คน "คอเดียวกัน" หรือ "หันหน้าไปทางเดียวกัน" ได้มีโอกาสเข้าใกล้กัน ทางจิตใจ และร่วมแบ่งปัน แจกจ่ายอะไรๆ ให้กันได้ แม้ยังไม่เคยพบกันแบบ F-2-F

   สื่อ ICT ที่เรียกว่า Blog  ได้ทำให้สิ่งที่เกิดยาก ได้เกิดขึ้นแล้วอย่างง่ายๆ และต่อเนื่อง  นั่นคือการที่คน “คอเดียวกัน“ หรือ “หันหน้าไปทางเดียวกัน” ได้มีโอกาสเข้าใกล้กัน ทางจิตใจ และร่วมแบ่งปัน แจกจ่ายอะไรๆ ให้กันได้ แม้ยังไม่เคยพบกันแบบ F-2-F
   นั่นคือแรงขับสำคัญที่ทำให้ผมคิดทำอะไรหลายอย่าง เพื่อรีบ จัดการ ให้การใช้สื่อ ICT ในลักษณะนี้ เกิดขึ้นในหมู่ผู้คน  โดยเฉพาะกลุ่มที่ชื่อว่า นักเรียน-นักศึกษา ครับ
    ใครจะหาว่าผม “บ้า Blog” ก็ยอมครับ ! เพระเชื่อมั่นว่า หากเราจัดการดีๆ  วันหนึ่ง คนจำนวนมากจะได้ก้าวออกจาก Blog  มาร่วมแรงร่วมใจ  รวมพลังกันทำสิ่งสร้างสรรค์ ที่เป็นรูปธรรม จับต้องได้ ให้เกิดขึ้นมากมาย ในสังคม มี Blog ไว้เพียงเป็นช่องทางการสื่อสาร และแลกเปลี่ยนเรียนรู้  เพื่อนำทุกอย่างไปสู่ การกระทำที่เป็นธรรมชาติ ใน โลกแห่งความเป็นจริง และ ติดดิน ที่มีค่ามากกว่า ความเป็น Virtual ชนิดเทียบกันไม่ได้เลย.

( ความคิดนี้เกิดตอนไปอ่าน Comment  ของ อ. คุณนายดอกเตอร์ ที่ บันทึกนี้ ครับ )