ขอให้กำลังใจคุณครูทุกๆท่านครับ

วันนี้กำลังนั่งทำรายงานผลการวิจัยแล้วรู้สึกล้ากับภาระงานที่ได้รับผิดชอบ แบบว่าล้ามากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆจนรู้สึกอยากหยุดงาน แต่สมองส่วนหนึ่งกลับไปนึกถึงเรื่องของการอ่านผลงานวิชาการ(ไม่ทราบว่าสมองไปนึกถึงเรื่องดังกล่าวได้อย่างไร ยัง งงๆ อยู่เลยครับ) แต่เมื่อไปนึกถึงแล้วก็ทำให้อยากเขียนบันทึกมอบให้แด่คุณครูภาษาอังกฤษและคุณครูที่เป็นเพื่อนร่วมอาชีพทุกๆท่าน

จากประสบการณ์ที่อ่านผลงานของคุณครู ในวิชาภาษาอังกฤษ 21 รายการ ทำให้เกิดความรู้สึกที่อยากจะกระซิบข้างๆโสตประสาทของเพื่อนร่วมอาชีพว่า......................

1.  ขอให้ท่านจงพยายามเร่งทำผลงานวิชาการต่อไป อย่าได้ท้อถอย

2.  ขอให้ท่านมองหลักชัยที่อยู่เบื้องหน้า คือ ครูชำนาญการพิเศษ เงินประจำตำแหน่ง 5600x2 และครอบครัวของคุณครูที่กำลังรอคอยความสำเร็จและภาคภูมิใจของคุณครู

3.  ขอให้ท่านตั้งใจ มีสติ และมีความละเอียดถี่ถ้วนในการจัดทำผลงานวิชาการ เพราะเจ้าผลงานวิชาการมิได้ยากเย็นอะไรเลย เพียงแต่ต้องก่ความละเอียดรอบคอบในการทำ และที่สำคัญที่สุดต้องสร้างสรรค์เพื่อผลประโยชน์ต่อลูกศิษย์ของเราเอง

4.  หลายท่านที่พยายามทผลงานวิชาการเพื่อให้ดีที่สุดแต่ท่านลืมนึกไปหรือไม่ว่า ท่านกำลังทำเพื่อใคร ใช้กับใคร พื้นฐานผู้ใช้เป็นอย่างไร ประเด็นนี้ต้องการให้ท่านตระหนักไว้เสมอว่าผลงานวิชาการต้องสนองตอบกับวัยวุฒิ คุณวุฒิ ของผู้เรียนของท่านนะครับ มิได้หมายความว่า ผลงานวิชาการที่ท่านทำนั้นเพื่อให้ผู้มีความรู้ปริญญาตรี ปริญญาโท หรือผู้เชี่ยวชาญใช้งานนะครับ เพราะผู้เชี่ยวชาญที่อ่านผลงานของท่านเขามาพิจารณาดูว่าเจ้าผลงานที่ท่านทำกันนั้นเหมาะ หรือใช้งานกับเด็กนักเรียนของท่านได้หรือไม่

5.  สิ่งที่ท่านจะต้องให้ความสำคัญอย่างมากคือ องค์ความรู้ที่ท่านมี ไม่ว่าจะเป็นexplicit knowledge หรือ Tacit Knowledge ล้วนเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับผลงานวิชาการของท่านทั้งสิ้น จงบรรจุมันลงไปในผลงานด้วยความรู้สำนึก มีสติ มีความระมัดระวัง

6.  การทอผ้าผืนหนึ่งด้วยชีวิตจิตใจด้วยความรัก ย่อมได้ผืนผ้าที่งดงามไร้รอยต่อี่ทเห็นได้ชัด ตรงกันข้ามผืนผ้าที่เต็มไปด้วยรอยต่อ รอยถักทอที่สะดุดมือ ย่อมแสดงถึงจิตใต ความรัก และความตั้งใจที่มีต่อการทอผ้านั้น

7.  สิ่งที่อยากจะบอกจากใจจริงอีกอย่างหนึ่ง คือ สงสารคุณครูที่สอนในโรงเรียนประถมศึกษา ในเขตพื้นที่ชนบท  โดยเฉพาะวิชาภาษาอังกฤษ เพราะ หลายท่านไม่ได้จบภาษาอังกฤษมาเลย แต่ได้รับการพัฒนาจากวิธีการต่างๆ ที่ราชการจัดให้เพียงระยะเวลาสั้นๆ แต่ท่านต้องมาทำการสอนเป็นเวลานาน.......แล้วต้องมาทำผลงานวิชาการ.......ลองคิดดูนะครับ.....น่าสงสารขนาดไหน แต่!ในฐานะของเพื่อนร่วมวิชาชีพ ขอบอกว่า ถ้าผมเป็นผู้ตรวจ(จริงๆก็ตรวจนะ...555+) ผมจะต้องพยายามหาทางที่จะให้คุณครูเหล่านั้นได้รับการเลื่อนวิทยฐานะเพราะท่านมีความพยายามมากมายมหาศาล.......นี่จากใจจริงนะครับ

8.  อยากเชิญชวนบรรดานักวิขาการเก่งๆ ทั้งหลายในบ้านเมือง ช่วยลงมาปฏิบัติหน้าที่ในโรงเรียนระดับประถม โดยเฉพาะในเขตพื้นที่ต่างจังหวัด ผมคิดว่าท่านนักวิชาการทั้งหลายต้องได้องค์ความรู้ใหม่ๆไปสอนนิสิต นักศึกษากันมากมายเลยครับ

     ขอให้ทุกท่านประสบผลสำเร็จในการทำงานกันทุกๆ ท่านนะครับ..................ท่านใดที่หวังชำนาญการพิเศษ ก็ขอให้ได้ ท่านใดที่หวังเชี่ยวชาญ(ผมก็กำลังหวังครับ....) ก็ขอให้ได้สมดังปรารถนาครับ