(ต่อจากตอนที่แล้ว) ผมคุยกับท่านอาจารย์พิชัยคร่าวๆ ให้เปลี่ยนหัวข้อบรรยาย จาก "การจัดการความรู้" เฉยๆ เป็น "เรื่องเล่าของ beeman จาก blog to KM"
หัวข้อบรรยายของผมน่าจะใช้เวลาสัก ชั่วโมงครึ่ง (จาก ๙.๓๐ น. ถึง ๑๑.๐๐ น.) ส่วนที่เหลืออีก ๑ ชั่วโมง ผมแนะให้อาจารย์พิชัย เชิญ blogger (ซึ่งมาร่วมงาน) ขึ้นไปตอบคำถามที่ผมจะถามทิ้งประเด็นเอาไว้สัก ๕ ข้อ. ซึ่งอาจารย์จะดำเนินรายการเองและมีการมอบรางวัลให้ผู้เข้าร่วมงานด้วย (ระหว่างกิจกรรมนี้ ผมก็จะมีเวลาพบ blogger เพื่อถ่ายภาพร่วมกันอีก ครึ่งชั่วโมงครับ)
กลับมาที่ "เรื่องเล่าของ beeman จาก blog to KM" ผมขอคิดหัวข้อย่อยที่จะบรรยาย ผ่าน powerpoint นะครับ
- แทรกประสบการณ์ เกี่ยวกับ "การนำบล็อกมาประยุกต์ใช้เพื่อ ทำให้เข้าใจ KM" ทั้งด้านทฤษฎีและปฏิบัติ
- แทรกความรู้เบื้องต้นของ KM เช่น โมเดลปลาทู, โมเดลปลาตะเพียน, KM ระดับปัจเจก, ระดับเครือข่าย network, KM ระดับองค์กร เป็นต้น
- กล่าวถึงแนวคิด การเชื่อมต่อ Body of Knowledge, Process of Knowing และ Learning Community ของท่านอาจารย์ประพนธ์
- แทรกคำศัพท์ที่ควรทราบ เช่น คุณเอื้อ, คุณอำนวย, คุณกิจ, คุณลิขิต แถมด้วยคุณประสาน และ คุณวิศาสตร์ เป็นต้น
- พูดเรื่อง แนวคิด "โรงเรียนคุณอำนวย" แถมมีหนังฉายเกี่ยวกับคุณอำนวย เรื่อง "ตีกอล์ฟ" ด้วย
- อาจแถมเรื่อง ทฤษฎีเรื่องจิต เพือพัฒนา HRD ด้วยครับ
เวลารวมสัก ๑.๓๐ นาที หรือ เลิก ๑๑ โมง - ที่คิดได้ตอนนี้ก็มีเท่านี้ครับ....หาก blogger ที่ไปร่วมงาน.. ต้องการให้บรรยายเรื่องใดเพิ่มเติม ก็เขียนข้อคิดเห็นต่อท้ายได้ครับ ขอบคุณครับ
สรุปประเด็น ผมจะใช้วิธีเล่าเรื่องแบบ Storytelling ผ่าน Powerpoint โดยใช้ตัว beeman เป็นตัวเดินเรื่อง เพื่อให้มองเห็นการประยุกต์ ใช้บล็อกเป็นเครื่องมือในการเรียนรู้เรื่อง KM.....(และระหว่างทางก็ได้มีโอกาสไปร่วมกิจกรรมที่ทำให้ประสบการณ์เรื่อง KM พอกพูนขึ้น..จนสามารถเป็นวิทยากรกระบวนการ ทำ workshop เรื่อง KM ได้)
 |
มนุษย์ผึ้งมหัศจรรย์ |
เรียนท่าน อาจารย์ Beeman หนังเสียงกู่จากครูใหญ่ สาว JJ ยังไม่ได้รับครับ
อ่านแล้วรู้สึกว่า อาจารย์ beeman ฟิตมากครับ :)
วันนั้นคงได้รับทั้งความรู้และสาระ รวมทั้ง f2f กับMr.Bee man ตัวจริงเสียงจริงด้วย
เชิญbloggeทุกท่านนะครับ
เรียน อาจารย์ beeman
กระผมสนใจประเด็น "รูปแบบการแลกเปลี่ยนเรียนรู้" ที่ผ่านมาเรามองรูปแบบ หมายถึงติดรูปแบบมาก จนไม่เห็นความสำคัญของบรรยากาศที่เอื้อให้เกิดการเรียนรู้ บางครั้งก็เน้นทางการเกินไป ดูไม่เป็นธรรมชาติ ผมเชื่อแน่ว่าหลายองค์กรก็เกิดปัญหาเช่นเดียวกัน พอทำแบบฝืนๆแบบนี้สักพักก็เบื่อ
ผมเห็นด้วยเรื่อง การ ลปรร.ที่เป็นธรรมชาติ ในงานวิจัยที่ผมทำในชุมชน กระบวนการไดอะล็อก (dialogue) แบบธรรมชาติ น่าสนใจมากครับ มีชีวิตชีวาอยู่ในนั้นกระตุ้นให้เกิดการสร้างความรู้ และ ถ่ายทอดความรู้
อยากให้อาจารย์เติมเรื่อง การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ครับ รูปแบบไหนก็ตาม ที่มีประสบการณ์ และประเด็ฯแบบนี้อาจให้ บรรดา KM activist ที่มาร่วม แลกเปลี่ยนกันด้วยครับ
เรียนคุณเอก
เรียนท่านอาจารย์พิชัย
เรียนท่านอาจารย์ JJ
เรียนคุณขจิต
สวัสดีครับ
วันนี้ผมเพิ่งกลับจากไปอบรม เรื่องสื่อ ให้ ชาวรถไฟ (ครู/วิทยากร) มา ยังได้บอกเขาว่า Blog ช่วยคนเป็นวิทยากร และ คนทำงานประชุม อบรม สัมมนาได้มาก เป็นส่วนหนึ่งของ ทั้ง BAR AAR และ การสื่อสาร ปชส. กระตุ้นเตือน แบบมีชีวิตชีวา ผมมอง Blog ว่า เป็น "สื่อประชาชน" ที่มีพลัง เข้มข้น ยิ่งกว่าสื่อมวลชน ที่แม้จะกว้างขวางกว่า แต่ก็ไม่ค่อยมีพลัง แลชีวิตเท่า Blog
พบกันที่ มน. และ ชม. ครับ เพื่อ ลปรร. แต่จะไม่ขอ มทว. เป็นอันขาดครับ
มทว = ??? ใครตอบได้ มีรางวัลให้ รับได้จาก ท่าน อาจารย์ พิชัย กรรณกุลสุนทร .. หัวเรือใหญ่ของงานนี้ครับ
ขอร่วมสนทนาด้วยคนครับ
อาจารย์ beeman น้องเอกและอ.Handy
ทั้งสามท่านเป็นผู้รู้และชูรสชูโรงอย่างดียิ่งครับ
การสัมมนาคราวนี้บรรยากาศคงสบายๆ ยิ้มๆ แซวๆกันไปมา อาจมีเซอร์ไพร์สลับฉากเป็นระยะช่วงปิด session และไม่เคร่งเครียดครับ
หากเครียดก็จะแซว!
สิ่งที่ผมคาดว่าจะได้คือผลของการ"รวมพลคนคิดเป็น" น่าจะเป็นอะไรที่สะท้อนออกมาภายหลังแน่แน่ครับ อย่างน้อยเครือข่าย blogger gotoknow จะแน่นหนาและเป็นรูปธรรมขึ้นครับ
ท่านอาจารย์ Handy ครับ
เรียนท่านอาจารย์พิชัย