ใช้สิทธินั้นด้วย “ใจ”

ผ่านพ้นไปเป็นที่เรียบร้อยสำหรับวาระแห่งชาติในการลงประชามติรับร่างรัฐธรรมนูญ –    

<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">สำหรับผมแล้วก็ทำหน้าที่ด้วย “ใจ”  อย่างครบครัน   เดินเข้าคูหากากบาทอย่างไม่ลังเล  ประหนึ่งการพก “ใจ”  ไปสัมมนาที่ “เชียงใหม่” ก็ไม่ปาน !</p>

   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">อย่างไรก็ดีก่อนการลงประชามติร่วมสัปดาห์ผมเห็นแวดวงสื่อมวลชนโหมโรงอันยกใหญ่เกี่ยวกับกระแสเงินอันแพร่สะบัดและร้อนฉ่าทั้งด้านการแจก (ซื้อ)  เพื่อให้มติประชามติว่า  “รับ”  หรือ “ไม่รับ” </p>

   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">กระแสอันแพร่สะพัดและร้อนฉ่าทั้งฝ่ายต้านรัฐธรรมนูญและฝ่ายสนับสนุนให้รับร่างนั้นก็ดูจะอยู่ราว ๆ  200 – 300  บาทกันแทบทั้งสิ้น  !</p>

   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แต่ที่แน่ ๆ ก็คือ  เงินภาษีของประชาชนได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของการยกร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้อย่างมหาศาล  หลายคนอาวรณ์ต่อรัฐธรรมฉบับปี 2540  เพราะเชื่อว่านั่นคือรัฐธรรมนูญที่ดีที่สุดเท่าที่เราเคยมีมา   </p>

   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ก่อนหน้านี้ร่วมเดือนเศษ,  ผมและน้อง ๆ ทีมงาน หรือแม้แต่นิสิตได้ร่วมกันประชาสัมพันธ์รณรงค์กันอย่างยกใหญ่เพื่อให้นิสิตและบุคลากรตระหนักในการทำหน้าที่ของตนเอง  …</p>

   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เราไม่ได้ชี้นำว่าต้อง “รับ”  หรือ “ไม่รับ”  ร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้  แต่อยากให้ทั้งหลายได้รับผิดชอบต่อหน้าที่ของการเป็นพลเมืองดี  และทำหน้าที่ของการเป็น “คนของชาติ”  อย่างไม่อิดออด </p>

   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">กิจกรรมรณรงค์เราได้จัดขึ้นอย่างหลากหลาย  ทั้งเปิดเวทีเสวนา,  ประกวดคำขวัญ และเรียงความ,  สาธิตการเข้าคูหา,  นิทรรศการ  แจกจ่ายเอกสารที่เกี่ยวข้องเป็นหลักเกือบหมื่น  เฉพาะแต่คู่มือเล่มเหลืองนั้นเราก็แจกจ่ายร่วม 4  พันเล่มเลยทีเดียว</p>

   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ขณะเดียวกัน  ก่อนที่รัฐบาลจะประกาศให้มีวันหยุดเพื่อส่งเสริมและสนับสนุนให้ผู้คนเดินทางกลับไปใช้สิทธิ์ในครั้งนี้   ผมก็เป็นคนทำเรื่องเสนอมหาวิทยาลัยให้หยุดการเรียนในวันที่ 19  สิงหาคมด้วยตนเอง  และเสนออนุมัติก่อนหน้านี้เป็นแรมเดือน</p>

และเมื่อถึงวันจริง ๆ  ผมจึงไม่ลังเลที่จะไปทำหน้าที่ของตนเอง !   ....    

 

ย้อนกลับไปดูประวัติศาสตร์การเมืองไทย,  ไม่ว่ายุคสมัยใดเราก็มักได้ยินวาทกรรมอันสวยหรูว่า  “ประชาชน”  คือผู้กำหนดทิศทางการเมืองไทย  แต่ผมกลับมองว่าปัจจัยอันสำคัญที่เกี่ยวโยงชี้เป็นชี้ตายนั้นกลับเป็น “รัฐประการ” หรือไม่ก็การ “ทุ่มซื้อเสียง”  ของนักการเมืองต่างหากที่กำหนดทิศทางอันแท้จริง

    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมไม่มีเจตนาที่จะหมิ่นแคลนประชาชนชาวไทย,  เพียงแต่สังเคราะห์และวิพากษ์ตามปรากฏการณ์ที่พานพบมาด้วยตนเองเป็นหลักสำคัญ</p>

ล่าสุดมีบางห้วงกระแสที่พยายามพูดคุยกับชาวบ้านว่าให้แสดงความ “กตัญญู” ต่อนักการเมืองด้วยการคว่ำบาตรไม่รับร่าง ฯ  ด้วยการไม่ออกไปใช้สิทธิ์  หรือไม่ก็ออกไปกากบาทในช่องของการ “ไม่รับ” ...    

 

และแทบไม่น่าเชื่อว่าชาวบ้านบางกลุ่มสั่นไหวและคล้อยตามวาทกรรมแห่งการตอบแทนบุญคุณนั้นอย่างน่าเศร้าสลด !

ขณะที่อีกฟากฝ่ายก็โหมแรงกระพือข่าวทุกวิถีทางสู่เพื่อผลักดันให้ร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้ผ่านฉลุย  เพื่อจะได้มีการเลือกตั้งครั้งใหม่เกิดขึ้นในเร็ววัน  (บ้านเมืองและการเมืองไทยจะได้เข้ารูปเข้ารอยกันเสียที)   

 

 

ผมปรารถนาอยากที่จะเห็นชาวบ้านได้ไปใช้สิทธิ์ตามครรลองของการเป็นพลเมืองของชาติ  ส่วนจะรับหรือไม่รับนั้น  เป็นสิทธิส่วนบุคคล  เป็นสิทธิอันเกิดจากการวินิจฉัยของตนเองเป็นหลักสำคัญ ...  โดยที่ผมไม่หยั่งลึกลงไปว่า  การวินิจฉันนั้นเกิดจากการเข้าใจอันถ่องแท้หรือไม่  ขอเพียงชาวบ้านตัดสินใจโดยปราศจากการครอบงำ  เท่านั้นก็ถือว่า “เยี่ยม”  แล้ว

บัดนี้พันธกิจแห่งความเป็นชาติในการแสดงประชามติก็ได้ผ่านพ้นไปแล้ว  หลายท่านก็คงทราบผลว่าเป็นฉันใดบ้าง   

  

และโดยส่วนตัวแล้ว  ผมก็ได้ทำหน้าที่พลเมืองของชาติอย่างครบถ้วนและสมบูรณ์ ...  ไปด้วย “ใจ”  และใช้สิทธินั้นด้วย “ใจ”  โดยปราศจากการครอบงำ หรือรู้สึกติดหนี้บุญคุณใครสักคน ทั้งในระดับนักการเมือง หรือรัฐบาล ...

    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แต่ที่แน่ ๆ … ผมติดหนี้บุญคุณผืนแผ่นดินไทยของตนเอง  และไม่มีวันที่จะชดใช้ได้หมด   </p>

    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">กระนั้นก็อดที่จะสะท้อนใจและขบคิดไม่ได้ว่า  ระหว่าง “ชาวบ้าน” กับ “นักการเมือง”   พวกเขามีบุญคุณต่อกันด้วยเหรอ ?  และบุญคุณนั้นต้องทดแทนด้วยการ “รับ”  หรือ “ไม่รับ”  ร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้อย่างไร</p>

จะว่าไปแล้ว,  พวกเขาต่างหาก คือ ผู้ที่ติดหนี้บุญคุณแผ่นดินไทย ... และไม่ควรย่ำยีความเป็นชาติด้วยกระบวนการเช่นนั้น   

   

ที่สุดแล้ว,   ผมควรจะต้องสงสารใคร  ระหว่าง ชาวบ้าน, นักการเมือง  หรือแม้แต่ ประเทศชาติ  !

 </span>