ผู้เขียนทบทวนตัวเองว่าได้อะไรบ้างจากการเดินทางครั้งนี้

  ปกติแล้วต้องนั่งอ่านหนังสือเกือบทั้งวัน นั่งเขียนวิทยานิพนธ์ภาษาอังกฤษ สาเหตุที่ไปค่ายภาษาอังกฤษอยากทราบสถานการณ์จริงๆ ของการจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ การจัดกิจกรรมต่างๆให้ผู้เรียน  การเรียนรู้อยู่ในตำราอย่างเดียวก็ไม่เกิดผลอะไรมากนักถ้าไม่ปฏิบัติจริง  ครูบาสุทธินันท์ท่านเรียกว่า หอคอยงาช้าง ถ้าจะจริง  สิ่งที่ผมได้คือการฝึกปฏิบัติ การแก้ปัญหา การจัดกิจกรรมของชาวต่างประเทศ ปัญหาการจ้างวิทยากรชาวต่างประเทศในโรงเรียน  ได้เห็นความสุขในการทำงานของนักเรียน(จะเอารูปให้ดูเมื่อ upload ได้ครับ) ความสุขในการเรียน ความสามัคคีของนักเรียนในการทำงานเป็นทีม ความร่วมมือต่างๆของครู  ที่ตลกคือ ผมทักครูท่านหนึ่ง แต่ท่านไม่ยอมพูดกับผม เดินหนีไป ทักอีกก็เดินหนีอีก (นึกใจใจว่า โอ้โห ทำไมหยิ่งจัง) ปรากฏว่า  ท่านเป็นชาว Philippine พูดไทยไม่ได้  ผมดันไปพูดไทยกับท่าน ท่านไม่เข้าใจ ใครจะไปทราบ ท่านอาจารย์หน้าตาเหมือนคนไทยมากถึงมากที่สุด ผมคิดว่า ครูไทยที่สอนภาษาอังกฤษทำงานหนัก  โดยเฉพาะครูในระดับประถมศึกษากว่าจะสอนให้นักเรียนเขียนภาษาอังกฤษ อ่านภาษาอังกฤษ พูดและฟังภาษาอังกฤษได้ไม่ง่ายเลยนะครับ อยากกราบครูประถมศึกษางามๆ เพราะท่านเป็นพื้นฐานให้มัธยมศึกษาแลมหาวิทยาลัย  ผู้สอนภาษาอังกฤษในระดับมหาวิทยาลัยควรมาช่วยกันดูแล ครูประถมศึกษาและมัธยมศึกษานะครับ ฝากไว้แค่นี้ก่อนแล้วจะเอารูปมาให้ดูครับผม

   

 

 

 

เอารูปมาให้ดูครับ กำลังทำงานกันอย่างมีความสุข 

 

 

 

   รูปนี้เด็กๆที่เป็นหัวหน้ากลุ่มออกมาเต้นครับ

 

    คุณว่าเด็กๆมีความสุขดีไหมครับ ในการทำกิจกรรม