หลังสูตรฐานอาชีพเป็นการเลือกอาชีพ แล้วเลือกเรียนรายวิชาที่จะทำให้มีสมรรถนะฝีมือ

 บทนำ

          <p class="MsoNormal"><span style='font-size: 12pt; font-family: "Tahoma","sans-serif"'>            การอาชีวศึกษาเป็นการจัดการศึกษาทางด้านอาชีพโดยตรง<span>  </span>ในความ หลากหลายของการอาชีวศึกษานั้น<span>  </span>ศิลปะก็นับเป็นหลักสูตร หนึ่งที่ถูก นำมาจัดการเรียนการสอนอย่างต่อเนื่อง<span>  </span>อาจนับได้ว่างาน<span>  </span>ศิลปหัตถกรรมมีความเป็นมาพร้อม ๆกันนั้นจุดเริ่มของ การอาชีวศึกษา ตั้งแต่ในอดีตก็ว่าได้<span>  </span>หลักสูตรการเรียนการสอนถูกปรับปรุง<span>  </span>พัฒนามา อย่างต่อเนื่องสาขาวิชา<span>  </span>สาขางานทางศิลปะ<span>  </span>ถูกสร้างขึ้นตามความ ต้องการของผู้เรียน<span>  </span>และสถานประกอบการมาโดยตลอด<span>  </span>แต่ความเปลี่ยนแปลงทางสังคม<span>  </span>ทำให้ความต้องการบุคลากรทาง ศิลปะเปลี่ยนแปลงไปด้วย</span><span style='font-size: 12pt; font-family: "Tahoma","sans-serif"'><br>           ในระยะเวลาที่ผ่านมา<span>  </span>มีความต้องการผู้ชำนาญการ ศิลปะ เฉพาะด้าน<span>  </span>ค่อนข้างชัดเจน<span>  </span>การผลิตบุคลากรเฉพาะทาง<span>  </span>ถูกกำหนดหลักสูตรเป็นสูตรสำเร็จให้ฝึกฝนเป็นสาขาวิชาชัดเจน<span>  </span>เช่น<span>  </span>ช่างเขียน<span>  </span>ช่างปั้น<span>  </span>นักออกแบบ<span>  </span>ช่างฝีมือหัตถกรรม<span>  </span>เป็นต้น ฯลฯ</span><span style='font-size: 12pt; font-family: "Tahoma","sans-serif"'><br><span>           </span>แต่ปัจจุบันความต้องการบุคลากรในสถานประกอบการ<span>  </span>หรือ หน่วยงาน<span>  </span>มีแนวโน้มที่เปลี่ยนแปลงไปเป็นความต้องการ บุคลากร ที่มีความรู้ความสามารถ ในลักษณะ<span>  </span></span><span style='font-size: 12pt; font-family: "Tahoma","sans-serif"'>Multi<span>  </span>Skill<span><span>  </span>บุคลากร ทางศิลปะ<span>  </span>ต้องมีความสามารถหลายด้านมากขึ้น<span>  </span>เพื่อทำงาน มีการ ใช้หลักการ ศิลปะผสมผสานกับเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์<span>  </span>เพิ่มขึ้น<span>  </span>โดยเฉพาะในยุค โลกาภิวัตน์นั้น<span>  </span>เทคโนโลยีสารสนเทศและคอมพิวเตอร์เข้ามีบทบาท ในชีวิตประจำวันมากขึ้นเป็นลำดับ<span>  </span>แนวทางการสร้างงานศิลปะถูก นำไป ออกแบบเป็นโปรแกรมสำเร็จรูปคอมพิวเตอร์มากขึ้น<span>  </span>โปรแกรมเมอร์ได้จำลองหลักการ<span>  </span>ทฤษฎีทางศิลปะเพื่อให้ผู้ใช้สามารถ สร้างสรรค์งานศิลปะด้วยคอมพิวเตอร์เพื่อความรวดเร็วและความ ต้องการผลงานเชิงปริมาณ<span>  </span>งานหลายๆงาน เช่น<span>  </span>การตัดแต่งภาพถ่าย ออกแบบกราฟิค<span>  </span>การออกแบบเว็บเพจ</span><span>  </span><span>การตัดต่อวีดิทัศน์ หรือมัลติมีเดีย<span>  </span>ฯลฯ<span>  </span>ล้วนต้องอาศัยหลักการทางศิลปะใช้ร่วม กับ เทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ทั้งสิ้น<span>  </span>เป็นการบูรณาการระหว่าง ศิลปะและวิทยาศาตร์<span>  </span>(</span>Art &amp; Science) <span><span> </span>กระแสเชี่ยวกรากของ  สังคมโลกที่เปลี่ยนแปลงนี้<span>  </span>ทำให้หลักสูตรศิลปะอาชีวศึกษา ได้เดินทางมาถึงบทที่ต้องหาข้อสรุปทบทวนตามแนวโน้มของการ เปลี่ยนแปลง </span><br></span><br><strong><span style='font-size: 12pt; font-family: "Tahoma","sans-serif"'>หลักสูตรฐานอาชีพ</span></strong><strong><span style='font-size: 12pt; font-family: "Tahoma","sans-serif"'>(OBC) :<span> กระบวนทัศน์ใหม่ของหลักสูตรศิลปะอาชีวศึกษา </span><br></span></strong><span style='font-size: 12pt; font-family: "Tahoma","sans-serif"'><span>             </span>อาจกล่าวได้ว่าหลักสูตรศิลปะของการอาชีวศึกษาถูกจัดใน ลักษณะ เป็นกลุ่มสาขางานอย่างชัดเจน<span>  </span>การเรียนการสอนเป็นไปใน ลักษณะ เรียนทั้งหมดทุกรายวิชาที่กำหนด<span>  </span>โดยมีโครงสร้างหลักสูตร แต่ละ สาขาวิชาถูกจัดเป็นชุด ๆ เหมือนอาหารโต๊ะจีน<span>  </span>ที่จัดไว้เป็นชุด ๆ ให้รับประทานตั้งแต่ออเดิร์ฟ<span>  </span>อาหารคาว<span>  </span>จนถึงของหวาน<span>  </span>จะชอบ ไม่ชอบก็ต้องรับประทานไปเรื่อย ๆ จนหมด<span>  </span>การเรียนทางศิลปะใน ลักษณะนี้มี  จุดเด่นที่สามารถสร้างบุคลากรชำนาญเฉพาะทางได้ดี แต่ข้อด้อยคือขาดความยืดหยุ่น<span>  </span><span>       </span>การจัดหลักสูตรแบบ<em>ทฤษฎีอาหารโต๊ะจีน(</em></span><em><span style='font-size: 12pt; font-family: "Tahoma","sans-serif"'>Chinese–Food Theory)</span></em><span style='font-size: 12pt; font-family: "Tahoma","sans-serif"'> อาจยังพอมีความเหมาะสมในบางสาขาวิชา<span>  </span>แต่ทางเลือกใน ยุค ปัจจุบัน<span>  </span>น่าจะมีแนวโน้มที่สอดคล้องกับความต้องการของกำลังคน ของ สถานประกอบการในลักษณะ<em>ทฤษฎีอาหารแบบบุฟเฟ่ท์ (</em></span><em><span style='font-size: 12pt; font-family: "Tahoma","sans-serif"'>Buffet Theory)</span></em><span style='font-size: 12pt; font-family: "Tahoma","sans-serif"'>ที่กำหนดประเภท<span>  </span>ชนิดอาหารเอาไว้อย่างหลากหลาย ผู้เรียนเลือกกินหรือเลือกเรียนเองตามความพอใจ<span>  </span>ความถนัดและ ความต้องการใช้งานในการประกอบอาชีพทางศิลปะ<span>  </span>เมื่อเรียนครบ ทุกโครงสร้างที่เลือกเรียนด้วยตนเองก็จบหลักสูตร เหมือนเลือก อาหารรับประทานหลากหลายจนอิ่ม<span>  </span>การเรียนรู้ไม่จำกัดอยู่แต่ใน ห้องเรียน หรือห้องปฏิบัติการในสถานศึกษา<span>  </span>ไม่จำกัดเวลาในการเรียน ตลอดหลักสูตร เข้าตอนไหนจบตอนใดก็ได้ (</span><span style='font-size: 12pt; font-family: "Tahoma","sans-serif"'>Open<span>  </span>Entry / Open<span>  </span>Exit) <span><span> </span>แต่เป็นการเรียนรู้ตลอดชีวิต (</span>Long Life Education) <span>แต่ละ รายวิชาจบเสร็จสิ้นในตัวเอง ตรงตามสมรรถนะงาน ที่ต้องทำ ของอาชีพที่เลือก </span><br><span>         </span><span>หลักสูตรที่จัดตามแนวความคิดทฤษฎีบุฟเฟท์นี้<span>  </span>ยังสอดคล้อง กับนโยบายภาครัฐ ที่มุ่งเน้นผลิตกำลังคนตามความต้องการ ของ สถานประกอบการ หรือผู้ประกอบการอิสระ<span>  </span>และการดำเนินธุรกิจ ขนาดย่อม<span>  </span>(</span>SME) <span><span> </span>ผู้เรียนที่เลือกเรียนศิลปะ<span>  </span>จะต้องกำหนดหรือเลือก อาชีพที่ต้องการเอาไว้<span>  </span>และ ผู้เรียนก็สามารถเลือกเรียนใน รายวิชา ที่จะช่วยให้อาชีพ ที่มุ่งหวังประสบความสำเร็จ<span>  </span>ทั้งนี้โดยความ ช่วยเหลือแนะนำ<span>  </span>และอำนวยความสะดวก(</span>Facilities)<span>ในด้านต่าง ๆ จากสถานศึกษาและสถานประกอบการ<span>  </span>เช่น การฝึกปฎิบัติิจาก สถานการณ์จริง สถานที่ดำเนินการ <span> </span>แหล่งเงินทุนและ วิธีการ ดำเนินธุรกิจ </span>SME<span> ฯลฯ<br>               </span>หลักสูตรจะถูกออกแบบร่วมกันกับสถานประกอบการเป็น<em> หลักสูตรฐานอาชีพ</em></span><em><span style='font-size: 12pt; font-family: "Tahoma","sans-serif"'>(Occupation Base Curriculum: OBC)</span></em><span style='font-size: 12pt; font-family: "Tahoma","sans-serif"'> <span>และจัด โครงสร้างไว้เป็นส่วน ๆ เช่น หมวดความรู้ทั่วไป<span>  </span>หมวดความรู้ทาง ศิลปะที่จะประกอบอาชีพ<span>  </span>หมวดความรู้ทางการดำเนินธุรกิจ หมวดความรู้ทางคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีสารสนเทศ<span>  </span>และหมวด อื่นๆ ที่สนับสนุนการประกอบอาชีพ ตามบริบทที่เกี่ยวข้อง<span>  </span>การจัดทำ หลักสูตรฐานอาชีพนี้ถือเป็นแนวความคิดของ<em>หลักสูตรทางเลือก</em></span><em>(Alternative Curriculum)</em> <span>ที่จะทำให้การอาชีวศึกษา<span>  </span>สามารถพัฒนาหลักสูตร การเรียนการสอนทางด้านศิลปะได้อย่างยืดหยุ่น และสามารถจัดการ ศึกษา ต่อเนื่องจนถึงระดับปริญญาตรีทางการอาชีวศึกษา<span>  </span>ด้านอาชีพศิลปกรรม ซึ่งรับประกันการมีงานทำเมื่อจบการศึกษา<span>  </span>จากการที่ผู้เรียนเลือกอาชีพเองและเลือกรายวิชาเรียนเอง</span></span></p>