แปดโมงเช้าขับรถออกจากบ้้านตั้งใจจะไปเรียนที่ มอ.ปัตตานีครับ (ออกเดินทางจาก มหาวิทยาลัยอิสลามยะลา อ.ยะรัง จ.ปัตตานี) เข้าถนนสายหลักได้สักระยะ ความรู้สึกแว๊บแรกก็มา เลยเอยปากคุยกับคนที่นั่งมาข้างๆ ว่า  "ดูเหมือนว่าวันนี้ทหารตำรวจจะคึกคักจัง" ขับไปได้สักอีกช่วงอึดใจหนึ่ง กำลังจะเร่งเครื่องแซงรถคันข้างหน้า ก็ต้องเปลี่ยนใจชลอรถ แล้วกลับเข้าเลนของตนเอง เนื่องจากเห็นกล่องอยู่ในถุงดำ ตั้งอยู่กลางสะพานข้างหน้า คิดไปเองเล่นๆ ว่า คล้ายกล่องระเบิดเลย บอกคนข้างๆ แล้วก็เร่งขับรถให้ผ่านไปเร็ว มาถึงด่านทหาร (ที่สามแยกไป อ.แม่ลาน) ก็ไม่เห็นทหารเขาเตือนอะไร ก็เลยคิดว่า "กล่องนั้นคงเป็นกล่องที่คนทำตกไว้มั่ง" เลยจากด่านทหารไปนิดหนึ่งก็สังเกตเห็นความผิดปกติของรถในเลนที่สวนทางมาว่า ทำไมมากันเป็นขบวนยาวๆ ผิดปกติ (ขับรถในสามจังหวัดต้องช่างสังเกตุอย่างผมนี้แหละครับ) ก็เช่นเดิมครับ บอกคนข้างๆ ว่า วันนี้น่าจะมีอะไรผิดปกติ

คราวนี้มาเจอขบวนรถในเลนเดียวกับผมจอดกลางถนนกันยาวเยียว มองออกไปทางหน้าต่าง เห็นชาวบ้านพยายามบอกคันหน้าถึงเหตุการณ์อยู่ อ่านจากปากชาวบ้าน เดาว่า ชาวบ้านกำลังบอกว่า "ปากู" แปลเป็นไทยง่ายๆ ว่า ตะปู ถ้าจะให้เข้าใจง่ายกว่านี้ก็คือ "ตะปูเรือใบ"  นั่งคิดเล่นๆ ว่า เอาอีกแล้ว หลายเดือนก่อนเพิ่งเจอมาแท้ๆ แต่บอกกับคนนั่งข้างๆ ว่า รอบนี้ดีหน่อยที่ เราไม่ได้ไปอยู่ที่หัวขบวน เจอเหตุการณ์จังๆ เหมือนครั้งที่ผ่านมา อยู่ท้ายๆ แถวแบบนี้ ค่อยยังชั่วหน่อย

คิดว่า คงไม่นาน ทหารคงมาเคลียร์ถนนให้เหมือนครั้งที่ผ่านมา ปรากฏว่า ไม่เป็นดังคาดครับ รอเกือบชั่วโมง ก็ไม่มีทหารมาสักนายเดียว และได้รู้จากเจ้าหน้าที่ที่สาขาวิชา(อับดุลเลาะ ดาแลเบาะ) ซึ่งขับมอเตอร์ไซด์ลัดเลาะในหมู่บ้านมาว่า รอบนี้มีหลายจุด กล่องดำบวกกับตะปูเรือใบ ฮาฮาฮา มันทำให้ผมนึกถึงกล่องดำที่ผมเกือบขับชนมาเมื่อกี้

ทราบต่อไปว่า อาจารย์โอ๊ะ ติดอยู่อีกฝั่งหนึ่ง ผมจึงโทรถามสภาพด้านโน่น ปรากฏว่า ท่านอาจารย์กำลังอยู่ระหว่างการหาเส้นทางภายในหมู่บ้านเพื่อจะไปให้ถึง มหาวิทยาลัย (ส่วนผมออกจากมหาวิทยาลัย) สักระยะหนึ่งท่านก็โทรมาบอกว่า มันมีการวางตะปูเรือใบ กล่องระเบิด และตัดต้นไม้ขวางทางไว้หลายจุดมาก

ผมรอได้อีกสักระยะหนึ่ง ออ. ระหว่างที่รอ ผมก็พยายามสังเกตุว่า รถข้างหลังผมไม่ได้เพิ่มเลย ซึ่งอาจจะแสดงว่า เส้นทางที่ผมเพิ่งผ่านมาอาจจะมีปัญหาก็ได้ การรออยู่กับที่ ซึ่งเป็นข้างถนนเป็นชุมชนเล็กๆ น่าจะปลอดภัย แต่คิดไปคิดมา ขับรถกลับ มอย.ดีกว่า   จึงตัดสินใจส่งข้อความไปหาเพื่อนร่วมห้องว่า วันนี้คงไปไม่ได้แล้ว และโทรแจ้งอาจารย์ที่ปรึกษา แฮะแฮะ อาจารย์ท่านก็ไล่ให้กลับเลยไม่ต้องไปแล้วมหาวิทยาลัย

ขากลับจึงพบว่า ทหารกำลังเคลียร์ขอนไม้ อยู่ และมีรถจอดอยู่ข้างถนนเป็นระยะๆ

ผมมาถึงจุดสำคัญคือ ไอ้เจ้ากล่องดำที่วางอยู่กลางสะพาน มันยังอยู่ที่เดิมครับ ผมจึงต้องตัดสินใจว่าจะขับผ่านมันไปดีหรือจะรอให้ทหารมากู้ก่อน (มีมอเตอร์ไซด์หลายคันจอดอยู่ไม่กล้าขับผ่าน) คิดไปคิดว่า คงเป็นระเบิดปลอมมั่ง เพราะจุดอื่นมันมีตะปูเรือใบด้วย แต่จุดนี้มีแต่กล่องไม่มีอย่างอื่นเลย ตัดสินใจได้ก็เร่งเครื่องขับผ่านอย่างรวดเร็ว

เมื่อผมขับผ่านไป หันไปมองกระจกมองหลังก็เห็นมอเตอร์ไซด์ทั้งหลายขับตามมาด้วยเช่นกัน  (ใช่แล้วครับ พวกเขาต้องการผู้นำอย่างผม เป็นแนวหน้า ฮาฮาฮา)

 ขอบคุณอัลลอฮ์ ถึงไม่ได้ไปเรียนก็ยังกลับมาถึงที่ทำงานอย่างปลอดภัย