ทราบว่าในช่วงที่ออกจากห้องให้คณะกรรมการประชุมลับ พวกกองเชียร์นำหน้าโดยดร.วรภัทร์ ภู่เจริญ ช่วยกันเป่าน้ำให้กำลังใจว่าที่ดร.ของเราอย่างครื้นเครง

 

(ท่านแฮนดีตัวจริงเสียงจริง ได้พบแล้วดีใจมาก)

ไปกรุงเทพฯเที่ยวนี้เจอแต่เรื่องดีงาม ได้พบคนดี ได้รู้จักคนดี ได้เห็นสิ่งดีๆ ได้ตระหนักถึงพลังของชาวG2K. ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยน้ำใสใจจริง ในช่วงเช้าเรายกทีมไปเป็นกำลังใจในการสอบวิทยานิพนธ์อาจารย์ศักดิ์พงศ์ หอมหวน  ฉายาเม็กดำ1ของชาวเรา ทราบว่าในช่วงที่ออกจากห้องให้คณะกรรมการประชุมลับ พวกกองเชียร์นำหน้าโดยดร.วรภัทร์ ภู่เจริญ ช่วยกันเป่าน้ำให้กำลังใจว่าที่ดร.ของเราอย่างครื้นเครง  

   

(บทบาทพันธมิตรวิชาการ คือการเปิดปลั๊กความรู้ได้ทุกมิติทุกกรณีทุกสถานการณ์)

ไม่แน่นะครับ ประกายที่เกิดกับกรณีนี้ อาจจะเป็นประเพณีของชาวบล็อกในโอกาสต่อไปก็ได้ ที่นัดกันยกขบวนไปช่วยเสริมกำลังใจเพื่อนๆในวันสอบวิทยานิพนธ์อย่างอบอุ่น ตัวแทนชาวบล็อกมีโอกาสสะท้อนความเห็นแง่มุมการทำงานของเพื่อนเรา ศ.เสน่ห์ จามริก ดร.ถนอม อินทรกำเนิด  กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ ให้แง่มุมผู้ทำวิทยานิพนธ์ไปเติมความสมบูรณ์บางประเด็น ผลการสอบได้รับการพิจารณาให้เป็นวิทยานิพนธ์อยู่ในระดับดี ที่น่าภาคภูมิใจไปกว่านั้น ดร.ศักดิ์พงศ์ หอมหวน เป็นดุษฎีบัณฑิตคนแรก สาขาการศึกษาเพื่อพัฒนาท้องถิ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร 

 

(สไตล์รุ่งอรุณไม่เหมือนใครในโลกอยู่แล้ว ทำเรื่องธรรมดาให้เป็นเรื่องพิเศษ)

ช่วงบ่ายโรงเรียนรุ่งอรุณเอารถมารับ คณะเราเดินทางไปเนื่องในวาระที่โรงเรียนจัดงานครบรอบ10ปี เขาจัดให้มีกิจกรรมสำคัญๆตลอดปี โดยเฉพาะการเชิญครูหลายท่านมาปาฐกถา หมุนเวียนกันไปตามวาระอันควร  วันที่18เป็นคิวของผม เมื่อรับเทียบเชิญแล้วเราก็ยกขบวนไปเต็มคันรถ มีน้าอึ่งอ๊อบ หนูรัตติยา หนูหนิง หนูเอก คุณสมพิศ คุณทวีสิน อ.ขจิต ดร.วรภัทร์ ภู่เจริญ ครูสำเนียง ครูพันดา ดร.ศักดิ์พงศ์และผู้ดูแลหัวใจ เราไปกันเต็มรถตู้  และขบวนติดตามอีกหนึ่งคัน

ลงจากรถ..ก็อึ้งกิมกี่กับป้ายผ้าเชิญชวนผู้สนใจไปฟังรายการนี้ ใต้ผ้าแขวนมีภาพถ่ายและ Key Word แผ่นเบ้อเร่อ มีคุณครูใจดีมาต้อนรับ พาเราเดินชมกิจการโรงเรียนประมาณครึ่งชั่วโมง เสน่ห์ของโรงเรียนรุ่งอรุณอยู่ที่ความคิดสร้างสรรค์ที่แฝงไว้ด้วยวินัยที่นอบน้อมด้วยน้ำใจเปี่ยมล้นคุณค่าในคุณค่าของคน ครูสาวนุ่งผ้าซิ่นแสดงความเป็นไทยที่เรียบร้อยสวยงามแบบไทยๆ นับเป็นส่วนหนึ่งของการเรียนรู้ภาษากายจากการแต่งตัว เห็นแล้วปลื้มๆและปลื้ม ..  ประชาคมรุ่งอรุณและชาวเราเข้าประจำที่ คุณครูเชิญผมไปนั่งหน้าเวทีมีการอ่านกลอน มอบพวงมาลัย แล้วก็เข้าสู่การพูดคุยเรื่อง “หัวอกครู” 

ผมเกริ่นนำไปเล็กน้อยก็มองหาตัวช่วย จึงเชิญผอ.ศักดิ์พงศ์ หอมหวน มาเล่าประสบการณ์ตรงในฐานะผู้อำนวยการโรงเรียนชนบทที่ขาดแคลนแทบทุกอย่าง แต่ก็บริหารพันธกิจโรงเรียนได้อย่างลุล่วง หลังจากนั้นเรียนเชิญดร.วรภัทร์และดร.ขจิต มาเสนอลีลาครูจนห้องประชุมแทบแตก 

พวกเฮฮาศาสตร์ได้ไปสร้างบรรยากาศที่ไม่ตรงกับรายการเชิญสักเท่าไหร่ ถ้าจะถือว่าเป็นการปาฐกถาก็คงจะไม่ได้ เพราะชาวเราไม่ทำตามธรรมเนียมปฏิบัติ สาเหตุก็คงมาจากไปช่วยกันสะท้อนลีลาครูให้เห็นแบบขำกลิ้ง ดูไม่ค่อยจะตรงกับเจตจำนงของเจ้าภาพเท่าไหร่นักต้องกราบขออภัยและขออนุญาตอธิบายว่านี่คือสไตล์ของชาวเฮฮาศาสตร์ ขอเรียนว่าทางฝ่ายเราชื่นชมรุ่งอรุณเป็นอย่างมาก ได้รับของฝากของขวัญกันถ้วนหน้าแล้วก็ลากลับ 

พวกเราบางท่านแยกตัวไปทำการบ้าน บ้างท่านเช่นน้าอึ่งอ๊อบเดินทางไปสนามบิน แต่ชุดใหญ่ยังปักหลักที่โรงแรมในมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร  ค่ำคืนนี้เราเชิญทรัพยากรบุคคลที่เหลืออยู่เลี้ยงกันเอง มีดร.แสวง รวยสูงเนิน และอาจารย์แฮนดี้มาสมทบให้ใจเต้นตึกตั๊ก ผมดีใจสุดๆที่ได้เจอพระอาจารย์แฮนดี้ แห่งมหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม หลังจากที่แอบเป็นลูกศิษย์เรียนกับท่านผ่านบล็อกมานาน เราคุยกันเพลินจนพนักงานห้องอาหารไม่ไล่ไม่เลิก จึงย้ายกันไปสนทนาต่อในห้อง 606 มี3ดร.กับ 1 ราษฎร คุยกันจนเลยเที่ยงคืนจึงแยกกันไปนอน  

ผมนอนกับดร.ขจิต ตื่นมาเก็บเสื้อผ้าลงกระเป๋าตี4 ท่านเม็กดำ1มาปลุกให้ขึ้นแท๊กซี่ไปสนามบิน นั่งหลับๆตื่นๆ7โมงเช้าไปยืนปร๋อที่สนามบินขอนแก่น คุณทวีสิน ฉัตรเฉลิมวิทย์ กรุณามารับไปส่งที่โรงพยาบาลศรีนครินทร์ รถมาจอดเทียบตรงที่อาจารย์JJ. กรุณามารับไปนั่งพักรอในห้องทำงานท่าน  

8.30 น. พ.ญ.เอมอร ไม้เรียง เดินยิ้มแป้นมากับคุณสมพิศ ทำหน้าที่รับไม้สองต่อจากคุณทวีสิน  นำผมไปให้น.พ.พิศาล ไม้เรียง ตรวจร่างกาย คุณหมอสั่งให้ไปตรวจเลือด โดนเข็มดูดโลหิตออกมาหลายหลอด รู้สึกหวิวๆจึงเปลี่ยนโปรแกรมไม่ไปวัดตามที่นัดชาวปูนซิเมนต์ไว้

อนึ่ง พรุ่งนี้ต้องต้อนรับชาวศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น75ชีวิต จึงฝากไว้ก่อนเถอะโรบิน เอาไว้คราวหน้าจะไปล้างห้องสุขาพระอริยะให้ได้ !!.