปอ่านของคุณ  P กัมปนาท อาชา (แจ๊ค)   เริ่มสืบค้นคำสำคัญเรื่องธรรมะ เช่น สติปัฏฐาน ได้ข้อมูลดังตัวอย่างใน บันทึก - คำหลัก: สติปัฏฐานสี่ ซึ่งจะมีบันทึกในสุมุด เจริญสติวันละนิด จิตประภัสสร ของ อ.พิชัย กรรณกุลสุนทร  เจ้าภาพ km เชียงใหม่ของเรานี่เอง ^ ^

พอเห็นความรู้มากมายในเรื่องที่เราสนใจใน gotoknow ทำให้ดิฉันเริ่มสนใจหาทางเปิดสมุดเพิ่ม และก็ทำแพลนเน็ตเพื่อรับบันทึกที่ดิฉันสนใจที่จะอ่าน โดยปัจจุบันดิฉันมีสมุดอยู่ ๕ เล่ม ดังใน slide ต่อไปนี้

สมุดของกมลวัลย์

 

- งานในตำแหน่งกรรมการสภาสถาบัน

- ความตั้งใจเดิม ทำเพื่อประชาสัมพันธ์ เพื่อส่วนรวมขององค์กร

-  นานาสาระกับอุดมศึกษาไทย

- เรื่องต่างๆ เกี่ยวกับอุดมศึกษา ยังเป็นเรื่องที่ทำงานอยู่

- การปฏิบัติธรรม

-  ความสนใจหลัก  อยากเขียนเรื่องนี้มากที่สุด ^ ^

- การบริหารโครงการ

- ความรู้ที่มี ที่คิดว่ามีผู้สนใจมากและอยากแบ่งปัน

- Life as a Thai Visiting Scholar

-  Another chapter ของชีวิตนักเรียนนอกตอนแก่ (remain to be told)  ^ ^

 

โดยสมุดเล่มแรกที่เปิดคือ นานาสาระกับอุดมศึกษาไทย ซึ่งเขียนเกี่ยวกับอุดมศึกษา  เล่มต่อมาที่เปิดเกือบทันทีคือ  การปฏิบัติธรรม   ที่ได้รับเกียรติจากดร.ประพนธ์ P beyondKM มาช่วยเจิมให้ข้อคิดเห็น แล้วก็มีคุณ Pธรรมาวุธ เข้ามาทำความรู้จักโดยการให้ข้อคิดเห็นในบันทึกธรรมแรกของดิฉันเรื่อง การปฏิบัติธรรมในชีวิตประจำวัน   ปัจจุบันสมาชิกเหล่านี้ก็ยังเป็นกัลยาณมิตรกันอยู่ ^ ^

สำหรับสมุด งานในตำแหน่งกรรมการสภาสถาบัน นั้นเปิดทีหลังกว่า ๒ สมุดแรกพอควร คือตอนทางสถาบันแต่งตั้งดิฉันอย่างเป็นทางการ เริ่มเข้าไปประชุมแล้วก็เอาเรื่องที่ทราบ ที่สำคัญๆ ต่อประชาคมออกมารายงานให้ทราบกัน บันทึกในสมุดนี้มีผู้อ่านค่อนข้างน้อยมากๆ เมื่อเทียบกับอีก ๒ สมุดแรก เพราะเป็นเรื่องขององค์กรเดียว ไม่เป็นที่น่าสนใจของผู้คนทั่วไปเท่าใดนัก แต่ก็ยังรายงานโดยการเขียนบันทึกในสมุดนี้เป็นประจำอยู่... ทำหน้าที่ค่ะ ^ ^

สำหรับสมุดการบริหารโครงการ นั้นเป็นสมุดที่ดิฉันเขียนเรื่องวิชาการที่ตัวเองพอมีความรู้อยู่บ้าง ซึ่งปรากฎว่าเป็นสมุดที่แต่ละบันทึกมีผู้เยี่ยมชมมากที่สุด  แต่สำหรับดิฉันแล้วเห็นว่าเนื้อหาในสมุดนี้เป็นเรื่องน่าเบื่อที่สุด 55555  บันทึกในสมุดนี้เขียนไม่ยาก เขียนแบบตำราวิชาการ แปลเนื้อหา เอาความคิด ประสบการณ์ของเราเข้าไปผสมค่ะ

สมุดสุดท้ายที่เปิดคือสมุด Life as a Thai Visiting Scholar ซึ่งเขียนตอนที่ไปงานเลี้ยงรับทุน Thai Visiting Scholar อย่างเป็นทางการที่บ้านท่านทูตอเมริกันประจำประเทศไทย (ดูได้ที่บันทึก จุดเริ่มต้นของการเรียนรู้...อีกครั้ง)  กะเปิดเอาไว้บันทึกประสบการณ์ตอนจะไปทำวิจัยเมืองนอกตอนแก่อีกครั้ง 5555  กำลังจะไปเดือนกุมภาพันธ์หน้านี้ (๒๕๕๑) เป็นเวลาประมาณ ๔ เดือน คงจะมีบันทึกเพิ่มเติมในช่วงที่อยู่เมืองนอกในบันทึกนี้แหละค่ะ

ไม่น่าเชื่อว่า ๕ เดือนใน gotoknow ของดิฉัน จะทำให้ดิฉันได้สร้างสมุดบันทึกไว้ถึง ๕ สมุด กับอีกหลายๆ บันทึกในแต่ละสมุด....  มันเป็นอะไรที่เปลี่ยนชีวิตอย่างที่พ่อครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์  ได้กล่าวไว้บนเวทีสัมมนา km เชียงใหม่จริงๆ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน นานาสาระกับอุดมศึกษาไทย



ความเห็น (13)

รีบมาชิงกามนิตขจิต

ใช่ว่าอยากได้ชื่อกามนิต

เพราะมีฉายาว่า ต้าเกอซิวเหลียงอยู่แล้ว

ตอนนี้ปรารถนาความไว ปานมีดน้อยบิน

ฮ่าฮ่า ท่าจะติดสำนวนกำลังภายในไปอีกนาน

มาแวะดูน้องหญิงขยันน่ะ

เขียนเมื่อ 

ศิษย์น้องมิบังอาจ..... ต้าเกอซิวเหลียง  ไฉนจึงจะขัดคำสั่ง เอ๊ย คำแนะนำของศิษย์พี่ใหญ่ได้

แต่ค่ำคืนนี้ศิษย์น้องเริ่มเกิดอาการคิดถึงหมอนแล้ว จะขอลาท่านพี่ไปหาน้องหมอนก่อน ^ ^

ช่วงนี้ศิษย์น้องถูกเพื่อนร่วมงาน ญาติ และลูกศิษย์ทักว่าผอมและซูบเซียวไปมาก แต่ศิษย์น้องมิเข้าใจเพราะเหตุใดตาชั่งที่บ้านจึงบ่งชี้กลับกัน เฮ้อ...สงสัยนอนน้อย แต่กินเยอะ จึงทำให้เกิดภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกเช่นนี้ ....

นับวันศิษย์น้องเริ่มจะรู้สึกว่าตัวเองเป็นโกวเล้งขึ้นเป็นพัลวัลทุกที.. 5555  สงสัยจะติดอีกนานเหมือนกันค่ะ เขียนไปเขียนมาสนุกและตลกดีค่ะ ^ ^

 

เขียนเมื่อ 
ศิษย์พี่ทั้งสอง... ของแบบนี้มันลองแล้วเลิกยาก ศิษย์น้องเล็กก็ชักจะติดใจแล้วเหมือนกัน ดูบันทึกนี้แล้วตลกดี ศิษย์พี่ใหญ่มาก่อน ศิษย์พี่รองมาตอบ ตามด้วยศิษย์น้องเล็ก เรียงตามลำดับอาวุโส (ความแกร่) อิ อิ

ศิษย์พี่ระยะนี้ก็มิบังอาจ

เดินผ่านสวนสัตว์

เพราะคราหลังสุด

หมีแพนด้ากวักมือเรียกและยื่นไม้ใผ่ให้ :)

เดินมาคณะ ผู้คนก็ทักว่าทำไมเรนจึงจึงกลายเป็นแขก รึว่าแฟชั่นเขียนขอบตาดำกลับมาฮิทในหมู่ผู้ชาย

ในช่วงสัมมนา เรนจึงโทรมสุดสุด ในชีวิต

สังเกตดูได้จากการถ่ายรูปต้องฉีกยิ้มอยู่เสมอ

เพราะรอยยิ้มทำให้ดูอ่อนเยาว์

คนมักเผลอยิ้มตอบ จนลืมดูตีนกา :)

เขียนเมื่อ 
เจ้าของบ้านเขาหลับไปแล้ว ขบวนหมีแพนด้าเลยมาเดินต่อแถวกัน ตุ้มต๊ะตุ้มตุ้ย ตะละลิ้ดติ๊ดชึ่ง

จะมาบอกศิษย์พี่รองว่าชอบบันทึกนานาสาะฯ ที่สุดในบรรดาบันทึกที่ศิษย์พี่ได้สร้างไว้
เขียนเมื่อ 

ศิษย์พี่ซิวเหลียง P พิชัย กรรณกุลสุนทร และศิษย์น้อง P Little Jazz \(^o^)/

เหลือเชื่อจริงๆ ที่เราล้วนสามารถแปลงกายเป็นหมีแพนด้ากันได้ถ้วนทั่วทุกตัวคน มิเสียแรงมีศิษย์พี่ใหญ่คอยสั่งสอน.... 5555  ศิษย์น้องทั้งสองแล้วแต่ถอดแบบความขยันของพี่ใหญ่มา

แต่เรื่องการฉีกยิ้มแล้วมีตีนกานั้น ศิษย์น้องมิบังอาจ(รีบ)ถอดแบบศิษย์พี่ใหญ่ แต่สังขารก็คือสังขาร เรื่องเช่นนี้มิสามารถห้ามได้ ดังตะวันจะต้องขึ้นทางทิศตะวันออกฉันใด ตีนกาก็คงต้องขึ้นที่หางหาฉันนั้น  >^_ ^< 

ด้วยความเป็นห่วงศิษย์น้องเล็ก พี่จึงขอเรียกร้องให้ศิษย์น้องเล็กจงระวังรักษาจิต มิให้แพนด้าหรือตีนกา  มาทำให้จิตใจของเราเศร้าหมอง 55555

 

เขียนเมื่อ 

ศิษย์น้อง ซูซาน

พี่ลืมตอบไปอีกอย่างนึง มือไวใจเร็วไปหน่อย เฮ้อ...

พี่นั้นชอบทั้ง Little Corner และ Little Diary เลยอ่ะ หลายใจหลายใจ... ^ ^

เขียนเมื่อ 

ศิษย์จิวแป๊ะธงขอคารวะ แล้วจะมุ่งหน้าไปยังบันทึกต่อไปท่านพี่กมลวัลย์ ...ก่อนไปขอคารวะ 1 จอก  : )

เขียนเมื่อ 
  • กามนิตขอคารวะหนึ่งจอก
  • มิน่าเจ้าหมีแพนด้ามันมองเราบ่อยจัง
  • มันนึกว่าเราเป็นพวกเดียวกับมันนี่เอง
  • ขอบคุณท่านอาจารยูมากครับที่ไปอวยพรวันคล้ายวันเกิด
  • ข้าผู้น้อยขอคารวะหนึ่งจอก(นมสด)
เขียนเมื่อ 

คำเตือน  :   ห้ามบริโภค โกทูโน  เกินวันละ 12 ชั่วโมง มิฉะนั้น..ท่านอาจจะเป็นหมีแพนด้าได้...อิอิ

ปล.ผมเองบริโภควันละ 11,1/2 ชั่วโมงเองครับ

 

เขียนเมื่อ 

ศิษย์น้องร่วมสำนัก P ข้ามสีทันดร

ใยศิษย์น้องจึงรีบไปนักเล่า ให้พี่ได้ริน(น้ำชา)ให้เจ้าสัก ๑ จอกก่อนออกเดินทางไปยังบันทึกต่อไป....

 ^ ^

เขียนเมื่อ 

ศิษย์น้องกามนิต P ขจิต ฝอยทอง

ในที่สุดเจ้าก็ได้รู้ว่าเหตุใดหมีแพนด้าจึงส่งยิ้มพร้อมใบไผ่ให้ ^ ^  แต่เหตุใดช่วงหลังเจ้าจึงมาล่า... เสียชื่อเสียงกามนิตที่เจ้าสะสมมานานยิ่ง อิอิ...

สุขสันต์วันเกิดนะจ๊ะ แล้วก็ขอริน(น้ำชา)คืนให้ ๑ จอกเช่นกันค่ะ ^ ^

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ คุณ P สะ-มะ-นึ-กะ

คำเตือน....เพิ่มเติม นอกจากอาการหมีแพนด้าแล้ว อาจมีอาการยิ้มค้างจนตีนกาขึ้นได้  และหากไม่มีเน็ตให้ใช้หรือเน็ตช้า อาจมีอาการหงุดหงิดแทรกซ้อนได้  55555

ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมค่ะ ^ ^

 

หมายเลขบันทึก

121155

เขียน

21 Aug 2007 @ 23:32
()

แก้ไข

11 Feb 2012 @ 20:00
()

สัญญาอนุญาต

สงวนสิทธิ์ทุกประการ
ความเห็น: 13, อ่าน: คลิก