เมื่อได้พบ bloggers ที่เชียงใหม่...

ดอกไม้สวย

หลังจากนัดหมายกันมานาน...ในที่สุดก็ได้ไปเชียงใหม่และได้พบ blogger ที่อยากจะพบมานาน.. หลายท่านที่อ่านพบกันตี๋เจียงใหม่ ก็คงจะรู้ว่าดิฉันนัดที่จะพบกับอาจารย์พิชัย กรรณกุลสุนทร P เมื่อเสาร์ที่ 7 ก.ค. ที่ผ่านมา

ในที่สุดก็ได้เจอ.... ^ ^  ดีใจ ดีใจ

อ.พิชัย กับกมลวัลย์

นอกจากนั้นอาจารย์พิชัยยังได้กรุณาประสานงานกับ blogger ที่เชียงใหม่ ทำให้ได้เจอ....คุณเอก Pจตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร  ที่พาน้องเก่ง P นาย ปริวัตร เขื่อนแก้ว  blogger ชาวพะเยาแต่มาอยู่เชียงใหม่มาพบกันด้วย  งานนี้มีเสียงอู้คำเมืองกันอย่างสนุกสนานน่ารักเต็มไปหมด  ลองดูซิว่าใครหล่อที่สุด  หรือว่าคนเหนือหล่อทุกคน  ^ ^

น้องเก่ง อ.พิชัย น้องเอก 

แต่น่าเสียดายที่คุณอึ่งอ๊อบ P Miss somporn poungpratoom มาด้วยไม่ได้ แต่ก็ยังดีที่ได้คุยด้วยทางโทรศัพท์ของคุณเอก ^ ^ ที่ช่วยกรุณาต่อสายให้ได้คุย  และก็ยังได้คุยกับคุณหมอสุพัฒน์ kmsabai  P จากเมืองปายอีกท่านหนึ่งด้วย... คุณเอกอุตส่าห์หาเหตุโทรไปถามว่าชุดยาแก้หวัดที่ดิฉันได้จากอนามัยเป็นยาอะไรให้ ^ ^

ดอกไม้ 

เล่าย้อนนิดหนึ่งค่ะ ตอนเย็นอาจารย์พิชัยไปรับดิฉันมาจากโรงแรมที่พัก ดิฉันลงมาที่ Lobby โรงแรมพอดีกับที่อาจารย์เพิ่งมาถึง  เจอกันครั้งแรกก็ไม่รู้สึกเหมือนคนแปลกหน้าเลย คงเป็นเพราะรู้จักกันผ่านการเขียนใน Gotoknow นี่แหละ

อาจารย์ขับรถพามาที่ร้านอาหาร "เพลิน" ซึ่งอยู่ในละแวกเดียวกัน 10 นาทีก็ถึง อาจารย์พิชัยบอกว่าการเดินทางในเชียงใหม่ยังไงๆ ก็ไม่เกินครึ่งชั่วโมง (น่าอิจฉาจริงๆ)

เราเป็นลูกค้ารายแรกของร้าน แต่อาจารย์เป็นลูกค้าประจำที่ร้าน อาจารย์บอกว่ารุ่นพี่เป็นเจ้าของร้าน เราก็เลยสั่งอาหารง่ายๆ มาทานระหว่างรอคุณเอกมาถึง แต่อีกสักแป๊บหนึ่งคุณเอกก็มาถึงพร้อมกับน้องเก่ง  คราวนี้ก็เริ่มมีเสียงอู้คำเมืองมาให้ดิฉันได้ฟังและเดากันบ้าง ^ ^ น่าเสียดายที่คุณอึ่งอ๊อบมาไม่ได้ ไม่งั้นดิฉันคงจะได้ยินสำเนียงอู้คำเมืองหวานๆ บ้าง

สวน

เราคุยกันหลากหลายค่ะ ส่วนมากนินทา blogger ที่เรารู้จักกัน 55555 พูดเล่นน่ะค่ะ  เราพูดกันถึงประโยชน์ของ gotoknow เรื่องพฤติกรรมการเขียนการอ่านใน gotoknow  โดยรวมแล้วดิฉันคิดว่าทุกคนเห็นด้วยเหมือนกันหมดว่า gotoknow มีส่วนช่วยสร้างสังคมการเรียนรู้จริงๆ พวกเราได้เรียนรู้ และได้ช่วยกันให้ความรู้ใน gotoknow ด้วยกันทั้งนั้น และเป็นเหตุที่ทำให้ดิฉันได้กินเลี้ยงฟรีในวันนั้นด้วย 5555

อาจารย์พิชัยได้เสนอว่าน่าจะจัดโครงการจัดสัมมนาเพื่อสร้างเครือข่ายความรู้ในภาคเหนือในช่วงต้นสิงหาคมที่จะถึงนี้  คุณเอกก็เล่าประสพการณ์การจัดสัมมนาที่ราชภัฎกำแพงเพชร ซึ่งประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี   งานนี้ blogger หลายๆ ท่านจากหลายภาคส่วน อาจจะได้โคจรมาเจอกันอีก แต่ไว้จะให้อาจารย์เล่าถึงโครงการนี้เองน่าจะดีกว่าค่ะ

นอกจากนั้นเราก็คุยกันเรื่องวิปัสสนากรรมฐานเป็นส่วนใหญ่ อาจารย์เล่าประสบการณ์การทำวิปัสสนาระหว่างที่อาจารย์บวช ๔ เดือนให้ฟัง เล่าถึงสำนักวิปัสสนาที่เชียงใหม่ กับประสบการณ์เผยแพร่ธรรม (การเจริญสติ) ที่ Mexico City ให้ฟัง  ทำให้ดิฉันสนใจมาก  สักวันจะต้องจัดเวลาไปวิปัสสนาที่เชียงใหม่สัก 7-10 วันตามที่อาจารย์ชวนไว้แน่ๆ ค่ะ

อย่างที่เล่าไว้ตอนต้นว่าอาจารย์เป็นลูกค้าประจำของร้านอาหาร ตอนท้ายถึงรู้ว่าอาจารย์คุ้นเคยจริงๆ เพราะนักดนตรีก็เริ่มเชิญอาจารย์ออกไปร้องเพลง ^ ^ อาจารย์บอกว่าเป็นอดีตลูกศิษย์ลูกหาในวงตรีมหาวิทยาลัยทั้งนั้น...   ลองดูมาดร้องเพลงสักหน่อยดีไหม... ^ ^

อ.พิชัย ร้องเพลง

รูปนี้อย่่านึกว่าอาจารย์กำลังจะกินไมค์ จริงๆ แล้วกำลังร้องคำว่า will you be mine... อยู่ค่ะ ^ ^

ดิฉันนั่งคุยกับอาจารย์ตั้งแต่ ๖ โมงเย็น คุยกันอย่างสนุกสนาน (จนกินน้อยไปหน่อย 555) เวลาผ่านไป ๓ ชั่วโมงกว่าอย่างรวดเร็ว  น่าเสียดายที่ดิฉันต้องรีบกลับเพราะตอนเช้าจะต้องทำงานต่อ ไม่งั้นคงได้ร้องเพลงแข่งกับอาจารย์ด้วยเป็นแน่ อิอิ..

สรุปแล้วทริปนี้อิ่มอกอิ่มใจในน้ำใจไมตรีของ blogger ชาวเหนือที่ได้พบและได้พูดคุยทางโทรศัพท์ทุกท่านค่ะ นั่งเขียนไปยังอมยิ้มไปไม่หุบเลยค่ะ ^ ^ เลยเอารูปที่ถ่ายจากห้องพักที่โรงแรมมาให้ดูบรรยากาศเชียงใหม่ยามเช้ามาฝากกันด้วยค่ะ

แยกรินคำ