ภูตะวัน
นางสาว ภูตะวัน ดาหวัน แสงดาว

ชีวิตเหมือนนิยาย


ตอนที่1

       ดวงอาทิตย์เริ่มจะลับหายไปในทะเลแล้ว ตอนนี้เราอยู่ชายหาดป่าตองไม่ได้ไปเที่ยวหรอกแต่เราไปเป็นเพื่อนเพื่อนไปจ่ายค่าแชร์ที่คิวรถแท็กซี่ที่หน้าห้างชางซีลอน ตอนกลับพอดีเพื่อนไปทางกะทู้แต่เรากลับทางเดิมกลับมาแวะที่กะตะพอดีเพื่อน(แฟน)เราเขามาเล่นสนุกเกอร์เสียงลูกสนุกเกอร์กระทบกันพร้อมควันบุหรี่ คิดในใจเรามาอยู่ทำไมนะ  กลับไปอ่านหนังสือไม่ดีกว่าหรออุตส่าห์เช่าหนังสือมาตั้งหลายเล่ม  เวลา สองทุ่มก็กลับเย้ได้อ่านหนังสือแล้วเรา  โปรดติดตามตอนต่อไป

 

คำสำคัญ (Tags): #ปัจจุบันน้
หมายเลขบันทึก: 100409เขียนเมื่อ 3 มิถุนายน 2007 11:53 น. ()แก้ไขเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2012 18:51 น. ()สัญญาอนุญาต: จำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (4)
ใช่จริง ๆ ด้วย  ชีวิตเหมือนนิยาย...แต่คนส่วนใหญ่มักปล่อยให้การเขียนนิยายชีวิตของตัวเองอยู่ในปลายปากกาของคนอื่น...แล้วมานั่งอ่าน...มากกว่าที่จะเขียนนิยายชีวิตของตัวเองด้วยปากกาตัวเอง...แล้วให้คนอื่นเป็นคนอ่าน...โลกนี้มักมีอะไรแปลก ๆ แบบนี้แล...

เห็นด้วยอย่างยิ่งครับ ถ้าตัวเองเขียนนิยายของตัวเอง แล้วให้คนอื่นๆมาอ่าน และถ้ายิ่งมีคนมาอ่านมากเท่าไร ชีวิตก็จะประสบความสำเร็จมากเท่านั้น

ขอบคุณที่คอมเม้นนะคะ จะได้มีกำลังใจในการเขียนต่อไปอย่างน้อยก็มีคนรับรู้เรื่องของเรา

หมุอ้วน

เป็นแบบนี้รึเปล่าจ๊ะหนูป้อง   "ฉันมาทำอะไรที่นี่" 

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี