"รถมันรัก เจ้านายมันมากเลยนะ"
กระผม เดินทาง (ไปคนเดียวครับ)ไปหลายจังหวัดบ่อย..
และขอขอบพระคุณที่ คนใกล้ชิด และบรรพบุรุษ และคุณพระคุณเจ้าคุ้มครอง รวมถึงคนที่รู้จักกระผม และส่งความรู้สึกเป็นห่วงมาเสมอครับ.. ขอบคุณที่เป็นห่วงครับ..

นี่คือ เรื่องจริงที่.. ในวันที่ 26 ก.ค.50 นั้น
กระผม ประสบอุบัติเหตุ รถตกภูเขา ที่ จ.ชัยภูมิ (ในป่า) แถว.ที่เป็นภูเขาชันๆโค้งๆ


.. ปาฏิหารย์ ครับ ..

อาจเป็นเพราะบุญ และคุณพระคุณเจ้าคุ้มครอง.. และการคิดดี ทำดี ที่ผ่านมา การแผ่เมตตาต่อ สรรพสิ่ง

ทำให้ กระผม ไม่มี บาดแผลแม้แต่เล็กน้อย..


- สภาพรถ ..ประตูเปิดไม่ได้ทุกบาน (ตัวถัง GOA เอาไม่อยู่) เหลือแต่ประตูคนขับที่เปิดได้ แล้วลงมาได้อย่างปลอดภัย
- กระจกแตกละเอียดทุกบาน ยกเว้น กระจกหน้าที่เป็นแบบสองชั้น ร้าวไม่แตกลงมา
- ยางแตก 1เส้นล้อหน้า เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ซึ่งไม่ค่อยอยากนึกถึงและเล่าเท่าใดนัก..

- - - - เหตุการณ์ - - - - มี   ดัง นี้

/ คือ ถนนเส้นดังกล่าว เป็น 2 เลนส์ รถสวนกันได้ เวลา แซงต้องระวัง


- แล้ว มี กระบะ วีโก้ คัน หนึ่ง แซงมา เข้ามาในเลนส์กระผมแล้วไม่ยอม คืนสู่เลนส์ของเขาดังปกติ (ทั้งที่เปิดไฟเตือน และบีบแตร และเขาแซงพ้นแล้ว) ไม่ว่าจะด้วยเหตุอันใดก็ตามแต่.. แต่ กระผมก็เบรก ตัวโก่ง และด้วย การที่รถคันดังกล่าว ยกสูงเสียน่ากลัวที่ เวลาประสานงา..แล้ว กระผมจะต้องกระเด็นไปไกล และเจ็บหนักแน่..

- แม้จะบีบแตร แล้ว เปิดไปสูงเตือนแล้ว (กลางวันนะนี่) และถึงขนาด เขยิบ หลบ ไปทางซ้ายมือเพื่อให้เขา เบี่ยงแซงกลับเลนส์เขาได้ เขาก็ไม่มีทีท่าว่างจะ หลบกลับเข้าเลนส์เขาเลย..

- เหตุการณ์ ไม่คาดฝัน ก็ เกิดขึ้น.. คือ จากการที่ เบี่ยงเลนส์ หลบ และหลบมากขึ้นอีกทำให้ "รถ ตกลงไป ข้างทาง" ที่เป็นภูเขา ชัน 45 องศา .. ด้วยความเร็วรถ ที่สูงพอสมควร

- รถฟาดกับต้นไม้ ระเนระนาด ตีปัดไป ปัดมา เป็นดังพินบอล ซึ่งตอนลงไปนั้น พยายามหักพวงมาลัยขึ้นมา แต่ ก็ ไม่ไหว เพราะเป็นเก๋งธรรมดาไม่ใช่ออฟโรด.. คิดในใจ แล้วภาวนา ถึงคุณพระคุณเจ้า และเจ้ารถของกระผมว่า.."ขอผมไปสบายเถอะ ไม่อยากเจ็บและทรมานในป่านะ"

- แต่ แล้ว ด้วยความที่ รถของผมมันรักผมมาก "จากคำวิจารณ์ของอู่ซ่อมรถ และพนักงานเคลมประกัน" ที่เขาบอกกันว่า เจ้ารถคันนี้มันรักนายมันมากนะ ยอมขนาดนี้ แต่ไม่ให้เจ้าของเป็นอะไรเลย.. และชาวบ้านแถบนั้น ก็บอกอีกว่า.. รถยุโรป หรือ รถใหญ่แค่ไหนก็ตามที่ได้ตกแบบนี้ ไม่มีใครหรอกที่ เดินขึ้นมาได้หน้าตาเฉย ส่วนใหญ่ ต้อง เสียชีวิตคาที่ หรือไม่ก็ รอช่างใช้เหล็กตัดถ่างช่วยออกมา

มาถึงตอนนี้... กระผม ก็ เข้าถึงสัจจธรรมอีก นิดครับ..
ว่า.. ควรคิดดี ทำดี และไม่เบียดเบียนผู้อื่น เห็นผู้อื่นเดือนร้อน ก็ ควรหยิบยื่นมือช่วยเหลือ อย่างเหมาะสม

เพราะเรามีชีวิต และมีความสุขอย่างไร ก็ ขึ้นอยู่กับเรากำหนดตัวเราเอง.. เรื่องบุญเรื่องกรรม ถึงแม้ จะไม่เท่ากัน..แต่เรา ทำบุญ แผ่เมตตา ได้ โดยไม่ต้องหวังสิ่งตอบแทน..

และนั่น อาจ เป็นสิ่งที่ ทำให้ กระผมมีชีวิต รอดกลับมาได้ อย่างปาฏิหารย์ @N

ผู้อ่านหล่ะครับ.. ทำในสิ่งที่ดี ต่อ เพื่อนร่วมโลก และช่วยเหลือผู้อื่นแล้วหรือยัง

ขอบพระคุณครับ