ขอให้สนุกสนานมีชีวิตชีวา ภาษาไหนๆก็น่าเรียนรู้ค่ะ

เปิดเทอมมาได้สักพักแล้ว ได้ฟังลูกๆพูดถึงคุณครู โรงเรียนอยู่บ่อยๆ รวมทั้งได้มีโอกาสช่วยอ่านภาษาอังกฤษจากบทความของผู้ใหญ่ 2-3 เรื่อง และรวมถึงจากที่พูดคุยกับใครๆรอบๆตัวแล้ว อยากจะเขียนบอกใครๆที่มีโอกาสสอนภาษาอังกฤษ โดยเฉพาะคุณครูว่า ได้โปรดเถิด ทำให้ภาษานี้สนุกสนาน สื่อสารได้กันเถอะค่ะ ควรจะเริ่มจากการปรับทัศนคติต่อภาษา หายุทธวิธีที่ทำให้ภาษาสนุก น่าใช้ น่าเรียนรู้ ได้อ่านบันทึกนี้ของครูอ้อยคนสวยแล้ว อยากบอกว่า นี่ไงคะ ข้อยืนยันชัดๆเลย ต้องขอบคุณครูอ้อยจริงๆที่นำมาเผยแพร่ และจะเผยแพร่ในรูปงานวิจัยต่อไปอีกด้วย

อยากจะบอกว่า การบังคับให้เด็กท่องศัพท์นั้นเลิกเถอะค่ะ เอาศัพท์พวกนั้นมาทำเป็นคำคล้องจองหรือเอามาทั้งประโยค แต่งให้มีเรื่องราวที่สื่อสารน่าจำ จะได้ทั้งคำศัพท์และได้ทั้งทัศนคติในทางบวกต่อภาษาจากผู้เรียนอีกด้วย

วิธีการสอนภาษาอังกฤษนี่แหละคือ กุญแจสำคัญที่จะทำให้เด็กรักหรือเกลียดภาษาไปเลย ใครที่มีเทคนิคดีๆเอามาแลกเปลี่ยนกันแบบที่ครูอ้อยทำจะเป็นประโยชน์อย่างใหญ่หลวงต่อพวกเราเลยนะคะ เรียนภาษาอังกฤษกันมาเป็นสิบๆปี จะใช้พูดสื่อสารก็ยังหาคนอยากทำยากเหลือเกิน เพราะความกลัวฝังใจมาแต่เด็กๆจากวิธีการเรียนที่ทำให้มันยากนี่เองแหละค่ะ