กว่าหัวจะขยับ หางก็ถูกทับจนแทบขาดกระเด็น

26  มิถุนายนที่ผ่านมา - <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เรามีเวลาในการเตรียมตัวเพื่อเข้าร่วมกิจกรรมกับทางจังหวัดไม่มากนัก  ทั้ง ๆ ที่งานวันนี้ถูกประกาศแจ่มชัดว่าเป็นวันแห่งการต่อต้านยาเสพติด  แต่เราก็ได้รับการประสานอย่างค่อนข้างเร่งด่วน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมเป็นผู้แทนของมหาวิทยาลัยเข้าร่วมประชุม,  ทางจังหวัดขอความร่วมมือสถาบันการศึกษาต่าง ๆ นำมวลชนเข้าร่วมให้มากที่สุด  รวมถึงการร้องขอให้แต่ละสถาบันนำกิจกรรมมาแสดงบนเวทีเพื่อสร้างบรรยากาศให้งานดูคึกคัก  หลากหลายและน่าสนใจ   แต่กระนั้นก็เป็นที่น่าเสียดายว่าในด้านของกิจกรรมบนเวทีนั้น  หลายสถาบันขอถอนตัว  ภาระหลักจึงต้องฝากความหวังไว้กับ “มมส” .. ซึ่งสถานการณ์เช่นนั้น  ผมไม่อาจปฏิเสธอะไรได้เลย</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>  <div style="text-align: center"></div>

ตอนแรกผมเองก็หนักใจเป็นที่สุด  เมื่อนับนิ้วดูก็รู้เลยว่าเหลือเวลาเพียงไม่ถึง  5  วันก็ถึงวันงาน,  การตระเตรียมจำนวนคนก็ถือว่ายากเอาการ,  ขณะที่การแสดงต่าง ๆ ก็ต้องใช้เวลาไม่น้อยต่อการฝึกซ้อม   และทุนรอนก็เป็นปัจจัยสำคัญของการเคลื่อนงานในครั้งนี้  !    

</span><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ก่อนจากลาในห้องประชุม,   ผมได้ขออนุญาตที่ประชุมเสนอแนะทิ้งแนวคิดไว้หลายประเด็นเช่น   ปีหน้าฟ้าใหม่ทำอย่างไรถึงจะให้ทุกภาคฝ่ายมีความรู้สึกว่า “งานนี้เป็นงานของตัวเอง”   ซึ่งหมายถึง   ทุกหน่วยงานจะพร้อมใจก้าวออกมาสู่กิจกรรมนี้อย่างพร้อมเพรียง   มีกิจกรรมอันหลากหลายมาจัดแสดง  มีพลังอันมากมายมาสะท้อนและสื่อสารออกไปสู่สังคม  -</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">หลายครั้งที่จังหวัดจัดสรรงบประมาณให้ส่วนต่าง ๆ จัดกิกรรมรณรงค์เรื่องยาเสพติดมาตลอดทั้งปี   แต่พอมีงานมหกรรมเช่นนี้กลับไม่มีใครนำผลงานนั้นมาจัดแสดง   ทำราวกับว่าหลายอย่างเร้นหายไปอย่างไม่มีตัวตน  โดยเฉพาะเมืองมหาสารคาม  ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นตักสิลานคร (เมืองแห่งการศึกษา)  หากทุกสถาบันการศึกษาเกี่ยวก้อยออกมาอย่างพร้อมเพรียง  งานนี้ หรือกิจกรรมนี้ก็ย่อมมีพลังอย่างมหาศาล  หรือแม้แต่การคิดระยะยาวถึงความต่อเนื่องที่จะต้องเคลื่อนลงสู่ส่วนต่าง ๆ  อย่างจริงจังและมีระบบ และไม่ใช่ทำในแบบตัวใครตัวมันอย่างที่เป็นมา (อย่างยาวนาน)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>   </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมกลับมานั่งคุยกับทีมงาน  พร้อมทั้งกล่าวติดตลกว่า  ผมกำลังจะนำพาการงานอันหลากหลายจากภายนอกมาเยือนพวกเขา  และขอให้พวกเขาตั้งสติให้ดี  โดยหวังแต่เพียงว่าทุกคนจะมีความสุขกับการทำงาน  และอุทิศตนเพื่อมหาวิทยาลัย    รวมถึงการเน้นย้ำว่า  นโยบายของจังหวัดเป็นอีกพันธกิจของมหาวิทยาลัยที่ต้องช่วยขับเคลื่อนร่วมกับทางจังหวัด  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และเหนือสิ่งอื่นใดก็คือ  กิจกรรมเช่นนี้  ถือเป็นโอกาสอันดีที่นิสิตของเราจะได้มี “เวที”  แสดงออกซึ่งความสามารถที่มีอยู่อย่างหลากหลาย …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เราคุยกันให้กระชับที่สุดเพื่อทดเวลาที่เหลือไปลุยงาน   ผมไม่อยากให้เราต้องมาสะดุดกับภาพกว้างจากระบบ“กว่าหัวจะขยับ   หางก็ถูกทับจนแทบขาดกระเด็น”   ซึ่งผมก็ถ่ายงานนั้นไปสู่เจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบ   โดยย้ำให้นำกิจกรรมที่หลากหลายไปแสดงบนเวที  รวมถึงการต้องไม่ลืมที่จะถามถึงความสมัครใจของน้องนิสิตด้วยเช่นกัน  ว่าพร้อมหรือไม่ ?  .. ทำได้แค่ไหน ?  ไหวหรือเปล่า ?   </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>   </p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">การทำงานกับภาคส่วนภายนอกมักเต็มไปด้วยความเร่งรีบและเร่งด่วนเสมอ  จะด้วยเหตุผลกลใดก็ตาม  เราเองก็ไม่อาจปฏิเสธต่อพันธกิจเหล่านี้  หากแต่เป็นความโชคดีที่เรายังสามารถเคลื่อนกิจกรรมนี้ออกไปสู่สังคมได้อย่างโล่งใจ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">งานวันนั้น,  เรามีนิสิตเข้าร่วมงานไม่น้อยกว่า  400  คน  รวมถึงกิจกรรมการแสดงบนเวทีอันหลากหลาย  เช่น   วงดนตรีสากล ,  การแสดงศิลปะร่วมสมัย (ไม้ขีดไฟกับดอกทานตะวัน)  จากคณะศิลปกรรมศาสตร์,  การแสดงโชว์เต้นลีลาศจากชมรมลีลาศ,  การแซววาที,  และอื่น ๆ  อีกจำนวนหนึ่งที่สลับกันขึ้นเวทีอยู่เป็นระยะ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">งานวันนั้น,  ผ่านพ้นไปด้วยดี  ผมได้แต่ชื่นชมนิสิตที่ “มีใจ”  ต่อการงานเหล่านี้  รวมถึงศักยภาพของการจัดการและประสานสิบทิศของเจ้าหน้าที่ตนเองที่กระทำการทุกอย่างได้ดังที่ใจผมต้องการ … และไม่ลืมที่จะขอบคุณเจ้าของงานในระดับจังหวัดที่ช่วยให้เราได้มีเวทีให้นิสิตได้แสดงออกอย่างสร้างสรรค์ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมถอนหายใจอย่างโล่งอก .. ความสุขอัดแน่นในหัวใจ  แต่ก็ไม่วายสวดภาวนาอย่างเงียบ ๆ ว่า “ปีหน้าฟ้าใหม่ – ขอให้มีเวลาในการเตรียมตัวนานกว่านี้สักหน่อยเถอะ…  จะทำให้ดีกว่านี้อีกเท่าตัว” …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>