ถือว่า ผิดเป็นครูก็แล้วกัน เป็นครูให้คนอื่นๆด้วย ได้กุศลครับ.

     ผมมักใช้เวลาว่างย้อนไปอ่านบันทึกเก่าของตัวเองใน Blog นี้ เพื่อทบทวนบางสิ่ง  เพื่อตามดูว่าใครมาต่อยอดอะไรไว้บ้าง เพราะบางทีก็พลั้งเผลอ ลบ e-mail ที่แจ้งมาโดยระบบเสียก่อนที่จะเข้าไปดู
     วันนี้สะดุดใจเมื่อไปอ่านบันทึกหนึ่ง ไม่ใช่ตัวเนื้อหาครับ แต่เป็นเรื่องของ บทเรียน สำหรับบางท่าน ที่เข้ามาใหม่ๆ และมักขาดความมั่นใจในการแสดงความรู้ความคิดต่อท้ายบันทึกที่อ่าน  ด้วยเกรงว่าจะไม่ถูก  จะไม่ดี  จะไม่ทันสมัย ฯลฯ
    เจอใครคิดแบบนั้นผมมักให้กำลังใจว่า ไม่ต้องกลัว  ไม่มีผิดเพราะมันคือความคิดจริงๆที่เรามีต่อเรื่องนั้นๆ และหากสิ่งที่นำเสนอเป็นความรู้ ประสบการณ์ตรงที่เราพบมาจริงๆ ก็ยิ่งไม่ต้องกลัว  เพราะดีไม่ดีอาจเป็นความรู้ใหม่ที่ไม่มีในตำราใดๆก็ได้  เราอาจเห็นเป็นเรื่องธรรมดา  แต่เป็นของมีค่าสำหรับหลายๆคนก็ได้
    แต่ผมมักบอกเตือนเสมอว่า ดูให้ดีๆ ว่าเขาพูดเรื่องอะไรกันอยู่  จับประเด็นหลักให้ได้ แล้วค่อยแสดงความคิดเห็นไปให้ถูกเรื่อง  ไม่งั้นอาจกลายเป็นเรื่องตลกให้ได้ฮากันจริงๆก็ได้ ดังตัวอย่าง 2  comments ใน บันทึกนี้ ของผม  ลองตามไปดูได้ครับ  
   ขออภัยเจ้าของความคิดเห็นด้วยนะครับ .. ถือว่า ผิดเป็นครูก็แล้วกัน เป็นครูให้คนอื่นๆด้วย ได้กุศลครับ.