จริงๆแล้ววันนี้ 12 มิย 50 เตรียมเอกสารร่างโครงการอบรมคุณธรรมนำความรู้ ที่ทำไว้เมื่อวานนี้ (ร่างโครงการ) เพื่อเสนอกรรมกรรมKM ตอน 9.00 น. แต่ด้วยมีโทรศัพท์สายด่วน! ประมาณ 8.30 น. จากคณะวิทยาศาสตร์ ว่าอยากให้ตัวแทนศูนย์ประกันคุณภาพฯเข้าร่วมประชุมด้วยให้ได้ เพื่อชี้แจงประเด็นข้อสงสัยต่างๆ เกี่ยวกับคู่มือประกันคุณภาพ (อ่านคู่มือ) ที่ออกล่าสุด
ในขณะที่ตอนนี้ศูนย์ฯยังไม่มีหัวหน้า เพื่อนๆในศูนย์จึงจับผมให้ไปร่วมประชุม (เพราะผมจะไม่อยู่ในวันที่ 13-15 มิย 50 ไปอบรมผู้ประเมินคุณภาพภายใน หลักสูตรของ สกอ. <link> ที่โรงแรมมิราเคิล แกรนด์ ไม่ใช่ว่าผมเก่งอะไรหรอกครับ เพื่อนในที่ทำงานกลัวผมทำงานน้อยกว่าใครในสัปดาห์นี้) ผมเลยต้องเลือกงานประจำตัวเองก่อน เลยฝากเอกสารร่างโครงการอบรมคุณธรรมนำความรู้ ให้ท่านอาจารย์อรรณพดำเนินการพิจารณาแทน
ความรู้สึกก่อนไปนะครับ คือ วันนี้ตายแน่ๆ ทางคณะวิทยาศาสตร์ต้องยิงคำถามโลกแตก คำถามที่ไม่เคยมีคำตอบ เกี่ยวกับมาตรฐานตัวบ่งชี้บางตัว ซึ่งคาดว่าวันนี้ต้องเสีย self sure แต่ทำงานงัยได้มันคือหน้าที่ในช่วงของสุญญากาศของหน่วยงาน ยังงัยถึงรู้ว่าจะต้องรับศึกหนักก็ตาม ก็ต้องไป
แต่พอไปจริงแล้วบรรยากาศไม่ได้เป็นอย่างที่คิด ในทางตรงกันข้าม ผมดูแล้วทางคณะไม่ได้มีเจตนามาจับผิด มาบ่นให้ฟัง แต่เพื่อต้องการให้การทำความเข้าใจเกี่ยวกับการดำเนินงาน QA ในปีนี้ โดยยึดหลัการของการมีส่วนร่วมจากทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง ทั้งส่วนกลางมหาลัย ส่วนกลางคณะ สำนักงานเลขาคณะ ภาควิชา
บรรยากาศเป็นการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันจริงๆ ไม่มีอคติ ไม่มีการต่อต้าน แทบจะไม่มีคำถามเลย เป็นข้อคิดเห็นล้วนๆ และคุยกันอย่างกัลยาณมิตร หาทางแก้ไขร่วมกันในข้อปัญหาอุปสรรคต่างๆ โดยไม่โทษฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง ทำให้ผมรู้สึกผ่อนคลายลงมาก และเหมือนผมเป็นบุคลกรคนหนึ่งของคณะวิทยาศาสตร์
ก่อนกลับผู้ช่วยคณบดีฝ่ายประกันคุณภาพการศึกษา คณะวิทยาศาสตร์ อาจารย์จารุฉัตร บุษบา บอกกับผมว่า “วันนี้ขอบคุณคุณกัมปนาท มาก ที่เสียสละเวลามานั่งฟังพวกเราเถียงกัน” แต่ผมว่าเป็นการเถียงกันที่น่ารักมากเท่าที่ผมเคยเห็น เรียกได้ว่า “เถียงกันอย่างมีส่วนร่วมเพื่อการพัฒนา”
KPN
ได้ไปร่วมทักทายชาว UTCC จากการเทียบเชิญจากท่านอาจารย์ขจิตแล้วครับ
และเชิญต่อเลยนะครับใครที่ยังไม่ไป ที่
UTCC_Blog
เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมของการพัฒนาต่อไปครับ
สวัสดีครับน้องแจ๊ค
นี่คงเป็นอีกตัวอย่างหนึ่งของพลังแห่งความแตกต่าง ซึ่งนำไปสู่เป้าหมายและคุณค่าร่วม
ดีใจครับที่ได้ฟังเรื่องเล่า และบรรยากาศดี ๆ ในงานประกันคุณภาพ
เดินทางปลอดภัยนะครับ และอย่าลืมนำเรื่องเล่าประสบการณ์ดี ๆ มาแบ่งปันกันอีกนะครับ
เอ สงสัย ว่าคุณ รัตติยา เป็นผู้ชายตั้งแต่เมื่อไร เป็นกำลังใจคนทำงานค่ะ
เดินทางปลอดภัยนะครับ
สวัสดีค่ะ คุณกัมปนาท อาชา (แจ๊ค)
แวะมาติดตามอ่านบันทึกค่ะ
คงจะมีหลายคนที่มีความรู้สึกกลัว เวลามีเรื่องเร่งด่วนเกิดขึ้น และเป็นเรื่องของอนาคต ที่จะต้องไปเกี่ยวข้องด้วย เราไม่ทราบว่าไปแล้ว จะพบจะเจอเหตุการณ์อะไร ทำให้เกิดความกังวลใจ
ทางจิตวิทยา ใน ด้านความคิดให้คิดที่เป็นปัจจุบัน คือ ที่นี่และเดี๋ยวนี้ (here and now)
ขอบคุณครับพี่แป๊ด แน่นอนว่าทุกๆงานไม่ว่าจะงานประกัน งานสอน ฯลฯ ทุกงานย่อมมีการอภิปรายกันอย่างมีส่วนร่วม และเปิดอกกัน แต่ก็อยู่ในกรอบของเหตุ และผลครับ เพื่อการพัฒนาหน่วยงาน
ขอบคุณพี่ใบบุญที่แวะเข้ามาทักทายครับ เพราะผมคงเป็นเด็ก อายุน้อยกว่าพี่แป๊ด การพูดคุยจึงแบบอบอุ่น ทุกทายด้วยคำว่า “ครับ” เหมือนกำลังพูดกับน้องชายคนหนึ่งครับ
ขอบคุณครับท่านอาจารย์มณฑล ผมเพิ่งกับมาถึงบ้านบ่ายวันนี้ เดินทางปลอดภัยดีครับ และได้ประสบการณ์ที่มหาวิทยาลัยได้ให้โอกาสไปอบรมในครั้งนี้มากเลยครับ
ขอบคุณคุณน้องมากครับ สำหรับ “เถียงกันแบบมีส่วนร่วมนั้น” จริงๆแล้วก็ไม่ถึงขนาดลุกขึ้นโวยวาย อย่างนั้นอย่างนี้ และเป็นการแสดงความคิดเห็นในมุมมองที่แตกต่าง ประกอบกับเหตุผลที่คิดอย่าง ว่าทำไมอย่างนั้นอย่างนี้ แต่สุดท้ายทุกคนก็มีความเข้าใจในระบบ กลไกที่เกิดขึ้น
ขอบคุณครับคุณอรุฏา จริงแล้วเราที่เถียงกันนั้นไม่ใช่เพื่อชัยชนะของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเลยครับ แต่เพื่อความเข้าใจ คลายความสงสัย ที่ยังไม่มีคำตอบที่ชัดเจนครับ
ขอบคุณครับพี่อนงค์ “ที่นี่เดี๋ยวนี้” อาจฟังดูเป็นเผด็จการซักหน่อย แต่ถ้ามีเหตุผลประกอบเพิ่มเติม คงจะฟังแล้วดูอ่อนโยนขึ้น และน่าจะทำตามครับ
สวัสดีครับ
แวะมาให้กำลังใจ...
บรรยากาศเป็นการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันจริงๆ ไม่มีอคติ ไม่มีการต่อต้าน แทบจะไม่มีคำถามเลย เป็นข้อคิดเห็นล้วนๆ และคุยกันอย่างกัลยาณมิตร หาทางแก้ไขร่วมกันในข้อปัญหาอุปสรรคต่างๆ โดยไม่โทษฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง
....
เป็นภาพสะท้อนสังคมอุดมปัญญาที่น่าชื่นชมและยึดเป็นแบบอย่าง , นี่คือบรรยากาศของการสร้างสรรค์มหาวิทยาลัยที่ควรจะต้องมีในทุกหน่วยงาน
ขอบคุณครับ
ขอบคุณพี่พนัสครับ
นี่แหละครับบรรยากาศของนักวิชาการ จริงๆ เพื่อการพัฒนามหาวิทยาลัยอย่างแท้