บันทึกนักศึกษาปริญญาเอกภาษาอังกฤษกับงานการจัดความรู้ที่เชียงใหม่

    การไปร่วมงานที่เชียงใหม่ครั้งนี้เรียกว่า เป็นเรื่องมหัศจรรย์มากที่มีเหล่า blogger มารวมกันมากทีเดียว สิ่งหนึ่งที่ผู้เขียนพบว่าหาไม่ได้จากที่อื่นๆคือ ความเป็นกัลยาณมิตร การทำงานกันแบบกลมเกลียว 

  วันแรกเราพลาดที่ไม่มีกระบวนท่า(น้องซูซานบอกว่า blogger เราเห่อกันเองพบกันที่ไรก็กอดกัน จนbloggerที่เข้าอบรมใหม่ๆไม่กล้าคุยด้วย) พอเราปรับกระบวนท่าโดยการทำ ละลายพฤติกรรม(Ice breaking) โดยพี่paewใช้กิจกรรม ทักทายสวัสดี   

 

        ผู้เขียนใช้กิจกรรมนกเข้ารัง(bird in the nest) เกลียวเชือกสร้างสรรค์(อันนี้ตั้งชื่อเอง)  ปรากฏว่าช่วยได้มาก ตอนที่ทุกคนอยู่ในรัง เราเริ่มจากนกสามตัว ในครั้งแรก ผู้เข้าร่วมกิจกรรมจะรู้จักกันง่าย พอนกสักสิบตัว ปรากฏว่า  สนุกมากในช่วงที่ให้นกคุยกัน  รู้สึกว่าเหล่านกไม่ยอมเลิกคุย

        ในส่วนกิจกรรมเกลียวเชือกสร้างสรรค์ลด ความเป็นอัตตาได้มาก นอกจากนี้ยังใช้พลังกลุ่มในการแก้ปัญหา  การเกิดผู้นำโดยธรรมชาติ กิจกรรมนี้ใช้ในกลุ่มผู้มีความรู้แบบเหล่า blogger จะได้ผลดี(เคยใช้ในกลุ่มชาวบ้านบอกว่าสนุกดี แล้วไม่มีอะไรต่อ ผู้เขียนเซ็งเลย) เพราะทุกท่านสามารถสะท้อนผลกลับมาได้ว่าได้อะไรจากกิจกรรมนี้บ้าง สงสารแต่พ่อครูบาสุทธินันท์ที่ถูกสาวๆห้อมล้อม

        พี่อึ่งอ๊อบบอกว่ากิจกรรมนี้เป็นกิจกรรมที่พึงปรารถนามากที่สุด เพราะพี่เขาถูกห้อมล้อมด้วยหนุ่มๆ กิจกรรมนี้ไม่มีระดับหัวหน้า หรือลูกน้องทุกคนเท่ากันหมด ผู้เขียนเห็นระดับรองผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ลดแขนให้ลูกน้องและเพื่อนข้ามไป

        งานนี้ต้องขอบคุณหนุ่มขี้อายแบบคุณแผ่นดินที่มาช่วยเหลือ ขอบคุณพี่ paewที่ช่วยกิจกรรมการทักทาย ขอบคุณพี่ Handy ที่ช่วยร้องเพลง ขอบคุณพี่อ้อย พี่ติ๋วที่มาช่วยเป็น นางแบบให้  (รูปยังอยู่ในกล้องอยู่เลย เจ้าการ์ด reader หายไปเลยเอารูปออกมาไม่ได้ ฮือๆๆๆ) ทันทีที่เอารูปมาออกมาได้จะเอามาให้ดู ตอนนี้ดูรูปแอ๊ปแบ๊ว ไปก่อนนะครับ  ชอบรูปไหนบอกบ้างนะครับ…

 รูปที่ 1 อาจารย์พิชัยกับพี่สร้อย(อาจารย์จันทรรัตน์) สองผู้ใหญ่ใจดี

 

  รูปที่ 2 พ่อครูบาและพี่ paew สอนฝรั่งทำ blog ฮ่าๆๆๆ

       รูปที่ 3 พี่ handy และครอบครัวสุดคนึง