ความแตกต่างทางความคิด เป็นความงดงามของมนุษย์

การคุยกันในเรื่องเดียวกันด้วยมุมมองที่แตกต่าง  ดูจะเป็นเรื่องยุ่งยากและยุ่งเหยิงอยู่พอสมควร  ถึงแม้ว่าผมจะกล่าวอ้างอยู่บ่อยครั้งว่า   ความแตกต่างทางความคิด  เป็นความงดงามของมนุษย์  กระนั้น,  บางครั้งและบางโอกาส  ก็เหนื่อยกับการที่ต้องอดทนอดกลั้นอยู่ไม่ใช่น้อย

   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="left">เมื่อวานเป็นอีกวันที่ผมแทบจะไม่ได้ใช้เวลากับโต๊ะทำงาน   ช่วงเช้าประชุมคณะกรรมการแก้ไขปัญหานิสิต   ภาคบ่ายประสานงานกิจกรรมที่ผู้บริหารมหาวิทยาลัยลงมาพบปะและชี้แจงเกี่ยวกับประเด็นปัญหาที่นิสิตได้ร้องถาม  ซึ่งเวทีครั้งนี้มีชื่อว่า  แนวทางการบริหารระบบลงทะเบียนและหอพัก  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="left"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เวทีครั้งนี้   คงปฏิเสธไม่ได้ว่าพลังของนิสิต คือ  กลไกสำคัญของการนำมาซึ่งเวทีทำความเข้าใจระหว่างมหาวิทยาลัย (ซึ่งหมายถึงคณะผู้บริหาร)  กับนิสิต  (ผู้ซึ่งเป็นองค์ประกอบอันสำคัญของมหาวิทยาลัย)  ที่มีนายกองค์การนิสิต  เป็นหัวเรือใหญ่นำทีมเข้าสู่ห้องประชุมอย่างหาญกล้า</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมอดนึกถึงโครงการ  ผู้บริหารพบนิสิต  ที่จัดขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อเดือนพฤศจิกายน  2536  ไม่ได้  นั่นเป็นครั้งแรกที่นิสิตจัดเวทีพบปะ,  แลกเปลี่ยนความคิดร่วมกันระหว่างนิสิตกับผู้บริหารมหาวิทยาลัย   และครั้งนั้น  ผมเป็นผู้รับผิดชอบโครงการ  ….</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <div style="text-align: center"></div>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">บรรยากาศในครั้งนั้นข้นเข้มและเคร่งเครียดเป็นที่สุด  !   นิสิตจำนวนไม่น้อย  สะท้อนปัญหาจากรากหญ้าสู่ยอดใบอย่างหลากหลาย  ขณะที่ผู้บริหารก็งัดข้อมูลมาอธิบายอย่างสนใจไม่แพ้กัน  รวมถึงบุคลากรหลายภาคฝ่ายก็ลุกขึ้นมานำเสนอปัญหาและแนวทางแก้ไขอย่างออกรสออกชาติ !  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมซึ่งเป็นคนดำเนินงานต้องแบกรับภาวะความกดดันอย่างมหาศาล , </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมไม่ปรารถนาให้เวทีครั้งนั้นเป็นเวทีที่มีผลแห่งการ แพ้ ชนะ  หากแต่ต้องการให้เป็นเวทีทางปัญญาที่คนในบ้านจะมีโอกาสได้พูดคุยกันอย่างใกล้ชิด   พูดด้วยใจ  ฟังด้วยใจ  คิดด้วยใจ  และอยู่ร่วมกันด้วยใจ  (และเป็นหนึ่งเดียวกันในบ้านนี้ , หลังที่มีชื่อว่า มหาวิทยาลัย”)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>  <div style="text-align: center"></div> <div style="text-align: center">   </div><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ครั้งนั้น,  ผมเขียนบทกลอนบทหนึ่งขึ้นมาเพื่อใช้เป็นแผ่นพับประชาสัมพันธ์โครงการผู้บริหารพบนิสิต  โดยย้ำถึงเวทีของความเป็นปัญญาชน  มิใช่เอาปัญญามาชนกันอย่างไม่มีเหตุ ไม่มีผล  และสะกิดเตือนให้ทุกคนมีจิตสาธารณะที่จะเป็นส่วนหนึ่งของสังคมที่เราอาศัยอยู่    ว่า</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">เมื่อเธอมาถึงที่นี่</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">ขอเวลาสักนาทีได้ไหม</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">ร่วมไต่ถามความฝันอันอำไพ</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">ฟังลมหายใจปัญญาชน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center"></p><p>หลังจากนั้น   มีองค์กรนิสิตพยายามผลักดันให้มีกิจกรรมทำนองนี้ขึ้นทุกปี    แต่ก็ไม่สัมฤทธิ์ผล   เนื่องเพราะปัญหาความไม่พร้อมขององค์กรนิสิตเป็นสำคัญ - เป็นความไม่พร้อมในเรื่องกำลังคน, วิธีคิด, วิธีจัดการ  และการเพลินหลงไปกับกิจกรรมประเพณีภายในสถาบันมากกว่าการใส่ใจต่อ วิถีชีวิตและความเป็นสังคม  อย่างแท้จริง    </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">หากแต่วันนี้  คำถามมากที่ก้องคำรามอยู่ภายในตัวตนของนิสิต  ก็ได้เวลาสื่อสารในเวทีสาธารณะร่วมกันในมหาวิทยาลัย   ผมเองก็เหนื่อยและอดทนไม่แพ้ดังในอดีต   แต่ก็ดีใจที่เกิดเวทีเช่นนี้ขึ้นในมหาวิทยาลัยอันเป็นที่รักแห่งนี้   </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <div style="text-align: center"></div><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">จะว่าไปแล้ว   ผมชื่นชอบเวทีสาธารณะทางความคิดเช่นนี้เสมอ  และไม่เคยสิ้นหวังต่อการใช้เวทีเช่นนี้แก้ปัญหาของนิสิต   แต่นั่นต้องหมายถึงว่า  ทุกคนต้องพูดความจริง  ไม่ใช่มีทั้งคนพูดจริงและพูดเท็จปนเป  และแอบแฝงอย่างน่าเกลียด   !</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ครั้งนี้,  ผมเป็นหนึ่งในคณะกรรมการที่อธิการบดีตั้งมาเพื่อแก้ไขปัญหานิสิต   มติที่ประชุมเห็นพ้องให้จัดเวทีพบนิสิตขึ้นโดยเร่งด่วน   สถานที่จึงดูธรรมดามาก ๆ  ไม่มีการจัดแต่งใด ๆ  นั่งโต๊ะธรรมดา ๆ  เปิดแอร์ให้เย็น (ใจจะได้เย็น)  จัดบ่ายโมงเพื่อให้ทานข้าวเที่ยงมาก่อน จะได้ไม่หิว  และเมื่อหิวก็ดูจะหงุดหงิดง่าย  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">หรือคิดในแง่ขำ ๆ  ก็คือ  ทานมื้อเที่ยงมาแล้ว  ท้องอิ่ม หนังตาก็หย่อน …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">สำหรับผมแล้ว,   ผมไม่รู้สึกอึดอัดอะไรนัก   หากแต่กลับกลายรู้สึกเหนื่อยอ่อนอย่างบอกไม่ถูก  หรืออาจจะเป็นเพราะรู้สึกกลืนไม่ได้คลายไม่ออก   เพราะอีกฟากหนึ่งคือมหาวิทยาลัย   และอีกฟากหนึ่ง  คือผู้นำนิสิตที่สนิทชิดเชื้อกันมาอย่างยาวนาน  รวมถึงอึดอัดกับข้อเท็จจริงที่ยังคลาดเคลื่อนอยู่มาก</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><div style="text-align: center"></div></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมถูกจัดวางเป็นคนดำเนินรายการ  แต่ก็ออกตัวขอเป็นคนวิ่งงานอยู่ด้านล่างเวที  โดยอ้างว่าจะได้สังเกตการณ์และเก็บรายละเอียดให้ได้มากที่สุด  แต่เอาเข้าจริงก็แทบไม่ได้เก็บเกี่ยวอะไรเอาไว้เลย  (ดูสิ  น่าชังไหมล่ะ !)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>กระนั้น,  บรรยากาศของเวทีดูจะเบาบางกว่าในอดีตมาก   นิสิตที่เป็นแกนนำสุภาพอย่างน่าชื่นชม  ขณะที่ผู้บริหารมหาวิทยาลัยก็ใจเย็นอย่างน่ายกย่อง   ถึงแม้หลายเรื่องหลายประเด็น  จะยังไม่ชัดเจนในแนวทางแก้ไข   แต่ที่แน่ชัดก็คือ  สารพันปัญหาเหล่านั้น   ได้ถูกส่งมอบไปกับมือของผู้บริหารเป็นที่เรียบร้อยแล้ว      </p><p></p><p>คนเรามีบทบาทและสถานะที่ต่างกัน   ยืนอยู่ในเวทีเดียวกันแต่แตกต่างด้วยหน้าที่  -    </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">นั่นคือปรากฏการณ์จริงในทุกสังคมโลก  แต่ผมก็อดสงสัยไม่ได้ว่า  แล้วจะมีสักกี่เวทีล่ะที่เกิดขึ้นและดำเนินไปอย่างมีมิตรภาพ   เป็นเหตุเป็นผล  พูดด้วยใจ  ฟังด้วยใจ  คิดด้วยใจ  และอยู่ร่วมกันด้วยใจ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และเวทีเช่นนี้  เมื่อเกิดขึ้นด้วยความบริสุทธิ์ใจ  ก็ย่อมกลายเป็น เวทีแห่งความคิดและปัญญาที่คนในบ้านหลังเดียวกันจะมาร่วมคิด ร่วมสร้าง  และร่วมสะท้อนเรื่องราวในมุมมองที่เหมือนและต่างอย่างมีเหตุและผล  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ย้ำอีกครั้ง,  ผมไม่เคยสิ้นหวังกับเวทีเช่นนี้   และยังเชื่อมั่นอยู่ตลอดเวลาว่า   เวทีเช่นนี้   จะนำพาเราทุกคน   เคลื่อนไปสู่การปลดล็อคพันธนาการปัญหาต่าง ๆ  ได้ในเร็ววัน   และต้องไม่ใช่เวทีที่จัดขึ้นเพื่อชี้ให้เห็นว่า  ใครผิด ใครถูก  ใครแพ้ ใครชนะ  !</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>