หลายครั้งที่โศกสลด ยากที่จะทำใจได้กับสิ่งที่เคยมี เคยรัก...

อาลัยอาวรณ์สิ่งที่เราเคยมีและเวลานี้มันได้หายไป

ทุกอย่างเป็นอารมณ์ปกติของคนเรา  เป็นกิเลสที่ปรุงแต่งจิต ยึดว่ามีตัว มีตน สำคัญผิดจาก"ความเป็นจริง" อยู่ร่ำไป

ท่านไหนที่ยึดติดมากก็เสียใจมาก ท่านไหนที่ยึดติดน้อยก็ใช้เวลาสั้นๆในการทำใจ

โดยแท้จริงแล้ว..."มันเป็นเช่นนั้นเอง"

ตามสัจธรรม ที่สิ่งหนึ่ง "เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป"

ไม่มีสิ่งไหนที่จะคงอยู่จีรังยั่งยืน ฝึกทำใจคิดให้ได้ตามเหตุผลตามนี้

 - - - - - - - - - - - - -

อยากจะขอยก ประโยคในหนังสือธรรมะเล่มหนึ่งมาประกอบดังนี้

"บุคคลไม่ควรเศร้าโศก อาลัยอาวรณ์ถึงสิ่งนอกกายทั้งหลายที่มันผ่านพ้นไปแล้ว

มันหมดไปแล้ว เพราะสิ่งเหล่านั้น มันได้ทำหน้าที่ของมันอย่างถูกต้องโดยสมบูรณ์ที่สุดแล้ว"

- - - - -- - - - - --  - - -

"ความเป็นจริง"

"มันเป็นเช่นนั้นเอง"

"เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป"

 

 

 

ดอกซอมพอ ดอกไม้หน้าบ้านที่เมืองปาย

 

จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร

เชียงใหม่

๑๗ มิย.๕๐

"ฝึกตนให้คิด"