เมื่อวานนี้ ตอนเย็น พ่อบ้านของครูอ้อยคร่ำเคร่งกับการอ่านและเขียนบันทึก เธออ่านอย่างลึกซึ้งและเข้าไปแสดงความคิดเห็นด้วย ซึ่งเป็นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้อย่างจริงจัง ครูอ้อยเลยหลบมารื้อฟื้นความหลังทีมีความสุข กับการสร้างเว็บไซต์ ที่เคยทำมาแล้ว เมื่อปีที่แล้ว...ก่อนมาพบ GotoKnow และหลงอยู่ในนี้ โดยไม่กลับไปเลย เมื่อกลับไปแล้ว ก็พบว่า...ไม่ธรรมดา ครูอ้อยลองทำดู แต่ต้องใช้เวลานานมาก เพราะต้องโหลด เครื่องมือบางชนิด ซึ่งใช้เวลานาน การรื้อฟื้นความหลังที่ดีๆ นี่ช่างมีความสุข สุขกับการทำงานที่ชอบ ทำให้ย้อนไปถึง...การทำงานของคนหลายๆคน หากปรับให้เป็นงานที่สนุก น่าตื่นเต้น มีขวัญและกำลังใจ ก็น่าที่จะทำงานนั้นอย่างมีความสุข นักเรียนก็เช่นเดียวกัน หากครูผู้สอน ได้มีการปรับเปลี่ยนการจัดการเรียนรู้ ให้สนุกสนานและมีความหมาย นักเรียนจะเรียนอย่างมีความสุข และจดจำได้นานแสนนาน ดูอย่างครูอ้อย อายุก็มากแล้ว หากได้ทำงานด้วยความสุข และเข้าใจ นานเป็นปี ผ่านไปแล้วเป็น ปี ...ก็ยังจำได้..เชิญชม..ที่นี่
สวัสดีค่ะ ก่อนไปกินข้าวกลางวันค่ะน้องกุ้ง...ปวีณา ธิติวรนันท์
สวัสดีค่ะ
จะมีครูสักกี่คนที่เป็นแบบครูอ้อยคะ เรียนรู้อย่างสนุกสนานไม่มีวันจบเลย ชื่นชมค่ะ
สวัสดีค่ะคุณพี่..sasinanda กองเชียร์ของครูอ้อย
คำชม เป็นเหมือนน้ำทิพย์ชะโลมใจค่ะ