สู้...สู้

    " สวัสดีค่ะคุณครู" ทุกครั้งที่ข้าพเจ้าได้ยินคำพูดนี้จากนักเรียนหรือคนทั้วไป  มันช่วยสร้างกำลังใจในการทำงานทุกครั้ง  ความรู้สึกลึกๆ  เกิดความภาคภูมิใจที่ได้มีโอกาสได้ใช้คำว่า "ครู"    ถึงแม้ว่าจะเป็นได้แค่"ครูอัตรจ้าง"  แต่ข้าพเจ้าคิดว่าคุณค่าไม่ได้อยู่ที่ว่าคเราเป็นครูประเภทใด  (ครูข้าราชการ หรือ ครูจ้างสอน) มันอยู่ที่ว่า  ณ  ตอนนี้คุณได้ปฏิบัติหน้าที่ในการถ่ายทอดวิชาความรู้ให้แก่เยาวชน  ช่วยพัฒนาคนให้มีศักยภาพเพิ่มมากขึ้นได้หรือไม่  มากน้อยเพียงใด  มีจิตวิญญาณความเป็นครูอยู่หรือไม่ 

       ข้าพเจ้าขอยกย่องครูชาวใต้ทุกท่านที่เสียสละหลายๆอย่างในการปฏิบัติหน้าที่เพื่อสอนเยาวชนในภาคใต้   เพราะพวกท่านเหล่านี้หากความต้องการที่จะประกอบอาชีพครูเพื่อหารายได้อย่างเดียวคงไม่ใช้  แต่ความเป็นครูมีมากกว่า  ความเสียสละความสุขส่วนตัว  ความสงสาร ความต้องการช่วยเหลือเยาวชนมีมาก  มีข่าวที่เกิดขึ้นกันครูมากซึ่งส่วนใหญ่เป็นข่าวที่น่าเศร้ากับเหตุการณ์ที่เกิด  ครูคนหนึ่งล้ำเรียนวิชาจนจบเพียงเพื่อต้องการนำความรู้ไปถ่ายทอดให้กับเยาวชน  แต่น่าเศร้าท่านนั้นได้ใช้ความรู้ความสามารถเพียงไม่นานก็ต้องจากไป 

      ถึงแม้ร่างกายท่านเหล่านี้จะต้องจากไป  แต่ท่านได้ทิ้งความน่าชื่นชม  ความน่ายกย่อง    ความน่าสรรเสริญไว้ให้กับคนเบื้องหลังได้จดจำ

        ขอเป็นกำลังใจกับชาวใต้ทุกคนนะค่ะ  พวกท่านเป็นแบบอย่าง  เป็นแม่แบบของความเป็นครูให้กับพวกเรานะค่ะ

        มาช่วยกันส่งกำลังให้ครูชาวใต้นะค่ะ