วันนี้เป็นวันหยุดที่มีความหมาย  เพราะ  เราสองคนมีวันหยุดตรงกัน 

เราสองคนคือ  สุดคะนึงตุลาคม 49 กับสุดคะนึงมิถุนายน50 

วาย...หมั่นไส้ไหมล่ะ 

อย่าเพิ่งสิ   อ่านให้จบก่อน 

บรรยากาศของวันนี้  ไม่มีการขัดใจกัน  เพราะพ่อบ้าน  ให้น้องขวัญไปจัดการจ่ายเงินค่าเน็ตให้  จึงไม่มีการแย่งเครื่องมือในการเขียนบันทึก 

เมื่อตอนสายๆของวันนี้  จึงเกิดการเขียนบันทึกแล้วหันมาคุยกัน  เพราะ GotoKnow มีอาการไม่สู้ดี  แต่เราก็พยายามเขียนและอ่าน  

ครูอ้อยยอมแพ้บ่อยมาก  ล้มตัวลงนอนบ่อยมาก  นอนแบบหลับด้วย  เพราะไม่สบายตาม GotoKnow 

ส่วนคู่แข่งของครูอ้อยยังคงอ่านและเขียนการแสดงความคิดเห็นไปเรื่อยๆ  

จนค่ำจึงพยายามที่จะนำรูปภาพเฮฮาศาสตร์ลงให้ได้ 

ครูอ้อยก็ส่งใจช่วย  แบบหันมาดูบ่อยๆ  นานๆทีจะได้ยินเสียงบอกว่า  ...

แม่อย่าเขียนบ่อยสิ  ไล่พ่อลงไปหมดเลย 

แล้วเธอก็เขียนบันทึกบ้าง 

อ้อ!เกือบลืมเล่าอีกบรรยากาศหนึ่งว่า...เมื่อครูอ้อยได้รับรางวัลสุดคะนึง  ก็ได้เสื้อของ สคส.มาใส่  ครูอ้อยมี 2 ตัว  ใส่บ่อยมาก 1 ตัว  ส่วนอีก 1 ตัว  เมื่อก่อนนี้  พ่อบ้านไม่กล้าใส่  เพราะกระดากมั้ง 

คราวนี้ล่ะ  ถึง สคส.ยังไม่ส่งมา  เธอก็มีสิทธิใส่ได้อย่างภาคภูมิ 

บ้านของครูอ้อยก็จะมีเสื้อของ สคส.ถึง 3 ตัวแล้ว...

ยังเล่าไม่หมดค่ะ  เสื้อตัวนี้ก็จะแขวนไว้ใกล้ๆที่เธอเล่นเน็ตนี่ล่ะ  ครูอ้อยนอนหลับ  เธอไม่รู้หรอกว่า....ครูอ้อยแอบหรี่ตามองเธออยู่ 

เธอมองเสื้อนั้นนานทีเดียว  มองแบบภาคภูมิใจ  ...มีความสุขจัง...