วันนี้พี่ขนมปัง (อายุประมาณ 10 ขวบ) และน้องนินู (อายุประมาณ 6 ขวบ) ได้มาเยี่ยมเยือนดิฉันที่บ้าน ทั้งสองเป็นพี่น้องที่เป็นเพื่อนเล่นกันได้เป็นอย่างดี บางครั้งที่เขาคุยกันเราผู้ใหญ่จะแอบฟังและ ขำ ขำ โดยเฉพาะน้องนินู มักจะมีคำพูดอะไรให้เราได้ขำ ขำ มุข ของเธอ วันนี้ก็เช่นกัน เธอทั้งสองคนจะค้นหาของเล่นรอบบ้าน และนำมาเล่น
พี่ขนมปัง น้องนินู
พี่น้องรักกัน (กอดกันเหมือน Blogger)
นินูไปพบหมอนที่ใช้หนุนต้นคอสำหรับการนั่งหลับบนรถ ดิฉันใช้ในการเดินทางไปกรุงเทพฯเมื่อวานนี้
<p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">เธอนำมาหนุน นำมากอด และ</p><p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">นำมาครอบบนศรีษะ </p><p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">และพบว่าครอบได้เป็นอย่างดีโดยเฉพาะครอบบนศรีษะของพี่ขนมปัง </p><p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">จากนั้นเธอจึงชักชวนพาพี่สาวเดินอวดผลงานรอบบ้าน </p><p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">
พี่ปังกับเครื่องประดับบนศรีษะ</p><p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p> นินู: ยายแป๋ว ยายแป๋วดูซิเหมือนหมวกหนังจีนมั้ย</p><p>(เธอจินตนาการ ว่าเหมือนกับเครื่องประดับศรีษะของสาวชาววังสมัยราชวงศ์แมนจู)</p><p>ยายแป๋ว: โอ้…เหมือน เหมือนมากลูก เหมือนซูสีไทเฮา</p><p>นินู: ใช่ๆ ซูสีเป็นเหา…พี่ปังเป็นเหา... </p><p>ยายแป๋ว: ฮา ๆๆๆๆๆๆ</p>
หนูแป๋ว
เด็กน่ารักจังครับ
หายเหนื่อยจากการเดินทางแล้วยังครับ
คิดถึงมาก อยากมาหัวเราะกันอีก
เอาไว้ไปเยี่ยมดีกว่านะ :)
555 มาดูซูสีไทเฮารุ่นมินิ สกุลเยี่ยเห่อนาราของซูสีท่านคงดีใจ ถ้ามีแม่นางน้อยที่น่ารักอย่างนี้มาเป็นผู้สืบสกุล
หลานคนเล็กพี่หน้าตาดีนะ เคยส่งรูปให้โมเดลลิ่งไว้บ้างหรือเปล่า เผื่อจะได้ลงโฆษณา : )
อาจารย์ขาสวัสดีค่ะ
อาจารย์เป็นอย่างไรบ้างหายเหนื่อยยังค่ะ ...
ตอนนี้มีข่าวแว่วมาจากมุมโน้นและมุมนี้ว่าอาจารย์กำลังซุ่มเตรียมงานอะไรอีกซักอย่าง ซึ่งจะทำให้คนที่พลาดโอกาสในรอบที่ผ่านมาได้มีโอกาสดีๆ ...
วันกลับมาจากเชียงใหม่ ไม่คิดว่าตัวเองเหนื่อย แต่เมื่อนอนดู TV มารู้สึกตัวอีกทีก็เช้าเลยค่ะ
เมือ่วานไปงานที่กรุงเทพฯแบบนั่งรถไป แล้วก็นั่งรถกลับ เมื่อยดีค่ะ
หลานๆ เขาน่ารักมากค่ะ เวลาเขากลับบ้านก็คิดถึงมากๆค่ะ
คิดถึงอาจารย์ คิดถึงพี่ๆ น้องๆ ชาวก๊วนทุกคนมากๆค่ะ อยากพบกันอีก อยู่ด้วยกันแล้วฮาดี มีความสุขค่ะ
อาจารย์จะแวะมาเยี่ยมที่ขอนแก่นหรอค่ะ จริงๆนะค่ะ ...
น่ารักมากครับ..
....
เด็ก ๆ เป็นสีสันและชีวิตของโลก
ยิ้มของเด็ก เป็นยิ้มของโลก ...
และถ้าคนแก่ยิ้ม ก็ประหนึ่งว่า โลกยิ้มด้วยเช่นกัน
...
แต่คนแก่ที่ผมอ้างนั้น ไม่ใช่ อ.แป๋ว นะครับ...
ผมหมายถึงคนแก่ ที่แก่ ๆ จริง ๆ ...
อ.แป๋ว ขา
สวัสดีค่ะ อ.แป๋ว
ขอรบกวนหน่อยนะคะ คืออยากทราบวิธีการแต่งบล็อกโดยการนำเพลงและนาฬิกาลงบล็อกค่ะ เห็นของเพื่อนๆมีเพลง มีเวลาบอก อยากลองทำดูบ้างแต่ไม่ทราบวิธีทำค่ะ รบกวน อ.แป๋วช่วยแนะนำด้วยนะค่ะ
น่ารักมากครับ
โลกของเด็กมหัศจรรย์ค่ะ ต้อมชอบมาก ๆ และด้วยความที่ตัวเองก้าวกระโดดข้ามวัยเด็กมาหรือเปล่าก็ไม่รู้ จึ่งรู้สึกรักและเอ็นดูเด็ก ๆ เป็นพิเศษ แบบว่า..อยากเป็นมั่ง ๆ ๆ อะไรแบบนี้
อ่าน พระจันทร์เสี้ยว ของท่านรพิทรนาถร ฐากูร แล้วจะรักเด็กมากกว่าเดิมค่ะ มีทั้งภาคภาษาอังกฤษและคำแปลภาษาไทย ต้อมชอบมาก ^_^
ป.ล. หลาน อ. น่ารักค่ะ
สวัสดีค่ะพี่
paew
หลานๆ น่ารักมากเลยค่ะ ชอบรูปซูสีไทเฮามากเลยค่ะ 5555 เด็กๆ สดใสมากเลย
แวะมาทักทายพร้อมความคิดถึงค่ะ ^ ^
555 หมวกสวมพอดีเลยนะคะ มาขำซูสีเป็งเหาด้วยค่ะ
สวัสดีค่ะน้องซูซานแก้มยุ้ย
คืนนั้นพยายามตอบน้องที่นี่แล้วแต่เกิดไรไม่ทราบไม่สามารถส่งได้ สงสัย Gotoknow เหนื่อยมาก เพราะดึกมากเราไม่ยอมให้พักผ่อนซะที
หลานสองคนนี่มีจุดเด่นกันคนละอย่างค่ะ เจ้าตัวโตก็น่ารักแบบหมวยๆ ผมหยักศกสวย ส่วนเจ้าตัวเล็กตาโต ขนตายาว แต่ผมตรงดิกสวยอีกแบบ (อิอิอิ...ชมหลานตัวเอง) ... ยังไม่เคยส่งรูปให้โมเดลลิ่งเลยค่ะ น้องซูซานพอแนะนำได้มั้ยค่ะว่าส่งที่ไหน เผื่อหลานพี่ได้เป็นนางแบบเด็กๆ จะได้แวะไปเยี่ยมน้องซูซานได้บ่อยๆๆ....อิอิอิ
สวัสดีค่ะคุณแผ่นดิน
ดีนะที่มีประโยคสุดท้ายว่าคนแก่ที่อ้างไม่ใช่พี่ ... คุณแผ่นดินรอดตัวไป ...
เด็กๆ น่ารักค่ะอยู่ด้วยแล้วสดชื่น เจ้าตัวเล็กนี่แหละที่ได้ถือพานคู่กับน้องแผ่นดินในงานวันไหว้ครู ... โลกกลมจริงๆ เนอะ
สวัสดีค่ะพี่ติ๋วขา
แป๋วขอบคุณพี่ติ๋ว เช่นกันค่ะ ไม่ว่าแป๋วจะนอนดึก ตื่นทีหลังพี่ติ๋ว พี่ติ๋วก็ไม่ว่าอะไร ... อิอิอิ
แป๋วชื่นชมกับการตื่นเช้าของพี่ติ๋วมากๆค่ะ และชื่นชมกับการเตรียมความพร้อมกับงานที่ได้รับมอบหมาย รวมทั้งยอมทำตามที่น้องๆ เสนอทุกอย่างด้วย ทำให้พี่ๆน้องๆสนุกสนานเป็นกันเองเป็นที่สุด...ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะน้อง chabu
บอกเบอร์ e-mail มานะค่ะพี่จะส่ง ดile แนะนำการแต่งบล็อกของน้องซูซานไปให้ หรือจะถามโดยตรงที่น้องซูซานที่แสนจะใจดีได้โดยตรงด้วยค่ะ
สวัสดีค่ะน้องต้อม เนปาลี
พี่คิดว่าน้องต้อมรักเด็กมากๆค่ะ เหมือนในบันทึกที่น้องต้อมเขียนเล่าถึงหลานของเพื่อนค่ะ อ่านแล้วประทับใจค่ะ
สงสัยพี่ต้องไปหาหนังสือที่น้องต้อมแนะนำมาอ่านแล้วค่ะ
ขอบคุณนะค่ะ
สวัสดีค่ะ อ.ตุ๋ย
ขอบคุณค่ะ เวลาหลานมากเราก็มีชีวิตชีวากันค่ะ เพราะเขาน่ารัก เล่น พูด อะไรที่ทำให้ผู้ใหญ่ได้หัวเราะ ได้ดูบ้างบางครั้งค่ะ
คิดถึงค่ะ คิดถึงรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของพวกเราทุกคนเลยนะค่ะ
สวัสดีค่ะ
หมอนครอบลงมาได้พอดีเลยค่ะ น้องสาวเธอเลยพาเดินอวด ...ให้ ขำ ขำ กันทั้งบ้านค่ะ
แปลกแต่จริงนะค่ะ เด็กๆ ส่วนใหญ่สมัยเรียนประถม มักเป็นเหากัน ... แต่ตอนนี้ทั้งสองสาวน้อยนี้ไม่เป็นแล้วค่ะ ...
สวัสดีค่ะอาจารย์
หลานน่ารักมากค่ะ
เด็กๆมีอะไรให้เราขำๆอยู่เรื่อยในความไร้เดียงสาของเขา
ไว้อาจารย์มากรุงเทพเมื่อไรที่ไม่รีบมากบอกหน่อยก็ได้ค่ะ ล่วงหน้าสัก 2 วัน นะคะ เพราะพี่เอง จะวางตารางไว้ล่วงหน้าเสมอค่ะ
การไปต่างจังหวัด ค่อนข้างไม่แน่นอน เพราะ ตอนนี้คนเลี้ยงหลาน พี่สาวป่วยอีก เมื่อ 3 อาทิตย์ที่แล้ว น้าป่วย และเสียไปแล้ว คนเลี้ยงที่มาแทนไม่ค่อยคล่อง เลยบางที ต้องแวะไปดูแลหน่อย ไม่ได้ไปทุกวันค่ะ แต่ก็เป็นห่วงค่ะ คอยโทรไปตรวจสอบอยู่ วันละ 3-4 หน
สวัสดีค่ะ อ.แป๋ว
ขอบคุณมากนะคะ E-mail : [email protected]
แจ้งพี่ซูซานทางบล็อกแล้วค่ะ พี่เค้าบอกว่าจะส่งมาให้ทางเมลล์ค่ะ
เห็นหลาน อ. แล้ว ทำให้ต้อมนึกถึงเด็ก 2 คน ที่เคยได้อยู่ร่วมกันในระยะหนึ่ง
เรียนจบแล้ว ไปหามาหาสู่บ้านนั้นบ่อย นาน ๆ เข้าก็พักจนเกือบจะถาวรเสียเลย
เขามีลูกสาว 2 คน พี่บิว (( ตอนนั้น อยู่ ป.1 )) น้องบีม (( อนุบาล ))
ก็อย่างที่บอก คุ้นเคยจนน้อง ๆ ยกให้เป็นพี่สาวคนโต
ต้อมจะชอบอ่านหนังสือพระจันทร์เสี้ยว ของท่านรพิทรนาถ ฐากูร ให้น้อง ๆ ฟัง (( เวอร์ชั่นที่แปลโดย คุณวิทูร แสงสิงแก้ว นะคะ ถ้าจำไม่ผิด ))
อ่านไป ทำเสียงเล็ก เสียงน้อยไปตามบทสนทนาด้วย (( ตอนนั้น ทำไปได้ไงก็ไม่รู้ ทั้งที่เป็นคนขี้อายมาก ))
สนุกมากค่ะ เพราะเหมือนต้อมได้เล่นกับน้อง ๆ ไปด้วยในขณะที่ตัวเองมีวัย 20 เข้าไปแล้ว
พอเวลาผ่านไปก็ไม่ค่อยได้เจอกัน
นัดทานข้าวอีกที น้อง ๆ ก็โตเป็นสาวเสียแล้ว
แต่ก็ทำให้ต้อมอดที่จะนึกถึงความสุขในช่วงเวลานั้นไม่ได้จริง ๆ เลยนะ
ยิ่งได้มาเห็นภาพหลานสาวทั้งสองของ อ. นี่ก็ยิ่งทำให้คิดถึงน้อง ๆ ค่ะ
พระจันทร์เสี้ยว เป็นบทกวีร้อยแก้ว
นักเขียนอินเดียท่านนี้ใช้ภาษาที่ง่าย และถ่ายทอดความรู้สึกนึกคิดของเด็กที่ไร้เดียวสาได้อย่างดีทีเดียว
ต้อมเคยมีอยู่เล่มหนึ่งค่ะ แต่มอบให้พี่สาวคนหนึ่งในโลกไซเบอร์ไปแล้ว เพราะหาซื้อเล่มนั้นไม่ได้อีกแล้วไง แต่ก็ออดอ้อนไปนะว่า ถ้าวันไหนต้อมไปซื้อเล่มใหม่ได้ล่ะก็ ต้อมจะเอาไปแลกเล่มเก่าคืนกลับมา แต่ต้อมยังไม่เจอเล่มที่มีปกเป็นสีน้ำเงินและมีรูปพระจันทร์เสี้ยวเลย เจอแต่ปกรุ่นใหม่ซึ่งไม่ชอบสักเท่าไหร่
สวัสดีค่ะพี่ศศินันท์
ขอบคุณมากค่ะ เด็กๆเขาน่ารักจริงๆค่ะ มักจะพูดอะไรที่เราผู้ใหญ่นึกไม่ถึงอยู่บ่อยๆ ทำให้ขำ ขำ และทึ่ง ว่า เอ...คิดได้ไงเนี่ย
ขอบคุณค่ะ คราวต่อไปเมื่อแป๋วมีโอกาสไปกรุงเทพฯอีกแป๋วจะขออนุญาตพบพี่ศศินันท์บ้างนะค่ะ ... แค่คิดก็ตื่นเต้นค่ะ
เรากำลังวางแผนจัดเฮฮาศาสตร์ที่ดงหลวงค่ะ อยากเชิญพี่มาร่วมด้วยค่ะ คงเป็นต้นปีหน้าค่ะ ตอนนี้พี่บางทรายกำลังเตรียมๆกำหนดการอยู่ค่ะ
สวัสดีค่ะน้อง chabu
พี่ส่ง file ไปให้แล้วนะค่ะ แต่งบล็อกเสร็จแล้วมาอวดกันบ้างนะค่ะ
สวัสดีค่ะน้องต้อม
เด็กๆโตเร็วค่ะ แป๊บๆๆๆ ก็เป็นสาวแล้ว แต่หากเขาเป็นลูกหลานเรา เราก็ยังเห็นเค้าเป็นเด็กๆ ในสายตาเราเสมอค่ะ แต่อย่างไรก็ตาม เราก็อยากเก็บภาพความน่ารักของเขาไว้เสมอๆ ค่ะ คราวใดที่เขามาที่บ้านแล้วพี่ไม่ได้ถ่ายภาพเขาไว้จะรู้สึกเสียใจค่ะ ตอนนี้มาเมื่อไหร่ก็ถ่ายภาพเขาไว้ เรื่อยๆค่ะ
ช่วงนี้ยังไม่มีโอกาสไปร้านหนังสือค่ะ แล้วจะลองหามาอ่านดูค่ะ