ขอโทษ..ผมผิดเองที่ KM เชียงใหม่

สะ-มะ-นึก
  ต้องขอโทษที่ทำให้ท่านเสียเวลาเพราะเรา ผมขอโทษ เพราะผมเป็นคนนอกระบบแต่ต้องไปคู่กับคนในระบบ ... มันเลยเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้นครับ  

       จากการที่เคยทำอะไรแบบเรียบง่าย  ไม่ยึดติดระบบหรือ  พูดง่ายๆก็คือชอบทำอะไรนอกกรอบนั่นแหละครับ

      ก่อนจะมีงานสัมมนาการจัดการความรู้ฯ ที่เชียงใหม่  ทางเจ้าภาพและบล๊อกเกอร์  ก็ช่วยกันเป่าปี่  ตีฆ้อง ประโคมข่าวจนชาวบ้านชาวช่องเขารู้กันทั่วโลก

       แต่เราก็ไม่คิดไม่ฝันว่าจะไป  เนื่องจากเป็นเพียงบล๊อกเกอร์อิสระ  หน่อมแน้มคนหนึ่ง  คงไม่ได้ไปงานระดับประเทศกับเขาหรอก...

      แต่ด้วยที่แม่บ้านนะซิ...ตีอกฟกช้ำ..ร้องไห้ขี้มูก..โปร่งแว๊บๆ  เราก็อดรนทนไม่ได้รีบไปจองที่การเดินทางไว้รอให้  เพื่อจะได้เลิกกระจองอแงเสียที

     ได้ที่นอน สำหรับเดินทางแล้ว  ไม่ใช่จะได้ไปนะงานนี้  แม่บ้านต้องทำหนังสือขออนุญาต เจ้านายอีก ไม่รู้จะอนุมัติหรือไม่  นอนร้องเพลง..รอ..   อยู่หลายวัน  นี่ละหนาคนที่อยู่ในระบบ  เหมือนอยู่ในคอก ถ้าเขาไม่เปิดประตูให้ออก  พยายามกระโดดออกมาเอง  เขาก็จะเรียกว่าพวก....พะยอสะระอด  ใช่ไหมครับ

Why ?   ไม่ได้ส่งใบลงทะเบียนร่วมงาน 

Why ?   ไม่ได้จองห้องพัก

Why ?   ไม่ได้จองสั่งซื้อเสื้อ

Why ?   .........

        คำตอบก็เหมือนแก้ตัว  ก็เพราะมัวแต่คุยเล่นคุยหัวในบันทึก  แต่รู้ไหมว่าทางเจ้าภาพเขาต้องการคำตอบสุดท้ายในวันที่ 6 สค.50 แล้วหนังสืออนุมัติจะออกเมื่อไหร่ก็ยังไม่รู้  นี่ละหัวอกลูกน้องที่เป็นคนในระบบ  ส่วนตัวผมก็ไม่มีอะไร  เพียงแต่นั่งลุ้น  นอนลุ้น  อยู่ห่างๆ ยังไงก็ได้ หนุ่มน้อยบ้านนาสปาลูกทุ่ง  อยู่แล้ว

แต่ทำไมต้องมาขอโทษคณะเจ้าภาพที่จัดงานในครั้งนี้

         ต้องตอบว่าเราไม่ได้จ่ายเงินลงทะเบียน เมื่อไปถึงหน้างาน  ก็มัวแต่สาละวน  กับการทักทาย  ถ่ายรูปกัน เลือกซื้อเสื้อ จนเขาจับยัดเข้าห้องประชุม

         ออกมาลงทะเบียนอีกทีตอนเลิกช่วงบ่ายแล้ว  เพื่อเปิดห้องพัก ตอนนี้แหละ  ผมทำให้อาจารย์ผู้รับผิดชอบเรื่องห้องพักลำบากใจอยู่ไม่น้อย

ห้องพักเต็มแล้วค่ะ  .....   พนักงานโรงแรมพูดออกมาอย่างนี้

       ผมรู้สึกธรรมดากับการไม่ได้เรื่องของผม  แต่มีญาติคนหนึ่งซึ่งคอยเทคแคร์  คือ คุณน้าอึ่งอ๊อบ ออกจะมีอารมณ์แทนผมขึ้นมานิดๆ 

          อาจารย์จาก ม.ราชภัฏเชียงใหม่  ท่านก็รีบกุลีกุจอ โทรหากันยกใหญ่ เพื่อจะหลีกทางให้แขกผู้มาเยือนได้เข้าพักที่นี่  อุตส่าห์ยอมไปอยู่รวมกัน  ยกห้องพักให้เรา  ต้องขอขอบคุณในน้ำใจอันสูงส่ง มา ณ ที่นี้  และต้องขอโทษที่ท่านอาจจะไม่สบายใจบ้าง

       ยิ่งวันกลับด้วยแล้ว  ขณะรอจ่ายเงินค่าห้องพักอยู่นั้น ... ได้ยินแต่พนักงานบ่นพรึมพรำว่า... มาเช็คเอ้าท์ พร้อมๆกัน ต้องรอนานหน่อยนะคะ  พนักงานก็ใหม่เสียอีก.... สงสัยจะตื่นเต้นด้วยกะมังเห็นคนหล่อ... ออกใบเสร็จรับเงินให้ก็ยังพิมพ์ที่อยู่ผิด ขนาดเขียนให้ตัวเบ้อเร่อ  ยิ่งเสียเวลาเพิ่มเข้าไปอีก

        แต่ไม่เป็นไรครับ  ยืนรอเพียง 1 ชั่วโมง ยอมอดข้าวกลางวัน  ลูกผู้ชายอย่างเราย่อมทนได้  รอเวลาเดินทางตั้งหลายวันยังรอได้....

       ที่สำคัญต้องขอโทษท่านเจ้าภาพหลายๆท่าน...ก่อนกลับไม่ได้สั่งลา ... ซึ่งถ้าดูๆไปหรือคนที่ไม่เห็นเหตุการณ์ในช่วงนั้น  คงคิดว่าแขกผู้นี้เสียมารยาทยิ่งนัก 

       เนื่องจากมีอาจารย์ท่านหนึ่งบอกว่า รถเมล์มหา'ลัย จะเข้าเมืองค่ะ ...

....ไม่รอช้าสองคนตายายหิ้วข้าวของพะรุงพะรังวิ่งขึ้นรถทันที  ..นัดแนะพูดคุยกับผู้โดยสารที่เดินทางออกมาพร้อมกัน 3 -4 ท่าน  ว่าจะส่งให้ลงที่ไหนดีเพื่อใกล้สถานีรถไฟมากที่สุด... แต่พนักงานขับรถท่านไม่พูดสักคำ  จู่ๆก็มาส่งถึงป้ายรถเมล์หน้าสถานีรถไฟ...

ต้องขอโทษที่ทำให้ท่านเสียเวลาเพราะเรา... 

.......และขอขอบพระคุณเป็นอย่างสูงที่ทำให้เราทั้งสองไม่กลายเป็น...กระเหรี่ยงหลงดอยในวันนั้น

ผมขอโทษ เพราะผมเป็นคนนอกระบบแต่ต้องไปคู่กับคนในระบบ  มันเลยเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้นครับ

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ชุมชนคนม้าเหล็ก

คำสำคัญ (Tags)#รฟท.#ชุมชนคนรถไฟ#สะ-มะ-นึ-กะ#km เชียงใหม่#กล่าวขอโทษเจ้าภาพ

หมายเลขบันทึก: 120626, เขียน: 19 Aug 2007 @ 13:48 () , แก้ไข, 11 Feb 2012 @ 19:58 (),  | , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 10, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (10)

 

 สวัสดีครับพี่สุดคะนึง "สมนึก"สะ-มะ-นึ-กะ

ผมก็คนนอกระบบครับ

แต่ก็ไม่เป็นปัญหาในการ Log in เข้าระบบ อาจต้องจำ user name และ pass word ให้ดี อิอิ

ผมในนามเจ้าภาพต้องการทำสิ่งที่ดีที่สุดให้ทุกคนครับ และต้องยอมรับว่า มีบางส่วนที่ผิดพลาดโดยที่ไม่ได้ตั้งใจ

ในกรณีของพี่สมนึกและครูอ้อย เราให้ความสำคัญมากครับ อยากให้พี่ๆมีความสุขเต็มที่ เราละเอียดกับความรู้สึกมากเลยครับ

ผมคิดว่าพี่ๆมีความสุขอย่างล้นเหลือในงานสัมมนาฯครั้งนี้ที่ผ่านมานี้ครับ

สองมือขอกราบขออภัยครับ ขัดข้องทางเทคนิค นิดหน่อย..

คุณสะมะนึกะครับ

ผมเสียอีกครับ ที่ต้องกราบขอโทษในความผิดพลาดหลายๆอย่างที่เกิดขึ้นครับ

เป็นข้อช่องว่างหลายอย่างที่เหนือการควบคุมคุมครับ คงไม่กล่าวโทษใคร แต่สรุปว่าเป็นช่องว่างของการสื่อสารระหว่างผมกับทีมงานในคณะ

ผมเองค่อนข้างเป็นคนปากหนัก

สั่งการเลยไม่รอบครับ..ยอมรับผิดจริงๆ

แต่บรรยากาศที่เกิดขึ้นกลับดีและมีบทเรียนที่ดีดีงามๆหลายอย่างที่เกิดขึ้นทดแทน

บางครั้งกุศลก็เกิดจากอกุศลได้ เกิดจากการพลิกจิต

เจ้าหน้าที่โรงแรมประจำหน้า front นั้นมือใหม่จริงๆครับ เพราะเพิ่งเข้ามาทำงานๆได้ไม่ถึงเดือนก็เจองานใหญ่อย่างนี้

เลยไม่ค่อยราบรื่น โดยเฉพาะเรื่องห้องครับ ผมเองในขณะนี้ยังเคลียร์เรื่องห้องไม่จบเลยครับ อีรุงตุนังไปหมดในเรื่องของความสับสน ชื่อผู้พัก ห้อง จำนวนคนและการเปลี่ยนห้อง

เป็นควันหลงธรรมดาๆครับ

ผู้เข้าร่วมสัมมนาบางท่านแจ้งผมว่า มาถึงตีสามวันที่ ๑๒ โรงแรมไม่ให้เข้าห้อง ทั้งๆมีชื่ออยู่ โดยบอกว่าจองไว้วันที่ ๑๓ อย่างนี้เป็นต้น

ดูแต่ตัวอักษร..ไม่ดูใจ :)

คงเป็นบทเรียนบทหนึ่งครับ

กราบและกอดขออภัยอีกครั้ง...แต่ยังขอ VDO ด้วยนะครับ :)

สวัสดีครับน้องเอก  P  จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร

  • ปัญหาทุกปัญหา  สามารถแก้ได้ครับ...ยิ่งถ้ามีหลายคนช่วยคิดช่วยแก้  ยิ่งดีและแก้ได้เร็วขึ้นครับ
  • แต่จะแก้ตัวคนที่ชอบสร้างปัญหานี่ซิ..คิดยากหน่อย
  • เราสองคนเข้าใจความรู้สึกคณะเจ้าภาพดี  และเจ้าภาพทุกท่านทำดีที่สุดแล้ว  เราเพียงแต่โทษตัวเราเองที่จะเป็นตัวทำให้ท่านๆไม่สบายใจ
  • แต่เราก็มีความสุขมาก  ขนกลับมา 1 ขบวนรถไฟเกือบไม่หมดครับ

ขอบคุณมากครับ

 

สวัสดีครับท่านอาจารย์ P พิชัย กรรณกุลสุนทร

  • ผมรู้สึกเกรงใจท่านมากๆ จนไม่อยากเอ่ยปาก  เพราะเห็นการเตรียมการก็เข้าใจแล้วว่าเหน็ดเหนื่อยขนาดไหน
  • แล้วยังจะไปรบกวนสร้างปัญหาให้แก้อีก การกระทำเช่นนี้ผมคงเข็ดและจำไปอีกนาน
  • ไปทอดผ้าป่า ที่หนองคาย พึ่งกลับมาถึง ตอนสายๆวันนี้ครับ 
  • วีซีดี เสร็จแล้วอยู่ที่พันธุ์ทิพย์ คิดว่าพรุ่งนี้เลิกงานบ่ายจะแวะไปดู เลือกภาพช่างให้สกรีนหน้าแผ่น สั่งกีอป  หลายๆชุดครับ เพราะถ้าทำเองเดี๋ยวไม่มีเวลาอ่านบันทึกครับ
  • วิธีส่งเดี๋ยวค่อยตัดสินใจครับ.. ว่าจะฝากไปกับรถไฟ (ป้องกันแผ่นแตกครับ)

ขอบคุณครับ

สวัสดีครับ พี่สมนึก

อยากจะบอกว่าดีใจอีกครั้งที่ได้เจอพี่สมนึกและครูอ้อยในงานสัมมนาเชียงใหม่

ปัญหาเรื่องห้องพัก  ผมก็ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง  ทางเรา (หลายคน)  เป็นห่วงและแคร์ความรู้สึกนี้มาก  ครุ่นคิดและขบคิดอยู่อย่างถี่ยิบว่าจะแก้ปัญหาอย่างไร  สุดท้ายจึงพยายามชวนมาพักผ่อนที่ห้องที่ผมพัก ...

ผมเองก็สงสัยอยู่มากว่าวันกลับทำไมพี่สมนึกยืนแช่อยู่แคชเชียร์นานจัง  แต่ด้วยเวลาอันรีบเร่งจึงได้แต่ทักทายและกล่าวลา ...

ปัญหาเล็ก ๆ ... นี้  คงเทียบไม่ได้เลยกับความดีงามอันหลากหลายที่เกิดขึ้นกับชาวเรา ..ใช่ไหมครับ

สวัสดีครับคุณ P  แผ่นดิน

  • ความผิดพลาดทั้งหมดที่เกิดขึ้น  มันเกิดจากที่เราไม่ได้ทำตามระบบที่เขาตั้งไว้ครับ 
  • สงสัยชอบทำแบบเฮฮาศาสตร์เสียเคยตัว  โดยที่ลืมคิดไปว่างานนี้เขาจัดการอย่างมีระบบ 
  • แต่เราก็ได้เก็บเกี่ยวความรู้สึกอันดีงาม มาอย่างมากมาย เหลือคณานับ
  • เราจึงต้องขอโทษเจ้าภาพทุกๆท่าน มา ณ ที่นี้

ขอบคุณน้องแผ่นดินด้วยครับ

 

สวัสดีค่ะคุณสะ-มะ-นึ-กะ

ไม่รู้เลยว่ามีปัญหาเรื่องห้องพักกัน... ตกข่าวอย่างแรงค่ะ

แต่คิดว่าคงไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ ทุกคนยินดีช่วยเหลือกันและกันอยู่แล้วค่ะ

เรื่องปัญหาในการจองและเคลียร์ห้องพัก เป็นปัญหาที่เกิดขึ้นเสมอในทุกการประชุม สัมมนาค่ะ เพราะคนจำนวนมาก แต่ละคนมากันอย่างต่างกรรมต่างวาระกัน ก็จะมีปัญหาใหม่ๆ ให้ผู้เข้าประชุม โรงแรม และเจ้าภาพร่วมกันแก้เสมอ...

แต่ถ้าผู้เข้าร่วมประชุม เข้าใจและอดทนขนาดครอบครัวกุ่ยกระโทก  แบบนี้เรียกว่าแทบไม่มีปัญหาสำหรับเจ้าภาพแล้วล่ะค่ะ  ^ ^

สวัสดีครับอาจารย์ P กมลวัลย์

  • อย่าเรียกว่ามีปัญหา เลยครับ  มันเป็นเพียงเหตุขัดข้องเล็กน้อย  ซึ่งมันเกิดจากตัวผมเองที่ไม่รอบคอบหรือละเลยการปฏิบัติตามขั้นตอนการสมัครลงทะเบียนครับ

ขอบคุณมากครับ 

        การรู้สึกว่าผิดต่อสังคม แม้เป็นเรื่องเล็กน้อย นั่นย่อมแสดงถึงการเป็นปัจเจกชน  ที่รับผิดชอบ ที่ไม่ได้โทษสิ่งแวดล้อม และสังคมไปทุกเรื่อง  เพื่อให้ตนพ้นผิด เหมือนพันท้ายนรสิงห์สมัยพระเจ้าเสือฯ และเราก็รู้สึกชื่นชมที่ ชุมชนคนม้าเหล็ก"สะ-มะ-นึก-กะ" เห็นความสำคัญแม้เป็นสิ่งเล็กน้อยก็ตามที

          K: doosadee/19/08/2007 

สวัสดีครับอาจารย์  P นาย ดุษฎี สารประดิฐ

  • ขอบพระคุณมากครับอาจารย์ ที่มาช่วยเติมเต็มในฐานะเจ้าภาพ... ผมรู้ว่าคณะผู้ดำเนินงานนั้นทุ่มเทกำลังกาย และกำลังสมองกันเต็มที่แล้ว  แต่ก็ยังมีเหตุขัดข้องเล็กน้อยให้ท่านทั้งหลายวิตกกังวลหรือไม่สบายใจ  เราคือต้นเหตุหรือจะนิ่งดูดายได้เช่นไรครับท่าน
  • อาจารย์มีบันทึกในบล๊อกกี่บันทึกแล้วครับ
  • อาจารย์ได้สมัครสมาชิก Researchers.in.th หรือยังครับ

ขอบพระคุณมากครับ