ท่านผู้อ่านเคยบ้างไหมคะ   ที่จะคิดถึงเพื่อนเก่าที่ดีต่อกัน...แบบมากๆ 

ทั้งที่ไม่มีอะไรหรอก   แต่คิดถึง...ความดี  ความมีน้ำใจ 

แม้แต่คำพูดที่มีต่อกัน   ครูอ้อยคิดถึงเหลือเกิน  

ความคิดถึงนี้..ไม่มีสิ่งชั่วร้ายเคลือบแฝง 

เป็นความคิดถึงอย่างบริสุทธิ์ที่ต้องการจะรู้  ว่า...เธอและเขานั้น..อยู่ดี  และทำอะไรอยู่  

แค่ครูอ้อยได้ข่าว รับรู้ข่าวของเขาและเธอ  หรือแอบอ่านบันทึกของเขาและเธอเขียนไว้...ความเป็นมิตรภาพที่เคยมีกับครูอ้อย  ไม่เคยลืม  กลับมาหาครูอ้อยอย่างมีความสุข  

แต่อยากบอกว่า...อยากให้ความสุขนั้น  กลับมาหาครูอ้อยอีกจังเลย  

ความคิดถึงประดังมา.... เลยทำให้ครูอ้อยคิดว่า...เอ...ครูอ้อยทำอะไรให้ผิดใจหรือเปล่านะ  เขาและเธอจึงหายหน้าไป   ไม่ทักทาย...

หากเขาและเธอยังรัก...หรือแวะเวียนมาอ่านบันทึกของครูอ้อย...ก็อยากฝากความรักที่เหมือนเดิมของครูอ้อยให้รับทราบด้วย...คิดถึงเขาและเธอเสมอ....