วันนี้มาเล่าเรื่องการเดินทางไปวัดในวันวิสาขบูชาต่อจากบันทึกhttp://gotoknow.org/blog/dt10/99859นะคะ  เมื่อฟังธรรมที่ศาลาที่วัดป่าบ้านตาดเสร็จเรียบร้อยแล้วทุกคนเตรียมตัวเดินทางต่อไปยังวัดถ้ำสหาย อำเภอหนองวัวซอ จังหวัด หนองบัวลำภู  การเดินทางช่วงนี้มีเพื่อเดินทางเป็นป้าและลุงที่ทำงานที่คณะแพทยศาสตร์ซึ่งท่านมาร่วมทำบุญที่วัดป่าบ้านตาด ตั้งแต่วันที่29 พฤษภาคมอาศัยติดรถยนต์ไปทำบุญที่วัดถ้ำสหายด้วยกันทางระหว่างวัดป่าบ้านตาดไปวัดถ้ำสหายเส้นทางวิบากเล็กๆเพราะถนนเป็นทางลูกรังผสมดินสีแดง ฝนเพิ่งตกเมื่อคืนวันที่29  พฤษภาคมจึงมีบางช่วงที่ล้อรถยนต์ลื่นไถลบ้าง   ในวัดถ้ำสหายมีพระอาจารย์ จันทร์เรียน  คุณวโรเป็นเจ้าอาวาส  ท่านเป็นพระนักปฏิบัติภายในสถานที่ของวัดซึ่งประดิษฐานพระพุทธรูปเป็นถ้ำตกแต่งด้วยสิ่งก่อสร้างเพื่อไม่ให้ฝนตก ทำให้พื้นชื้นแฉะ นั้นเมื่อเดินเข้าไปภายในนั้นจะมีกลิ่นหอมคล้ายดอกไม้ป่า หอมอ่อนๆเหมาะสำหรับการนั่งสมาธิเป็นอย่างมาก  ภายในนั้น  มีรูปหลวงตาบัวใส่กรอบรูปไว้พร้อมข้อความที่น่าสนใจ เป็นคำกล่าวของหลวงตาบัว   จึงได้จดมาให้ชาวGotoknowได้อ่านเพื่อเตือนใจ ดังนี้คือ 
·       ขันธ์ทั้งขันธ์นี้มันเป็นสมมติทั้งนั้น 
·       มันก็ต้องทำงานตามหน้าที่ของมัน
·       นอกจากเราจะระงับไปชั่วกาลชั่วเวลา
·       เราจะระงับไปเลยไม่ให้มันคิดมันปรุงไม่ได้
·       นั่นจึงเป็นขันธ์ อนิจจัง ทุกขังอนัตตา เต็มตัวของมันท่านพระอาจารย์จันทร์เรียนกรุณาให้พวกเราขึ้นไปชมกุฏิสำหรับพักและที่ปฏิบัติธรรมมีทางเดินจงกรม หลายแห่ง บรรยากาศสวยงามมากพบศาลาหลังหนึ่งเห็นข้อความตัวโตๆน่าสนใจ คือ  
·       จ้องจิต
·       จงรักษาจิตให้เป็นปัจจุบัน
หลังจากนั้นเดินทางไปนมัสการพระอัฐิธาตุหลวงปู่ขาว  อนาโย วัดถ้ำกลองเพล  ได้ฟังท่านรองเจ้าอาวาสเล่าเรื่องของหลวงปู่ขาวให้ฟังว่าหลวงปู่ขาวเป็นผู้ที่สามารถสื่อสารกับช้างได้ดีเวลาท่านพูดกับช้างท่านจะพูดกับช้างว่า   พี่ชายตัวโต โปรดหลีกทางให้น้องชายตัวเล็กช้างก็จะหลีกทางให้ คงเป็นเพราะวาจาไพเราะนี่เองนะคะ