ผมเชื่อว่า "พ่อแม่" เป็นบุคคลแรกที่มีอิทธิพลต่อการเป็นคนดีหรือคนเลวของลูกก่อนใคร ๆ

ช่วงต้นปีนี้มีข่าวเศร้าหลาย ๆ ข่าวที่ปรากฎตามข่าวหนังสือพิมพ์ หรือ หน้าจอโทรทัศน์อยู่หลายข่าว

บังเอิญ เหตุการณ์ของทั้งสองครอบครัวนี้มีข่าวในระยะใกล้ ๆ กัน ทำให้ผมคิดออกมาแบบนี้ครับ

 

ข่าวหนึ่ง ... ที่เห็นแล้วสะท้อนใจต้องเอากลับมาคิด คือ ข่าวการตายของนายแบงค์ มือปืนฆ่าตำรวจ  3 ศพ ที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ตายพร้อมเพื่อนอีก 2 คน ทั้ง ๆ ที่ข่าวคืนก่อนเกิดเหตุ ถูกตำรวจตามล่าอยู่ที่จังหวัดเพชรบูรณ์ พอเช้ามืดกลับมาตายที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยาได้ยังไง นี่เป็นคำถามที่หลาย ๆ คนคิด

 

สันนิษฐานง่าย ๆ คือ

  • เป็นการหักหลังกันเองภายในแก็งค์ ... เป็นการฆ่าตัดตอน เพราะยิงแบบจ่อ ๆ ด้วยลูกซองหลายนัด (จากหลักฐานมีความเป็นไปได้มาก)
  • เกิดจากการจัดการของตำรวจแบบตาต่อตา ฟันต่อฟัน (ข้อนี้ก็เป็นไปได้อีก เพราะทำได้แน่นอน ถ้าจะทำ)

 

หลังจากลูกตาย ก็มีการสัมภาษณ์ถึงความเป็นมาเป็นไปของการจะมามอบตัวของผู้ต้องหา โดยมีการสัมภาษณ์แม่ของนายแบงค์

แม่ ... ออกมาตั้งข้อสงสัยว่าจะเป็นฝีมือตำรวจ เพราะนายแบงค์นัดแม่และตำรวจไว้แล้วว่า กำลังจะมามอบตัว แต่ต้องตายเสียก่อน

คำสัมภาษณ์ของแม่ ... เมื่อฟังแล้วก็รู้สึกเห็นใจและหดหู่ ... เป็นสัญชาตญาณความรักที่มีต่อลูกอย่างไม่มีที่ใดเปรียบได้

"แม่รักลูก" ... แต่ครอบครัวคนที่ตายโดยนายแบงค์ล่ะ คงไม่คิดแบบนั้นแน่

ไม่ว่าลูกจะเลวแค่ไหน แม่ก็ไม่เคยเกลียด หรือ โกรธลูก

นี่คือ ความประเสริฐของพ่อแม่

ความเป็นไปของครอบครัวนี้น่าคิด พ่อเป็นผู้ใหญ่บ้าน ลูกชายคนโตติดคุก 33 ปี ข้อหาฆ่าและข่มขืน นายแบงค์ น้องชายก็ติดหลายคดี และหนีคดีอยู่

ฟังแล้วคิด ... ผมได้แต่บ่นออกมาว่า "เลี้ยงลูกยังไง ลูกได้เป็นแบบนี้? คือ เป็นทั้งสองคนเลย"

แบบนี้เข้าข่าย "พ่อแม่รังแกฉันหรือเปล่า ?" ผมคิด

 

แง่มุมนี้จึงแยกออกมาเป็น 3 ประเด็นนะครับ คือ

  • ความรักที่พ่อแม่มีต่อลูก กับ
  • วิธีการเลี้ยงลูกของพ่อแม่เป็นอย่างไร หรือ
  • ลูกเลวเองโดยธรรมชาติ

 

ในระยะเวลาเดียวกัน หันมาอีกครอบครัว คือ ครอบครัว "ศรีณรงค์" ครอบครัวที่มีนักเรียนทุนพระราชทานเรียนดนตรีคลาสสิค  2 คน คือ น้องเป้ กับ น้องป่าน

ตามที่ผมได้เขียนบันทึกไว้ ชื่อ ฟัง / ดาวน์โหลดเพลง "แสงหนึ่ง" ในรูปแบบ "ดนตรีคลาสสิค" ในรายการ "จับเข่าคุย"

 

คุณพ่อ เป็น ผู้อำนวยการเพลงวงดนตรีคลาสสิคเยาวชนไทย เป็นลูกชาวนาที่บุรีรัมย์ มาเรียนดนตรีที่กรุงเทพฯ

คุณแม่ เป็น อาจารย์โรงเรียนสาธิตเกษตรฯ (ผศ.ผลทาน ศรีณรงค์)

น้องเป้ ลูกชายคนโตเป็นนักเรียนทุนพระราชทานเรียนดนตรีคลาสสิคสมเด็จพระพี่นางเธอฯ 7 ปี จบตรี โท ที่ Yale Universiy (อันดับต้น ๆ ของโลก) กำลังเรียน ป.เอก ที่ Newyork University

น้องป่าน ลูกสาวคนรอง จบดนตรีที่สหรัฐอเมริกา ทุนพระราชทานฯ เช่นกัน กลับมาทำงานแล้วที่เมืองไทยได้ 1 ปี

น้องปุย ลูกสาวคนสุดท้อง รัฐศาสตร์ จุฬาฯ ปี 4 เรียนได้เกรด 3.96 เอง (หุ หุ)

 

ครอบครัวศรีณรงค์ให้สัมภาษณ์ออกรายการ "จับเข่าคุย" ของคุณ "สรยุทธ สุทัศนะจินดา"

ผมนั่งฟังด้วยความประทับใจ ได้ฟังพวกเขาเล่นดนตรีคลาสสิคให้ฟัง

มีคำถามเกิดขึ้นในใจของผมทันที

"เลี้ยงลูกยังไง ถึงได้เก่งขนาดนี้ ไม่เข้าใจ"

 

คำถามที่ออกมาจากใจคำถามแรกของผมคล้าย ๆ กัน แต่ครอบครัวแรก เป็น Negative Thinking ส่วนครอบครัวที่สอง เป็น Positive Thinking

ปวดตับ ๆ

 

ผมคงมุ่งเป้าไปที่ "วิธีการเลี้ยงดูลูกของพ่อแม่" แน่ ๆ เลย ผมวิเคราะห์ตัวเอง ทั้ง ๆ ที่ผมทราบอยู่แล้ว นั่นเป็นแค่ประเด็นเดียว อาจจะมีอีกหลายประเด็นที่เป็นตัวแปรสำคัญที่จะทำให้ "ลูกดี" หรือ "ลูกเลว"

ผมเชื่อว่า "พ่อแม่" เป็นบุคคลแรกที่มีอิทธิพลต่อการเป็นคนดีหรือคนเลวของลูกก่อนใคร ๆ

เมื่อลูกเป็นอย่างไร พ่อแม่จึงไม่สามารถหนีความรับผิดชอบได้เลย แม้ว่า "ลูกจะเลวด้วยตัวเอง" ก็ตาม (จริงหรือ)

 

แล้วคุณเชื่อไหมล่ะว่า ลูกเลวของครอบครัวแรก เกิดจาก "พ่อแม่รังแกฉัน" จริง ๆ

แล้วคุณเชื่อไหมล่ะว่า ลูกดีของครอบครัวที่สอง เกิดจาก "พ่อแม่สร้างสรรค์ฉัน" จริง ๆ

 

 

 "พ่อแม่รังแกฉัน" หรือ "พ่อแม่สร้างสรรค์ฉัน" กันแน่ครับ

 

บุญรักษา ... ทุกท่านครับ :)