ความรู้สึกแท้ๆ ใน UKM ครั้งที่ 4/2548

dhanarun
สถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษาหลายแห่ง ให้ความสำคัญ และสนใจเรื่องการจัดการความรู้เป็นอย่างมาก นับเป็นนิมิตหมายที่ดีแก่ประเทศชาติบ้านเมืองของเรา

 ผศ.ดร.วิบูลย์  วัฒนาธร รองอธิการบดีฝ่ายวิจัยและประกันคุณภาพ มหาวิทยาลัยนเรศวร พาพวกเราชาวมน. (ทั้งหน้าเก่าและใหม่) จำนวน 20 คน ไปเปิดโลกทรรศน์ด้านการจัดการความรู้ ในงาน UKM ครั้งที่ 4/2548 เมื่อวันที่ 6 - 7 มกราคม 2549 ณ โรงแรมตักศิลา จังหวัดมหาสารคาม โดยมีมหาวิทยาลัยมหาสารคาม  และมหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคามเป็นเจ้าภาพร่วมกัน

    ดิฉันไม่ได้ตั้งเป้าหมายอะไรมากนัก สำหรับการเข้าร่วมการประชุมในครั้งนี้ เป็นเพราะดิฉันทราบกำหนดการล่วงหน้าว่า รูปแบบการประชุม เป็นการเชิญวิทยากรมาบรรยายให้ฟัง และเป็นการวางตัวผู้พูดไว้ล่วงหน้า ดังนั้นบรรยากาศในห้องประชุมย่อมคาดหมายได้ล่วงหน้าอยู่แล้ว แต่ก็ยังหวัง surprise นิดๆ ว่า อาจมีเครื่องมือใหม่ๆ ของการจัดการความรู้ ที่ดิฉันคาดไม่ถึงให้ดิฉันคว้าไว้ใช้ได้บ้าง  อย่างน้อยที่สุด ดิฉันไม่เคยรู้จักจังหวัดมหาสารคาม ได้ไปเยี่ยมชมคราวนี้ก็ถือว่าคุ้มค่าที่สุดแล้ว

    และแล้วสิ่งที่คาดก็เป็นดั่งคาด บรรยากาศในห้องประชุมไม่ต่างอะไรกับการสอนของอาจารย์ในห้องบรรยายที่อาจารย์ก็ได้แต่สอนไป สอนไป จนจบชั่วโมงแล้ว ลูกศิษย์ไม่ได้อ้าปากเอื้อนเอ่ยสักคำ สิ่งนี้ควรนับว่าเป็นประสบการณ์ที่ดี และเป็นประสบการณ์ตรงสำหรับดิฉัน สำหรับการนำไปปรับปรุงการจัดการเรียนการสอนในชั้นเรียน หรือในกรณีที่จะจัดประชุมต่างๆ

    ภายใต้โลกใบน้อยนี้  สิ่งที่ไม่คาดคิดว่าจะเกิด ย่อมเกิดขึ้นได้เสมอ ดิฉันไม่คาดคิดว่า อาจารย์ ดร.จันทวรรณ น้อยวัน ผู้พัฒนา Gotoknow ของพวกเราชาว Blog จะมาร่วมงานด้วย แถมมีข่าวดีมาบอกว่า Blog ไม่ได้หยุดนิ่งกับที่เพียงแค่นี้  ยังมีการพัฒนาให้เป็นคลังข้อมูลที่สมบูรณ์ขึ้นเรื่อยๆ (Planet matter และ Feed)  แม้ดิฉันฟังแล้วยังไม่ทราบว่าจะทำอย่างไร แต่คลื่นความถี่แห่งความเอื้ออาทรอย่างจริงใจจากอาจารย์จันทวรรณ ทำให้บรรยากาศในห้องประชุมอบอวลไปด้วยกระแสความรู้สึกดีๆ อย่างที่ใจของดิฉันสัมผัสได้

    เสร็จสิ้นการประชุมในวันแรก เจ้าภาพจัด City Tour ให้กับผู้สนใจ  ตอนแรกไม่มีอะไรจะดึงดูดให้ดิฉันสนใจมากนัก  แต่พบอาจารย์จันทวรรณเข้าพอดีและชวนให้ไปด้วย ดิฉันตัดสินใจไปทันทีโดยไม่พักคิดว่าไปทำไม เคยเป็นอย่างนี้ไหมค่ะ  เวลาพบเพื่อนรัก จะไปไหนก็ได้ ถ้าได้ไปกับเพื่อนที่ถูกใจ

    ดิฉันชื่นชมความตั้งอกตั้งใจในการจัดกิจกรรมสันทนาการช่วงนี้ของเจ้าภาพร่วม เป็นอย่างมากเพราะได้จัดให้ ผศ.ธีรชัย บุญมาธรรม จากคณะมนุษยศาสตร์ และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม และ คุณแม่ทองเลี่อ (ไม่ทราบว่าดิฉันสะกดผิดหรือเปล่า) เป็นไกด์กิติมศักดิ์แก่แขก ท่านทั้งสองมีความรู้จริง รู้ลึก และมีความสามารถในการถ่ายทอดประวัติเมืองมหาสารคามเป็นเรื่องเล่าได้วิเศษสุด เป็นช่วงที่ดิฉันได้เรียนรู้เครื่องมือการจัดการความรู้อีกหลายรูปแบบ อาทิ  วิธีที่อาจารย์ของมหาวิทยาลัยมีส่วนร่วมกับเทศบาลในการใช้ความรู้ ร่วมสร้างพิพิธภัณฑ์เพื่อเก็บรวบรวมความรู้ในอดีตอย่างเป็นระบบ  วิธีนำคุณยายอายุ 80 เศษที่มีความทรงจำเป็นเลิศ มาเล่าเรื่องในอดีตจากประสบการณ์จริงให้ลูกหลานอย่างพวกเราฟัง  การให้เกียรติแก่ผู้สูงอายุทำหน้าที่อย่างนี้ ดิฉันคิดว่า ท่านจะมีความสุข และมีชีวิตยืนยาวอย่างมีคุณค่ามากทีเดียว

   

  

    จะว่าไปแล้ว ในภาพรวมของการประชุม ดิฉันไม่คาดคิดมาก่อนว่า จะมีมหาวิทยาลัยราชภัฎอีกหลายแห่ง รวมทั้งมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ เข้าร่วมสังเกตการณ์ในครั้งนี้ เป็นจำนวนมากมาย ทำให้ดิฉันตระหนักชัดว่า สถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษาหลายแห่ง ให้ความสำคัญ และสนใจเรื่องการจัดการความรู้เป็นอย่างมาก  นับเป็นนิมิตหมายที่ดีแก่ประเทศชาติบ้านเมืองของเรา ดิฉันมั่นใจว่าสิ่งนี้เกิดจากความใฝ่รู้ ใฝ่พัฒนา ไม่ใช่การเห่อตามแฟชั่นอย่างแน่นอน

    สิ่งเกินคาดอีกอย่าง ที่ดิฉันจับความรู้สึกได้คือกระแส Blog  ดูเหมือน Blog จะเป็นที่ยอมรับ ให้เป็นเครื่องมือแลกเปลี่ยนเรียนรู้  และเป็นคลังความรู้ในอนาคตไปโดยปริยายเสียแล้ว และอย่างไม่ต้องบังคับยัดเยียด อย่างไรก็ตาม สำหรับความรู้สึกของดิฉันเอง ดิฉันอยากให้ Gotoknow เป็น Blog คุณภาพ โดยไม่ใช้เป็นสนามประลองความสามารถ ด้วยการแข่งขันเปรียบเทียบ เป็นที่ที่ดิฉันจะได้ถ่ายทอดความรู้ฝังลึก แบบไม่ต้องแต่งแต้ม เติมสี ให้ดูเป็นคนดี เพียงแต่เป็นที่ที่จะควบคุมให้ดิฉันเป็นคนดีได้ก็พอ

    กำหนดการประชุมอีกเช่นกันที่ทำให้ดิฉันทำใจไว้แต่แรกแล้วว่า คงจะไม่มี AAR เป็นแน่แท้  แต่สิ่งเกินคาดก็เกิดขึ้นได้ในที่สุด ท่านอาจารย์วิจารณ์ไม่ลืมที่จะตะล่อมสิ่งต่างๆ ให้เข้าที่ในตอนท้าย  ทำให้การประชุมจบลงอย่างสวยงามด้วย AAR

    ในการจัดประชุมครั้งหน้า ดิฉันอยากให้เจ้าภาพทำอย่างใดก็ได้ที่สามารถทำให้ผู้เข้าร่วมประชุมทุกคนได้พูด

    หลังจากการมาประชุมคราวนี้ ดิฉันได้เรียนรู้อีกว่า ความบกพร่องทำให้เราได้เรียนรู้  และพัฒนามากกว่าความสมบูรณ์แบบ

เข้ามาเพิ่มเติมข้อมูลอีก วันที่ 5 ก.พ. 49

เก็บความรู้ ระหว่างทางขาไป ม.มหาสารคาม ที่พิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์ภูเวียง

เก็บความรู้ ระหว่างทางขากลับ ม.นเรศวร ที่กู่บ้านแดง กู่สัณตรัตน์ พระธาตุนาดูน กลุ่มบ้านทอผ้าไหมลายสร้อยดอกหมาก

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ธนารุณ บอก...Dhanarun's Blog

คำสำคัญ (Tags)#ukm#aar#วัฒนธรรม

หมายเลขบันทึก: 11651, เขียน: 09 Jan 2006 @ 08:21 (), แก้ไข: 06 Sep 2013 @ 17:14 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 2, อ่าน: คลิก


ความเห็น (2)

สมลักษณ์
IP: xxx.155.14.4
เขียนเมื่อ 
   เยี่ยมเลยครับ เก็บภาพของงานอย่างละนิดละหน่อย และให้ความรู้สึก นี่ก็เป็น ARR ด้วยครับ.. ท่านอาจารย์วิบูลย์ช่วยรวม AAR ของชาวมน.ที่ไปร่วมงานทุกคนไว้ในบล็อกเดียวกันด้วยครับ..
จันทวรรณ
IP: xxx.7.143.192
เขียนเมื่อ 

รู้สึกเคารพนับถือและถูกใจที่ได้คุยกับอาจารย์มาลินีเช่นกันคะ เหมือนเคยคุยกันมานานมากแล้ว :)

และก็ดีใจที่อาจารย์ได้รับความรู้สึกดีๆ จากความตั้งใจดีที่ดิฉันได้นำเสนอไปคะ

หาก มน. ต้องการให้ไปอบรมเรื่อง PlanetMatter และ FeedSpring ก็บอกได้เลยนะคะ ดิฉันกับ ดร.ธวัชชัย เต็มใจ 100% คะ :)