ตอนนี้มาใช้ Internet Cafe' ผู้เขียนกลับมากรุงเทพฯเพื่อติดต่อการทำ passport เลยแวะมาเยี่ยมแม่ที่เมืองกาญจน์ เนื่องจากไม่ค่อยได้มาเยี่ยมแม่นานมาก สมัยก่อนตอนเด็กผู้เขียนชอบคิดว่าตัวเองอยู่บ้านนอกเพราะ ถ้าออกไปไม่ไกลจากบ้านเมืองกาญจน์นัก จะเห็นภูเขา แม่น้ำ
เอาเข้าจริงๆบ้านผู้เขียนอยู่ใจกลางเมืองกาญจนบุรี ห่างจากหลักเมืองไม่ถึง 500 เมตร ห่างจากสถานีขนส่งไม่เกิน 400 เมตร อยู่บ้านมีความสุขดี กำลังอ่านหนังสือและนั่งคุยกับแม่
ทุกวันนี้ทึ่งในความมหัศจรรย์ของแม่ เพราะพ่อผู้เขียนเสียตั้งแต่ผู้เขียนอายุ 7 ขวบ ยังงงว่าแม่เลี้ยงพวกเรามาให้อย่างไรถึง 6 คน ทุกคนมีงานทำหมดแล้ว พี่ๆน้องๆแต่งงานกันไปหมดแล้ว เหลือแต่ลูกชายอีกคนที่หน้าเหมือนแม่ ไม่ยอมแต่งงานสักที (อิอิอิๆๆ) โบราณว่าไว้เพราะหน้าเหมือนแม่เลยน้าภัพ (อาภัพ นั่นแหละอย่างง…)
เพราะแม่มีอาชีพไม่เหมือนผู้หญิงทั่วไป (อย่าคิดมาก…) มีผู้หญิงสมัยก่อน น้อยคนนักที่เป็นแบบแม่ เพราะแม่มีอาชีพรับเหมาก่อสร้างและเป็นช่าง (โอโห แม่ผมเป็นวิศวกรเชียวนะ) รับก่อสร้างทุกอย่าง เช่นโรงเรียน ตึกที่อยู่อาศัยและบ้าน ผู้เขียนไปโรงเรียนเก่าสมัยประถมศึกษา จะภูมิใจมากเพราะแม่เป็นคนรับเหมา แม่ไม่เคยบอกเลย แต่ผู้เขียนรู้เพราะ ไปเล่นที่นั่นตอนเด็กๆๆ
ถึงแม่จะความรู้น้อยแต่ทำให้พวกเราได้เรียนกันทุกคน ตอนนี้แม่อายุ71 ปี แต่แม่ยังแข็งแรง เดินได้ไม่หยุด ทำงานตลอด(สงสัยติดอาการนี้มาจากแม่…อิอิอิๆๆ) แม่ไม่ป่วยไข้เลย แถมโชคดีที่บริเวณบ้านอยู่ในแวดวงญาติกัน มีพี่ชายและน้องชายดูแลแม่…
อาหารโปรดที่แม่ชอบและแม่ทำเองคือน้ำพริกต้มผัก น้ำพริกปลาทู เริ่มมาจับได้ว่าที่แม่ ไม่ยอมอยู่นิ่งคือ แม่กินโอเลี้ยงทุกวัน (คงเหมือนพวกเรากินกาแฟ) ชุดที่แม่โปรดและทันสมัยมาก ใส่ไปไหนเสมอๆแถวๆบ้านก็คือ เสื้อสายเดี่ยวและนุ่งผ้าถุง (เสื้อคอกระเช้าไง อย่างง อย่างง)
แม่ผู้เขียนไม่เคยสอนแต่แม่กระทำให้เห็นว่า ไม่ต้องเรียนสูง แต่ต้องมีความรับผิดชอบ มีความขยัน เป็นคนดี ช่วยเหลือผู้อื่น มีความสุขกับงานที่ทำก็เพียงพอแล้ว

คำถามแม่ที่ถามแล้วแทงใจผู้เขียนเสมอๆ คือเมื่อไรจะเรียนจบเสียที เห็นว่าจะหนีไปต่างประเทศอีกแล้ว….เมื่อไรจะแต่งงานเสียที …คำถามแรก ผู้เขียนพอตอบแม่ได้ แต่คำถามหลังนี้รู้สึกแย่…ฝากไว้ก่อนนะแม่…(กลับมาแล้วจะเอาแหม่มมาฝาก) เอยไม่ใช่ จบมาแล้วจะมาบอก…อิอิอิๆๆ (จบรายการนินทาแม่ …ขจิตรายงานจากจังหวัดกาญจนบุรี )
นินทาแม่เพราะความรัก….//..น่ารักค่ะอาจารย์…// คุณแม่ดูแข็งแร็งจังค่ะ…
อย่าลืมที่สั่งละ..ขอบคุณครับ
แม่เราเก่งเนอะ...
ชุดสายเตี่ยว แบบนี้คุณยายที่บ้านก็ชอบมากค่ะ ใส่สบาย อากาศถ่ายเทสะดวก
โบราณถึงว่า แม่คนเดียวเลี้ยงลูกได้ 10 คน แต่ลูก..... แหะๆๆ ไม่อยากพูดจะเข้าเนื้อ
ไม่จริ๊ง.......ไม่ขอค้าน
พี่ว่าลูกชายของคุณแม่คนที่หน้าเหมือนคุณแม่อ่ะนะ ไม่อาภัพหรอกค่ะ
โบราณว่า...ลูกชายให้เหมือนแม่ ลูกสาวให้เหมือนพ่อค่ะ จะวาสานาดี ไม่อาภัพค่ะ
แต่เนี่ย...พี่ห่วงลูกสาวอาจารย์ขจิตจัง ถ้าต้องโตมาหน้าเหมือนพ่อ จะขายออกไหมหละนั่น !!
ก๊ากกกกกกก
ล้อเล่นๆ
อ่านเรื่องแม่แล้วสบายใจครับ
แม่ผมจบป.๔ แต่ส่งลูกเรียนหมอได้สบายๆ เงินเดือนที่แม่ทำงานทุกวันนี้ แทบจะมากกว่าที่ผมทำได้เสียอีกนะครับ
อย่างนี้ต้องเรียกว่า Super MOM
สวัสดีครับน้องชาย
ได้อ่านบันทึกที่เขียนเกี่ยวกับเรื่องแม่ทีรัย ขนมันลุกทุกครั้งสิเอ้า
ขอบอกว่า คุณแม่ดูยังแข็งแรงมากเลยครับ แถมยังดูเป็นผู้ใหญ่ใจดีซะด้วยสิ
เอ ว่าแต่ เอาคุณแม่มาโชว์กันเห็น ๆ แบบนี้เนี่ย
มีนัยอะไรแฝงอยู่รึเปล่าน้อ บันทึกก่อนก้อโชว์ห้องนอน เอ้ย ไม่ใช่ห้องทำงาน
อิอิ
ข้อที่ 2 บอกแม่ไปเลยว่า กลับมาจะฉุดลูกสะใภ้มาฝากแม่จนได้ อิอิ นักเลงเมืองกาญจน์เดือดร้อนใจแล้วนี่
บันทึกนี้เยี่ยมมาก เจ้าลูกชาย
สวัสดีค่ะ
เห็นภาพแล้วคิดถึงแม่ ฝากกราบแม่ด้วย คุณแม่เป็นช่าง อย่างนี้ลูกชายก็น่าจะมีสายเลือดช่างศิลป เหมือนกัน จบกรมศิลป์หรือเปล่าค่ะ กรมศิลปที่เก่งด้านยุให้รำ .................น่ะค่ะ (ล้อเล่น)
กราบสวัสดีคุณแม่ด้วยค่ะ คนเก่าแก่ในเมืองอย่างนี้เผลอๆรุ่นคุณแม่ คุณยายพี่อาจรู้จักตระกูลของอาจารย์นะคะ เกิดเมืองกาญจน์เราก็เป็นญาติกันแล้วล่ะ
ตอนเป็นเด็กพี่และพี่สาวอยู่กับคุณตาคุณยาย(คุณพ่อไปประจำทางใต้ คุณแม่ก็ตามไป) คุณยายพี่เคี่ยวน้ำครั่งขาย คนที่ทำขนมชั้นต้องมาซื้อที่บ้านเราเป็นเจ้าเดียวนะ คุณตาเลี้ยงไก่ไข่ และกล้วยไม้ ผสมพันธุ์กล้วยไม้สวยๆเป็นที่ขึ้นชื่อ คุณยายพี่ทำขนมจ้างที่ห่อเป็นสามเหลี่ยมอร่อยมากๆ ทำปีละครั้ง จำไม่ได้ว่าเทศกาลอะไร เราเด็กๆเอาใส่ตะกร้าเดินไปขายตามบ้าน เดินไปเรื่อยแบบสนุกดีเพราะทุกคนดูว่ารู้จักเรา พอเราบอกเป็นหลานคุณยายท้อ ทุกคนก็อ๋อแล้วก็อุดหนุนด้วย เคยเดินไปไกลถึงศาลหลักเมืองแน่ะ
น่าภูมิใจคุณแม่เป็นผู้หญิงเก่งมากเลยค่ะ
อาจารย์ขจิตค่ะคุณแม่ยังดูแข็งแรงมากนะค่ะ
อ่านแล้วประทับใจมากเลยค่ะ
คุณแม่เป็นผู้สร้างเลยนะคะ สร้างลูกชายที่น่ารักอย่างอ.ขจิต แล้วก็สร้างบ้านให้เขาอยู่้ด้วยไงคะ ^ ^
คุณแม่ดูแข็งแรงจริงๆ นะคะ เก่งด้วยค่ะ เลี้ยงลูก 6 คนให้เป็นกำลังที่ดีของสังคมได้ด้วยตัวคนเดียวนี้ต้องเรียกว่าสุดยอดค่ะ ^ ^
สวัสดีค่ะอาจารย์
อ่านบันทึกของอาจารย์แล้วรู้สึกประทับใจค่ะ คุณแม่ของอาจารย์ยอดเยี่ยมจริง ๆ ค่ะเลี้ยงและดูแลลูกทุกคนจนประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานกันทุกคนเลย คุณแม่ของอาจารย์ยังดูแข็งแรงอยู่เลยนะคะ
อ. ขจิตคะ
พวกเราชาว ม.น. ยินดีต้อนรับค่ะ แต่พักนี้ฝนตกเยอะแล้ว ไม่ต้องเอามาเพิ่มอีกนะคะ (ยิ้มกว้างงงงง)
สวัสดีครับ คุณขจิต
อ่านแว้บแรกผมก็คิดถึงคุณแม่วัย 80 เหมือนกัน และมีความมหัศจรรย์หลายข้อ แต่แม่ผมไม่ถามว่าเมื่อไหร่จะแต่งงานเสียที ผมเลยไม่ต้องถูกแทงใจอย่างคุณขจิต มีแต่คำถามว่า "เมื่อไหร่จะเลิกสูบบุหรี่จ๊ะพ่อคุ้ณ" ครับ วงแตกครับ ผมต้องกระเจิงออกไป เพราะทำไม่ได้ซักทีเหมือนกัน
ขอบคุณที่ทำให้ผมคิดถึงแม่ครับ