ปลายเดือน ก.ค.ไปเยี่ยมแม่ที่โรงพยาบาลวันนี้แม่สดใสมากขึ้นแต่
หมอยังไม่ให้กลับเพราะว่าเกล็ดเลือดต่ำและการเดินก็ยังมีปัญหาต้อง
ให้คุณหมอด้านกายภาพมาดูก่อนและรอให้เกล็ดเลือดดีขึ้นก็จะกลับ
บ้านได้แต่ก็ยังต้องฟอกไต สัปดาห์ละ 2 ครั้ง เหมื่อนทุกครั้งที่ไปแม่ก็
บ่นว่าอึดอัดเบื่ออยากกลับบ้าน ก็ก็ว่าคงไม่กี่วันแล้วละ....และบอกว่า
วันหยุดที่จะถึงจะไม่ได้มาเยี่ยมนะเพราะว่าต้องไปประเทศจีน และจะ
ซื้อของมาฝากแม่ก็เฉยๆ ตามปกติแต่ก็ยังบอกว่าที่ไหนๆก็ไม่สบาย
เหมือนบ้านเรา ภรรยาก็เตือนว่าให้ซื้อเสื้อกันหนาวไหมพรมมาให้แม่ก็
ได้ เพราะว่าปกติไปไหนก็ไม่ค่อยซื้อของฝากเพราะว่ากลัวว่าจะไม่ทั่ว
ถึงและวุ่นวาย นอกจากฝากครอบครัว ตลอดเวลาที่อยู่ที่จีนก็พยายาม
หาทุกๆที่ที่ไปตลอดจนในห้าง แต่ไม่สามารถซื้อได้เพราะว่าเป็นช่วง
หน้าร้อน ก็กะว่าจะหาไปเรื่อยๆ.......จนถึงวันกลับก็ยังหาไม่ได้ อะไรที่
ตั้งใจมากก็มักจะเป็นอย่างนี้ ก็กะว่าถ้าไม่ได้จริงๆก็หาที่สนามบิน
ก่อนกลับเพราะว่าเวลาน่าจะเหลืออยู่ แต่การเช็คอินที่จีนมีปัญหามาก
เข้มงวดมากทำให้ต้องรอนานกว่าจะผ่านเข้าไปได้ก็เหลือเวลาอีกไม่
มาก แต่ก็ตัดสินใจแล้วว่ายังไงต้องหาให้ได้ จนจบลงตรงที่ผ้าพันคอ
กันหนาวแทน เพราะว่าหาเสื้อกันหนาวไหมพรมไม่ได้ ก็ถือว่าได้ในนา
ที่สุดท้ายก็ว่าได้ รู้สึกว่าโล่งอกเพราะได้ทำในสิ่งที่อยากทำแล้ว คืนนั้น
กลับมาถึงมวกเหล็กก็ปาไปตี 2 แล้ว รุ่งเช้าตื่นขึ้นมาตั้งใจว่าต้องรีบ
เข้าโรงงานเพราะว่ามีงานรออยู่มากแน่ๆ ก่อนเข้าโรงงานโทรไปหาพี่
สาวกะว่าจะถามว่าแม่เป็นอย่างไรบ้าง พอรับสาวพี่สาวพูดมาก่อนเลย
ว่า"ธีรวิทย์เหรอ นี่แม่รู้นะว่าเธอกลับมาวันนี้ รอของฝากเธออยู่นะ
และจะกลับลงใต้วันนี้แล้วเพราะหมอให้กลับได้แล้ว".........ตัวเอง
ลังเลอยู่สักพักนึงเพราะว่ากำลังขับรถเข้าโรงงาน ตัดสินใจขับรถเข้า
กรุงเทพไปถึงประมาณ 10โมงกว่า พบแม่นั่งรอกลับบ้านแล้วเข้าใจแม่
ได้ดีเพราะว่าตลอดเวลาที่อยู่โรงพยาบาลก็บ่นอากกลับบ้านทุกวัน ได้
เอาของฝากที่ซื้อมาให้แม่ แม่ก็บอกว่าไม่ต้องหรอก ลำบากเปล่าๆ นี่
แหละครับแม่ ซึ่งก็คงเหมือนกับแม่ของทุกๆคน วันนั้นได้กอดแม่และ
ขับรถกลับมาทำงาน มีความสุขมาก และคิดว่าวันนี้ได้ตัดสินใจลำดับ
การทำได้ถูกต้อง เห็นคนที่เรารักมีความสุขก่อนเดินทางกลับ
บ้าน .............การได้กอดแม่ในวันนี้รู้สึกว่าชีวิตมีพลัง..........ได้เรียนรู้
ความยากง่ายของการตัดสินใจ ทุกอย่างยากง่ายอยู่ที่ใจ ตัดสินใจและ
ลงมือทำ เมื่อใจมีพลังชีวิตก็มีความสุขครับ
ขอบคุณสำหรับข้อคิดดีๆจากเรื่องราวของพี่นะ ไปจีนก็ไม่บอก ดีมั้ย
จะลองพยายามกอดแม่ดูบ้าง ไว้จะมาแอบอ่านอีก
มนปป
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะ ไปจีนไม่บอกก็ยังดีกว่า
เข้ามาเจอแล้วยังไม่บอกอีกว่าเป็นใคร..........
ทำลายแทงให้หาหน่อยซิ......
ส่วนเรื่องจีนก็ดีนะแล้วจะเล่าให้ทราบครับ
อย่างนี้น่ะดีแล้ว ดูเป็นมิตรดี ถ้ารู้ว่าเป็นใครเดี๋ยวเจอจิกแน่เลย55
พี่เขียนได้ดีมากๆเลยนะ อ่านแล้วน้ำตาไหลเลย อยากให้ขยันเขียนบ่อยกว่านี้หน่อยจะได้เปล่า
คุณมนปป
พี่ชายเป็นไงบ้าง
ขอบคุณครับอาจารย์ขจิต
ไปเป็นล่ามให้เด็กรักป่าหรือครับ
ขอให้มีความสุขและสนุกนะ......
พี่ชายสบายดี เอถามถึงคนไหนหว่า