บันทึกของนักศึกษาปริญญาเอกภาษาอังกฤษเกี่ยวกับกิจกรรมที่มหาชีวาลัยอีสาน

ตอนนี้ผู้เขียนยังอยู่กับพ่อครูบาสุทธินันท์ ที่มหาชีวาลัยอีสาน วันนี้ตั้งใจให้ดูกิจกรรมการอบรมแบบไม่อบรม โดยให้ผู้เข้าอบรมศึกษาดูงานเอง จากการทำ AAR รายวัน พบว่าผู้เรียนอยากเรียนเรื่องการเพาะเห็ด การต่อกิ่งมะนาวโดยต่อจากการต้นกระสัง

   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify">เมื่อวานยังไม่ได้เริ่มการเพาะเห็ด รอการฝึกการเพาะเห็ดวันนี้ วันนี้ค่อนข้างวุ่นๆๆแต่ก็มีความสุขดีมาก  ตอนเข้าไปทำกิจกรรมกลุ่มในสวนดีมาก ละลายพฤติกรรมผู้เข้าร่วมกิจกรรมได้มากทีเดียว</p><p></p><p></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify">เมื่อวานคุยเรื่องปัญหาหนี้สินของผู้เข้าร่วมการอบรม ปรากฏว่าเมื่อผู้เขียนถามว่า ใครไม่มีหนี้บ้าง ปรากฏว่ามีหนี้ทุกคน ทั้งหนี้ในระบบและหนี้นอกระบบ โห ขจิต อึ้ง เลยช่วยกันวิเคราะห์ว่า ทำไมเป็นหนี้ ปรากฏว่าหนี้มาจาก ความไม่พอ เช่น ซื้อรถยนต์ ซื้อสิ่งของฟุ่มเฟือย </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p>   </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify">เราเลยคุยกันเรื่อง ทำอย่างไร จะแก้ไขความยากจนของพวกเราได้ ปรากฏว่าได้ความคิดที่หลากหลาย ถ้ามีคนชวนชาวบ้าน พูดคุยเรื่อง แบบนี้บ่อย มีกลุ่มพูดคุยกัน รวมกลุ่มกันได้ จะเกิดประโยชน์มากแก่ชุมชน</p><p>    </p><p>  </p><p align="justify">  พ่อครูบาสุทธินันท์ บอกว่าเฉพาะอำเภอสตึกอำเภอเดียว ซื้อไข่ไก่เป็นเงินจำนวน 9 ล้านบาท แสดงว่าเกือบทุกบ้านกินไข่ไก่ แต่ไม่ได้เลี้ยงเอง ซื้อกันมาเกือบทุกครัวเรือน โอโห แสดงว่า บริบัท ซีพี ร่ำรวยน่าดู  อยากได้ประเด็นว่า การแก้ไขหนี้สินของชาวบ้าน ท่านคิดว่าน่าจะแก้ไขอย่างไรครับ  </p>