"ลูกเอ๋ย เดินตามรอยกิ่งไม่ที่แม่หักไว้นะ จะได้ไม่หลงทาง"
วันนี้เข้าไปอ่านบทความในเวปนึง ซึ้งมาก เลยเอามาแบ่งปันให้อ่านค่ะ อีกอย่างก็จะวันแม่แล้วคิดถึงแม่กันมาก ๆ นะคะ
แม่ผู้แก่เฒ่าเดินไม่ได้คนหนึ่ง เป็นที่รำคาญใจของลูกชายเหลือเกิน...
สมัยนั้นยังไม่มีสถานสงเคราะห์คนชรา จึงไม่รู้ว่าจะเอาแม่ไปฝากใครให้เลี้ยงแทน...
ชายหนุ่มจึงตัดสินใจแบกเอาไปปล่อยป่าให้อยู่ตามยถากรรม...
ระหว่างทาง แม่ไม่วอนขอ... ไม่ถาม... ไม่ว่าอะไร...
ตั้งใจหักกิ่งไม้ตามทาง เรื่อยไป
เข้าป่าลึกไกลมากแล้ว...ลูกชายวางแม่ลงบนโขดหิน แล้วหันหลังเดินกลับทางเดิม...
ตอนนี้เอง... ที่แม่ตะโกนตามหลังลูกชายไปว่า...
"ลูกเอ๋ย เดินตามรอยกิ่งไม่ที่แม่หักไว้นะ จะได้ไม่หลงทาง"