บ่วงล้้อ

อาณาจักรของตน

 %e0%b8%a3%e0%b9%88%e0%b8%a7%e0%b8%a1%e0%b9%83%e0%b8%88%e0%b8%9d%e0%b9%88%e0%b8%b2%e0%b8%9d%e0%b8%b1%e0%b8%99

ยิ่งนับวันมันก็ยิ่งยาวนาน ที่ใช้ชีวิตทึ่มทื่อแบบวัวระบือ ถึงแม้ปัญญาชนยังมองไม่ถนัด ท่ามกลางป่าคอนกรีต เต็มไปด้วยเคี่ยวเล็บ เสือ สิงห์ กระทิง แรด นี้นะหรือชีวิตอิสระ ชีวิตที่ทุกคนเดินเสา่ะแสวงหา ชีวิตที่มีความสุขอย่างสมบูรณ์!..ชีวิตแบบจิ้งจก จับอยู่ที่ไหนก็คิดว่าที่นั้นเป็น อาณาจักรของตน แต่หารู้ไม่ว่าตามฝาเรือนนั้น มันเป็นคุกเป็นตะราง

เราจะแสวงหาสิ่งใดเหล่า จึงจะหลุดพ้นบ่วงล้อ (บ่วงแห่งการกระทำ) ที่หมุนเวียนเปลี่ยนมือไม่จบสิ้น แสงสว่างอันใดเหล่าที่จะส่องนำภาทำให้เราข้ามพ้นกับคำกล่าวที่ว่า "อาณาจักรของตน"  


 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน นาดูน กลุ่ม9

คำสำคัญ (Tags)#การจัดการความรู้เพื่อการพัฒนาชุมชน ท้องถิ่น

หมายเลขบันทึก: 118752, เขียน: 10 Aug 2007 @ 21:12 (), แก้ไข: 06 Jun 2012 @ 17:54 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 2, อ่าน: คลิก


ความเห็น (2)

พูดเหมือนคนกำลังหลงทาง  จะอยู่ที่ไหนก็อยู่เถอะคะ ถ้าที่นั้นเป็นที่เราสบายอกสบายใจ  คับที่อยู่ได้คับใจอยู่ยาก  ถ้าไปหลงอยู่ในป่าคอนกรีตแล้ว  เหมือนคุกตะราง  ก็เปลี่ยนบรรยากาศ  ไปนอนตามวัดซิคะ  ที่ตอบมานี่  ตรงประเด็นหรือเล่าหนอ  จากกลุ่มนักศึกษาว่าที่บัณฑิต  มหาวิทยาลัยชีวิต  ศูนย์เรียนรู้อำเภอกระนวนจังหวัดขอนแก่น  ขอบคุณมากที่มาเยี่ยมหลายครั้งหลายครา 

คุกในที่นี้หมายถึงความอยากความต้องการที่อยู่

ในจิตในใจของคนเรา คุกแห่งตัณหาราคะ เราจะทำอย่างไรให้ถูกต้องกับคำว่า "พอเพียง"

ขอบคุณครับที่มาแสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก