ภาพของการปลูกต้นไม้ร่วมกันระหว่าง น้องรหัส พี่รหัส ทั้ง ๔ ชั้นปีดูอบอุ่น สนุกสนานและเป็นกันเองอย่างยิ่ง

เห็นว่าช่วงนี้กำลังย่างกรายเข้าสู่ฤดูฝน หมู่แมกไม้ในมหา’ลัยเขียวชอุ่ม ชุ่มฉ่ำ. อีกทั้งในหลายสัปดาห์ที่ผ่านมาเรื่องของการ “ปลูกต้นไม้" ในมหา’ลัยดูจะถูกพูดถึงอย่างต่อเนื่อง ทั้งในสายตรงอธิการบดีและในแวดวงคนกิจกรรม       เฉพาะอย่างยิ่งการพูดถึงการปลูกต้นไม้ในทำนองต้นไม้สายรหัสของนิสิตเลือดเหลืองเทา

เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องใหม่ที่เพิ่งถูกหยิบยกมาพูดถึง...

  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">
เพราะเท่าที่จำความได้ตั้งแต่ที่เมื่อครั้งที่ข้าพเจ้าฯ อยู่ในมหา’ลัยมาตั้งแต่ปี ๒๕๓๔ ก็เพิ่งพบว่าปี ๒๕๔๐ นั่นแหละเป็นปีที่นำแนวคิดเกี่ยวกับพี่รหัสและน้องรหัสมาบูรณาการเป็นกิจกรรมปลูกต้นไม้ภายใต้ชื่อโครงการ “ต้นไม้สายใยรัก” ซึ่งองค์กรที่ริเริ่มกิจกรรมนี้ก็คือ…องค์การนิสิต ที่บริหารงานโดยพรรคชาวดิน ในยุคที่นายสุทิบ เหล่าอุด เป็นนายกองค์การนิสิต</p>

 </span>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">กิจกรรมครั้งนั้นมีนายบุญเรียง ล้ำชัยภูมิ เป็นหัวเรือใหญ่ในการขับเคลื่อนและจัดขึ้นในช่วงบ่ายของวันที่ ๑๐ กรกฎาคม ๒๕๔๐ โดยในวันเดียวกันนี้ภาคเช้าจะเป็นกิจกรรมไหว้ครูของมหาวิทยาลัย ตกบ่ายก็จะรวมพลสายรหัสกันบริเวณที่ทำการองค์การนิสิต</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ส่วนต้นไม้ที่นำมาปลูกคือต้นราชพฤกษ์ (ต้นคูน) อันเป็นต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัย</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p></p><p>แต่ครั้งนั้นทั้งสถาบันกลับเข้าใจผิดว่าต้นคูนมีชื่อทางการว่า “ต้นชัยพฤกษ์” แม้แต่คู่มือนิสิตก็ยังพิมพ์ว่าชัยพฤกษ์ ต่อเมื่อกองกิจการนิสิตนั่นแหละที่สวมบทเป็นพระเอกแจ้งผู้เกี่ยวข้องให้ทราบถ้วนหน้าว่าแท้ที่จริง ต้นคูน..คือ ต้นราชพฤกษ์   ไม่ใช่ต้นชัยพฤกษ์อย่างที่เข้าใจผิด ๆ กันมาและการปลูกต้นไม้สายใยรักได้เลือกเอาบริเวณสำนักวิทยบริการ สวนสุขภาพคณะศึกษาศาสตร์ แปลงเกษตรคณะเทคโนโลยีเป็นสถานที่ปลูกต้นไม้  ซึ่งทั้งหมดก็ คือ “มอเก่า” ทั้งสิ้น </p><p></p><p></p><p></p><p>ผมชอบแนวคิดและบรรยากาศที่เกิดขึ้นในวันนั้นมาก..บรรยากาศช่วงบ่ายที่ลมร้อนไม่เริงแรงดังที่คิด  หมู่แมกไม้ที่เติบโตมาก่อนนี้แผ่กิ่งก้านเป็นร่มเงาเขียวชะอุ่ม  ดูเย็นตาและเย็นใจ </p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ภาพของการปลูกต้นไม้ร่วมกันระหว่าง น้องรหัส พี่รหัส ทั้ง ๔ ชั้นปีดูอบอุ่น สนุกสนานและเป็นกันเองอย่างยิ่ง </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p>  </p><p>ข้าพเจ้าเองที่จบการศึกษามาแล้วหลายปี ยังไม่วายได้รับเชิญไปร่วมปลูกต้นไม้กับสายรหัสด้วยเช่นกัน อีกทั้งยังแอบรู้มาว่าก่อนหน้านี้ร่วมสัปดาห์องค์การนิสิตและคณะกรรมการประชุมเชียร์ได้ใช้จิตวิทยาปลุกเร้าและกดดันน้องใหม่ให้บากบั่นตามตัวสายรหัสให้ครบทุกชั้นปีและต้องพามาปลูกต้นไม้ร่วมกันให้ได้      </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">กระนั้น,  เมื่อถึงวันปลูกต้นไม้จริง ๆ ก็มีบ้างที่นิสิตใหม่ไม่สมารถนำพาสายรหัสมาร่วมกิจกรรมได้  แต่องค์การนิสิตและพี่สต๊าฟเชียร์ก็ไม่ได้ปล่อยให้น้องใหม่รู้สึกเคว้งคว้าง ต่างกุลีกุจอช่วยกันดูแล   อาสาเป็นพี่รหัสแทน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal">
ภาพถ่ายกิจกรรมครั้งนั้นข้าพเจ้ายังเก็บไว้สืบมาจนถึงทุกวันนี้และมีไม่น้อยที่ภาพถ่ายถูกมือดีหยิบฉวยไปจากบอร์ดที่จัดไว้หน้าสำนักงานกองกิจการนิสิต</p>

 

</span>หลายต่อหลายครั้งที่มีโอกาสสัญจรไปยังมอเก่า ข้าพเจ้าก็ไม่ละเลยที่จะหันกลับไปมองบรรดาต้นไม้เหล่านั้นชูช่อใบล้อลมเล่น  แต่ก็ไม่วายสะท้อนใจเสียดายต้นไม้หลายต้นที่ล้มหายตายจากไปเสียก่อน  โดยเฉพาะบริเวณแปลงทดลองเกษตรของคณะเทคโนโลยีที่ถูกน้ำท่วมตายแทบไม่มีหลงเหลือแม้แต่ต้นเดียว  รวมถึงบางต้นที่ตายไปเพราะปัญหาการดูแลรักษาด้วยเช่นกัน <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal">

ถึงแม้ต้นไม้เหล่านั้นจะไม่ปรากฏป้ายรหัสก็ตาม แต่สำหรับข้าพเจ้าแล้ว ภาพรวมของความทรงจำเกี่ยวกับกิจกรรมนี้งดงามอย่างไม่มีวันลบเลือน   และถึงแม้ว่าข้าพเจ้าจะจำไม่ได้แล้วว่าต้นไม้ที่ตนเองร่วมปลูกกับน้องๆ  คือต้นใด   ยังอยู่  หรือตายไปแล้วก็ตามที แต่มันก็เป็นความสุขจริง ๆ ที่ได้มีส่วนร่วมในการเพิ่มร่มเงาให้กับมหาวิทยาลัย </p>

 </span>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ล่าสุดมีคนถามผมอีกครั้งว่า , ที่ตั้งใหม่ของมหาวิทยาลัยอยากปลูกต้นอะไรมากที่สุด ?</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ข้าพเจ้าก็ไม่ลังเลเลยที่จะตอบว่า “ต้นฉำฉา”     (จามจุรี) สิ !    มันให้ร่มเงาใหญ่โตดี ดูอบอุ่น ขรึมขลังอย่างบอกไม่ถูก</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ที่สำคัญคือเป็นบ่อเกิดของเพลงเชียร์สถาบันของเราตั้งหลายเพลง…</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p>