ได้เรียนมานี มานะ ปิติ ชูใจ เหมือนกันคะ
สมัยนานมาแล้ว 5555
ทำให้รู้สึกถึงอดีต ภาพแค่ภาพเดียวไม่อาจหาคำบรรยายมาแทนได้
ขอบคุณที่ทำให้รู้สึกดีๆ ตอนดึกๆ ครับ
สวัสดีครับ
เคยอ่าน ตอนโต ค่ะ มานีเป็นหมอ ชูใจเป็นเจ้าของบริษัท (แต่งงานกับชาวต่างชาติ ) อิอิ
ผมมีความสุขดีครับ เห็นรูปแล้วเหมือนได้หวนย้อนนึกถึงอดีตเปิดเทอม-สมุดใหม่-หนังสือเล่มใหม่-เพื่อนใหม่-และห้องเรียนใหม่
มานะ มานี ชูใจ ก็เติบโตไปพร้อมกับเราครับ
ขอบคุณมากครับที่มาเยี่ยม+ทักทายBlog วาไรตี้ครับ :P
เมื่อก่อนรู้สึกว่า มานะ มานี ปิติ ชูใจ เป็นเพื่อนเลยค่ะ
ขอบคุณนะคะ คุณเอกพากลับไปสู่โลกอดีต .. เนี่ย ต้อมกำลังนั่งอมยิ้มมมอยู่ล่ะ
ทำให้ผมรู้สึกว่าเรารุ่นเดียวกันนะครับ
เหมือนผ่านมาไม่นานนี้เอง ที่แบบเรียนนี้เราได้อ่านได้ท่องเสียงดังๆ เวลาตอนเช้า แต่ละบทผ่านไปด้วยความสนุกสนาน
หมู่บ้านของเพื่อนๆ เรา มานะ มานี ที่เราจินตนาการว่าบ้านพวกเขาสภาพแวดล้อมไม่ต่างกับเรา
มีรูปู มีปูนา มีทุ่งนาและป่าเขา มีความสุขครับ
:)
สวัสดีครับ DSS "work with disability" ( หนิง )
พี่หนิงเคยเรียนแบบนี้มั้ยครับ ..
เอ...มานะ มานี ตอนโตแล้ว ไปทำงานอะไร
รบกวนพี่เล่าให้ฟังหน่อยครับ
ผมคิดถึงพวกเขาครับ
อาจารย์ หมอนนท์ เพื่อนร่วมทาง
เป็นแบบเรียนที่คลาสสิคจริงๆด้วยครับ ผมอ่านไป อมยิ้มไป คิดถึงบรรยากาศเก่าๆครับ
เดี๋ยวนี้เด็กเรียน แก้ว กับ กล้า ครับ
สวัสดีครับน้องเอก
มาร่วมย้อนนึกถึงประวัติศาสตร์ทางการศึกษาด้วยคนครับ
เอ....สงสัยครับ อะไรเป็นแรงบันดาลใจให้น้องชายผมนำเสนอบันทึกนี้ ?
คุณต้อมครับ
ผมเชื่อว่า นร.ในช่วงที่ใช้เเบบเรียนนี้คงคิดเหมือนกันว่า มานะ มานี คือเพื่อนของเรา เขาอยู่ไหนสักแห่ง ทางภาคกลางมีท้องนา เรือกสวน และมิตรภาพดีๆด้วย
ช่างเป็นสังคมที่งดงามและเร้าให้เด็กๆได้อ่านต่อเนื่องโดยไม่เบื่อ
น่าเสียดายว่า แบบเรียนนี้ได้ยกเลิกไปแล้ว
คิดถึง มานะ มานี ครับ
พี่อ่านจาก fww mail ค่ะ แต่พอไปค้นดู ในนี้ก็มี ค่ะ http://www.ee43.com/photo/topic/182.html
อิอิ มีภาพประกอบด้วยนะคะ ว่า มานี เป็นหมอ
สวัสดีค่ะ พี่จตุพร........เรื่องมานี หนูก็เรียนมาค่ะ ไม่นานมานี้ ....(แค่ไม่มีกี่ที่แล้ว)555555555.........ฝึกอ่านหนังสือใหม่ๆอะค่ะ ...คิคิ แวะมาเป็นกำลังใจให้ค่ะ ----------> น้องจิ ^_^
สวัสดีค่ะ..คุณเอก
ตัวเองก็ได้เรียนแบบเรียนนี้เหมือนกันค่ะ..ตอนเด็กๆจำได้ว่าชอบฝึกอ่านมากเพราะอยากรู้เรื่องราวของมานี มานะ ปิติ ชูใจล่วงหน้า..และอินไปกับเรื่องด้วย..จำได้ว่าอ่านตอนเด็กๆนี่มองเห็นภาพตัวละครจริงๆและได้บรรยากาศจริงๆเสียด้วย..ดีจังค่ะ..ได้กลับมาระลึกถึงพวกเค้าเหล่านี้อีกครั้งก่อนที่จะลืมเลือนไป...
เดี๋ยวนี้หนังสืออ่านภาษาไทยของป.1 กรมวิชาการให้ใช้..เป็นเรืองเกี่ยวกับแก้ว กล้า หมาชื่อดำ แมวชื่อแต้ม..ภาพก็สวยตลอดทั้งเล่ม..โดยภาพรวมก็น่าอ่านและเนื้อหาก็มีความเหมาะสมแก่การฝึกอ่านสำหรับเด็กนะคะ..คิดไปก็ตลกนะคะ..ต่อไปเด็กๆรุ่นนี้เค้าก็คงจะมาร่วมย้อนระลึกถึงแก้วกับกล้าฯคล้ายๆพวกเรารุ่นมานี มานะ ปิติ ชูใจนี้เหมือนกัน..
ขอบคุณค่ะ..ที่นำเพื่อนวัยเด็กมาเยี่ยมเยียนอีกครั้ง..
สวัสดีค่ะ
บทเรียนแบบนี้เดี๋ยวนี้ ไม่มีแล้ว แต่คนที่เคยเรียนมา ก็เห็นยังฝังใจทุกคนเลย เป็นอดีตที่อยากจะจำไปนานๆนะคะ พอนึกถึง ก้ทำให้สดชื่นดี Young at heart ค่ะ.......
พี่ชายครับ
พี่กบ ข้ามสีทันดร
ผมเห็นภาพเหล่านี้แล้ว คิดถึงวัยเด็กที่เรียน ผมคิดถึงกลิ่นกรุ่นของสมุดใหม่ในวันเปิดเทอม
อดีตทำให้เราแอบยิ้มกับตัวเองครับ มีความสุขดี
นี่เป็นเหตุผลง่ายๆของผมในบันทึกนี้
ผมเองก็ไม่อยากบรรยายภาพครับ อยากให้ผู้อ่าน ชมและยิ้มน้อยๆมีความสุขแบบผมครับ
คุณซูซาน
กระผมขับรถผ่านศูนย์รุ่งอรุณ ทำให้ผมนึกถึงคุณซูซาน
ช่วงนี้ปายสวยงามมากครับ อากาศเย็นสบาย ป่าเขาสวยงาม ฉ่ำฝน แถบศูนย์รุ่งอรุณก็มีท้องนาที่สวยมากครับ
เรื่อง เพชรกับโรงเลื่อยร้าง เป็นเรื่องราวที่ตื่นเต้นมากครับ ผมก็เคยเอาเรื่องรหัสลับแบบนี้มาเล่นเหมือนกัน กว่าจะแกะได้ก็เอาเหนื่อย 555
มีอีกเรื่องที่ มีแม่ของ...??? ที่ไปเก็บหน่อไม้บนดอย และมีเหตุการณ์เศร้า เชื่อมั้ยว่าเรื่องนี้เรียกน้ำตาได้เลยหละครับ
- - - ภาพเหล่านี้เรียกความทรงจำที่ดีกลับคืนมาได้จริงๆ - - -
มองภาพอดีตสีซีเปีย "แฟนฉัน" ได้ชัดเลยครับ :P
สวัสดีค่ะน้องเอก...จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
ขอบคุณค่ะ
# หัวข้อ
**ตัวหนา**
*ตัวเอียง*
[ลิงก์](url)
- รายการ
> อ้างอิง
ได้เรียนมานี มานะ ปิติ ชูใจ เหมือนกันคะ
สมัยนานมาแล้ว 5555
ทำให้รู้สึกถึงอดีต ภาพแค่ภาพเดียวไม่อาจหาคำบรรยายมาแทนได้
ขอบคุณที่ทำให้รู้สึกดีๆ ตอนดึกๆ ครับ
สวัสดีครับ
เคยอ่าน ตอนโต ค่ะ มานีเป็นหมอ ชูใจเป็นเจ้าของบริษัท (แต่งงานกับชาวต่างชาติ ) อิอิ
ผมมีความสุขดีครับ เห็นรูปแล้วเหมือนได้หวนย้อนนึกถึงอดีตเปิดเทอม-สมุดใหม่-หนังสือเล่มใหม่-เพื่อนใหม่-และห้องเรียนใหม่
มานะ มานี ชูใจ ก็เติบโตไปพร้อมกับเราครับ
ขอบคุณมากครับที่มาเยี่ยม+ทักทายBlog วาไรตี้ครับ :P
เมื่อก่อนรู้สึกว่า มานะ มานี ปิติ ชูใจ เป็นเพื่อนเลยค่ะ
ขอบคุณนะคะ คุณเอกพากลับไปสู่โลกอดีต .. เนี่ย ต้อมกำลังนั่งอมยิ้มมมอยู่ล่ะ
ทำให้ผมรู้สึกว่าเรารุ่นเดียวกันนะครับ
เหมือนผ่านมาไม่นานนี้เอง ที่แบบเรียนนี้เราได้อ่านได้ท่องเสียงดังๆ เวลาตอนเช้า แต่ละบทผ่านไปด้วยความสนุกสนาน
หมู่บ้านของเพื่อนๆ เรา มานะ มานี ที่เราจินตนาการว่าบ้านพวกเขาสภาพแวดล้อมไม่ต่างกับเรา
มีรูปู มีปูนา มีทุ่งนาและป่าเขา มีความสุขครับ
:)
สวัสดีครับ
DSS "work with disability" ( หนิง )
พี่หนิงเคยเรียนแบบนี้มั้ยครับ ..
เอ...มานะ มานี ตอนโตแล้ว ไปทำงานอะไร
รบกวนพี่เล่าให้ฟังหน่อยครับ
ผมคิดถึงพวกเขาครับ
อาจารย์ หมอนนท์
เพื่อนร่วมทาง
เป็นแบบเรียนที่คลาสสิคจริงๆด้วยครับ ผมอ่านไป อมยิ้มไป คิดถึงบรรยากาศเก่าๆครับ
เดี๋ยวนี้เด็กเรียน แก้ว กับ กล้า ครับ
สวัสดีครับน้องเอก
มาร่วมย้อนนึกถึงประวัติศาสตร์ทางการศึกษาด้วยคนครับ
เอ....สงสัยครับ อะไรเป็นแรงบันดาลใจให้น้องชายผมนำเสนอบันทึกนี้ ?
คุณต้อมครับ
ผมเชื่อว่า นร.ในช่วงที่ใช้เเบบเรียนนี้คงคิดเหมือนกันว่า มานะ มานี คือเพื่อนของเรา เขาอยู่ไหนสักแห่ง ทางภาคกลางมีท้องนา เรือกสวน และมิตรภาพดีๆด้วย
ช่างเป็นสังคมที่งดงามและเร้าให้เด็กๆได้อ่านต่อเนื่องโดยไม่เบื่อ
น่าเสียดายว่า แบบเรียนนี้ได้ยกเลิกไปแล้ว
คิดถึง มานะ มานี ครับ
โดยเฉพาะเรื่องของเพชรตอนโรงเลื่อยร้าง ยังจำได้ถึงทุกวันนี้ค่ะ เคยเอาวิธีการเขียนรหัสมาเขียนจดหมายส่งหาเพื่อนกันเองเวลาไม่อยากให้ผู้ใหญ่รู้ว่าเราเขียนอะไรกัน กว่าจะอ่านจดหมายจบแต่ละฉบับแกะรหัสกันแทบตาย ฮิตมากในหมู่เพื่อนตอนนั้น ทั้งๆ ที่เนื้อหาก็ไม่มีอะไรลับเลย แค่นัดกันไปเล่น ไปกินขนม อะไรทำนองนั้น แต่เป็นความสุขที่ได้ทำค่ะ : )
พี่อ่านจาก fww mail ค่ะ แต่พอไปค้นดู ในนี้ก็มี ค่ะ http://www.ee43.com/photo/topic/182.html
อิอิ มีภาพประกอบด้วยนะคะ ว่า มานี เป็นหมอ
สวัสดีค่ะ พี่จตุพร........เรื่องมานี หนูก็เรียนมาค่ะ ไม่นานมานี้ ....(แค่ไม่มีกี่ที่แล้ว)555555555.........ฝึกอ่านหนังสือใหม่ๆอะค่ะ ...คิคิ แวะมาเป็นกำลังใจให้ค่ะ ----------> น้องจิ ^_^
สวัสดีค่ะ..คุณเอก
ตัวเองก็ได้เรียนแบบเรียนนี้เหมือนกันค่ะ..ตอนเด็กๆจำได้ว่าชอบฝึกอ่านมากเพราะอยากรู้เรื่องราวของมานี มานะ ปิติ ชูใจล่วงหน้า..และอินไปกับเรื่องด้วย..จำได้ว่าอ่านตอนเด็กๆนี่มองเห็นภาพตัวละครจริงๆและได้บรรยากาศจริงๆเสียด้วย..ดีจังค่ะ..ได้กลับมาระลึกถึงพวกเค้าเหล่านี้อีกครั้งก่อนที่จะลืมเลือนไป...
เดี๋ยวนี้หนังสืออ่านภาษาไทยของป.1 กรมวิชาการให้ใช้..เป็นเรืองเกี่ยวกับแก้ว กล้า หมาชื่อดำ แมวชื่อแต้ม..ภาพก็สวยตลอดทั้งเล่ม..โดยภาพรวมก็น่าอ่านและเนื้อหาก็มีความเหมาะสมแก่การฝึกอ่านสำหรับเด็กนะคะ..คิดไปก็ตลกนะคะ..ต่อไปเด็กๆรุ่นนี้เค้าก็คงจะมาร่วมย้อนระลึกถึงแก้วกับกล้าฯคล้ายๆพวกเรารุ่นมานี มานะ ปิติ ชูใจนี้เหมือนกัน..
ขอบคุณค่ะ..ที่นำเพื่อนวัยเด็กมาเยี่ยมเยียนอีกครั้ง..
สวัสดีค่ะ
บทเรียนแบบนี้เดี๋ยวนี้ ไม่มีแล้ว แต่คนที่เคยเรียนมา ก็เห็นยังฝังใจทุกคนเลย เป็นอดีตที่อยากจะจำไปนานๆนะคะ พอนึกถึง ก้ทำให้สดชื่นดี Young at heart ค่ะ.......
พี่ชายครับ
พี่กบ
ข้ามสีทันดร
ผมเห็นภาพเหล่านี้แล้ว คิดถึงวัยเด็กที่เรียน ผมคิดถึงกลิ่นกรุ่นของสมุดใหม่ในวันเปิดเทอม
อดีตทำให้เราแอบยิ้มกับตัวเองครับ มีความสุขดี
นี่เป็นเหตุผลง่ายๆของผมในบันทึกนี้
ผมเองก็ไม่อยากบรรยายภาพครับ อยากให้ผู้อ่าน ชมและยิ้มน้อยๆมีความสุขแบบผมครับ
คุณซูซาน
กระผมขับรถผ่านศูนย์รุ่งอรุณ ทำให้ผมนึกถึงคุณซูซาน
ช่วงนี้ปายสวยงามมากครับ อากาศเย็นสบาย ป่าเขาสวยงาม ฉ่ำฝน แถบศูนย์รุ่งอรุณก็มีท้องนาที่สวยมากครับ
เรื่อง เพชรกับโรงเลื่อยร้าง เป็นเรื่องราวที่ตื่นเต้นมากครับ ผมก็เคยเอาเรื่องรหัสลับแบบนี้มาเล่นเหมือนกัน กว่าจะแกะได้ก็เอาเหนื่อย 555
มีอีกเรื่องที่ มีแม่ของ...??? ที่ไปเก็บหน่อไม้บนดอย และมีเหตุการณ์เศร้า เชื่อมั้ยว่าเรื่องนี้เรียกน้ำตาได้เลยหละครับ
- - - ภาพเหล่านี้เรียกความทรงจำที่ดีกลับคืนมาได้จริงๆ - - -
มองภาพอดีตสีซีเปีย "แฟนฉัน" ได้ชัดเลยครับ :P
สวัสดีค่ะน้องเอก...จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
ขอบคุณค่ะ