หลังจากคุยกันคุณหมอจับให้กินถ่ายระบายล้างท้องทันที ปกติยานี้ใครกินจะล้างท้องล้างไส้สะอาดขนาดทำตือฮวนได้ภายใน30นาที แต่ของผมนั่งอลอวลป่วนท้องอยู่เกือบ1ชั่วโมง ถึงได้โกรกกรากออกหมดไส้หมดพุง

 

พักนี้มีคนเป็นห่วงเป็นใยเรื่องสุขภาพผมมาก ใครโทรศัพท์คุยการงานเรียนร้อยก็มักจะลงท้ายด้วยคำถามว่า สบายดีไหม สุขภาพเป็นยังไง โดยเฉพาะอีตาเม้งเยอรมัน คุยกันครั้งใดก็บอกว่าให้อยู่นานๆ รอผมด้วย อย่างเพิ่งตายจากไปก่อน ประกอบกับช่วงที่ผ่านมา หนูกิ่ง หนูออย พวกนักศึกษาโข่ง เลี้ยงดูผมดีเหลือเกิน รู้ว่าชอบทุเรียนก็จะเลือกซื้อผลโตๆเนื้อดีมาชวนชิมวันละ2-3ลูก มันจะไปเหลืออะไรละครับ ภายใน2เดือนอ้วนฉุมากที่สุดเท่าที่เคยเป็นมา น้ำหนักขึ้น 2-3 กก. กางเกงคับพุงปลิ้น กินเข้าไปมากกลับออกมาน้อย อึดอัดอื้อทื่อเหมือนนกทึดทือกินยาขม 

เพื่อนๆส่งยาสารพัดมาให้ลอง ก็ระบายบ้างไม่ระบายบ้าง ยังอืดเป็นเรือเกลือ ได้เรียนรู้พิษสงของอาหารที่เรารับประทานเข้าไปแต่ละมื้อ มีผลต่อกลไกในร่างกายอย่างมหาหาศาล คุณสมพิศ ไม้เรียง แอบติดตามดูอาการมามานาน สุดท้ายทนไม่ได้โทรศัพท์มาบอกครูบาต้องไปหาหมอแล้วนะ นัดวันเสร็จสรรพ บังเอิญผมติดงานฝึกอบรม หมอก็รอแห้วไปครั้งหนึ่ง มาเมื่อ2วันนี้ เพื่อนรักลงทุนเดินทางจากกทม.มาขอนแก่น มากำชับด้วยตัวเอง ติดต่ออาจารย์รศ.นพ.พิศาล ไม้เรียง เจอไฟล์ความปรารถนาดีอย่างแรงกล้าเช่นนี้ผมจำต้องไปขึ้นเขียงที่ขอนก่อนแล้วละสิ แต่จะไม่ไปนอนที่บ้านคุณหมอ จะขอนอนโรงแรมโฆษะ

แม่บ้านเป็นคนขับรถไปส่ง ระหว่างจะเลี้ยวเข้าโรงแรม(ซอยแคบป้ายบอกเล็กมากสังเกตยาก ผู้บริหารโรงแรมรับทราบไว้ก็ดี) สารถีไม่คุ้นเคยทางเข้าจึงขับรถผ่านเลยไป พอดีมองไปเห็นป้ายโรงแรมเจริญธานี เห็นว่าเข้าออกสะดวกจึงชะแว๊บไป  

พอจูงนางเข้าห้อง ไม่ได้กุ๊กกิ๊กอะไรสักหน่อย รื้อข้าวของเก็บเข้าที่เข้าทางยังไม่เรียบร้อยดี เสียงโทรศัพท์กริ๊ง!เข้ามา มีเจ้าหน้าที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น มาขอสัมภาษณ์ ถ่ายทำวีดีโอ เรื่อง”ยูคาลิปตัส” ทราบว่ามหาวิทยาลัยจะไปจัดเสวนาที่จังหวัดบุรีรัมย์ในวันที่12ศกนี้ ผมชวนบันทึกเทปในห้องพักนั่นแหละ จบแล้วรศ.พนมกร ขวาของ และทีมงานชวนไปทานข้าวเย็น 

รุ่งเช้าออกจากโรงแรมไปหาหมอที่คลินิกขอนแก่นอายุรแพทย์ พบนายแพทย์พิศาล ไม้เรียง นึกว่าเราไปเช้าแล้ว ไปเห็นคนไข้รอจนล้นออกมาข้างนอก.. ผมพบเรื่องประทับใจที่คลินิกแห่งนี้..คุณหมอท่านนี้เป็นนักเรียนทุนมหิดล ประกอบสัมมาชีพยืนอยู่บนการสนองคุณแผ่นดิน ยอมเหนื่อยยากกับความทุกข์ทรมานของคนป่วย ..ช่วงเที่ยงวัน คุณหมอจะเดินมาถามคนไข้ที่รอว่า ตอนนี้เที่ยงวันแล้วนะ พวกเราคนไหนหิวข้าวยกมือขึ้น ไม่มีใครยกมือสักคน ..แต่คุณหมอหิวนะ ขออนุญาตไปกินข้าวก่อน ช่างน่ารักอะไรเช่นนี้ เข้าใจ เห็นใจ คนที่รอตรวจใจจดจ่อ ให้ความสำคัญคนอื่นแทนที่จะเห็นแต่เรื่องส่วนตน 

หลังจากคุยกัน คุณหมอจับให้กินถ่ายระบายล้างท้องทันที ปกติยานี้ใครกินจะล้างท้องล้างไส้สะอาดขนาดทำตือฮวนได้ภายใน30นาที แต่ของผมนั่งอลอวลป่วนท้องอยู่เกือบ1ชั่วโมง ถึงได้โกรกกรากออกหมดไส้หมดพุง หลังจากนั้นหมอส่งไปทำอัลตาซาวน์ เจาะเลือด หยัดแป้งเข้าไปแน่นลำไส้ ถ่ายเอกซเรย์ดูตับไตไส้พุง เห็นหมดครับ คดในข้องอในกระดูกกี่ขดๆฟิล์มเอกซเรย้ฟ้องความจริง มีเนื้องอกไหม เป็นแผลไหม เป็นมะเร็งไหม  

หลังจากนั้นเอาผลการตรวจไปให้คุณหมอพิจารณาสั่งยา  เท่าที่คุยกันผมคิดว่า ถ้าทำตัวดี กินอาหารดี อากาศดี อารมณ์ดี ออกกำลังกายดี พักผ่อนดี  แทนที่จะตายเร็ว ก็อาจจะยืดเวลาออกไปเป็น 7วัน-700วัน-1,000 วัน 3,000 วัน เรื่องนี้ไม่มีใครรู้วันตายได้ จะช้าหรือเร็วก็บอกไม่ได้ เพียรทำดี วจีชอบ ดำริชอบ ประพฤติชอบ ก็อาจจะพยุงสังขารไปได้เรื่อยๆ  ถ้าทำตัวไม่ดี ชะตาชีวิตก็พลอยริบหรี่ไปตามเหตุแห่งกรรม ผมไปอยู่ขอนแก่น2วันยังมีเรื่องเล่าเยอะ ในชั้นนี้บอกได้แต่เพียงว่า..อกหักครั้งนี้..อื๊ย!! ล้างไส้ครั้งนี้ยังไม่ตาย หายใจผะงาบๆได้อีกต่อไป ไม่มีใครห้ามวันตายได้หรอก เสียดายแต่ไม่อาจจะเขียนบล็อกถึงหวานใจเท่านั้นเอง ถ้ายังเขียนได้เหมือนวันนี้ ตายเดี๋ยวนี้ก็จะไม่อนาทรร้อนใจเลยสักกะจิ๊ดเดี๋ยว

"ผ่านไป 1วัน  เราก็ใกล้เชิงตะกอนไป 1ก้าว"