ขอน้ำใจ "ไทย" ให้ "อายุ นามเทพ" บุคคลากรแห่งความรู้ด้านดนตรี

ขอบคุณอาจารย์จันทวรรณค่ะ การต่อสู้ของนักวิชาการนั้นก็ทำได้แค่การโยนเหตุผลที่ถูกผิดให้แก่ภาครัฐ ในกรณีของ อ. อายุ เป็นสิ่งที่คุณพ่อของ อ.เอง ก็เป็นนักวิชาการในพม่า และก็ต่อสู้มายาวนาน และเสียชีวิตต่อมาในประเทศไทย ปัญหาก็ยังคั่งค้างสำหรับครอบครัว จาก พ.ศ.๒๕๐๒ จนถึงปัจจุบัน กี่ปีแล้ว ลองพิจารณานะคะ

แต่ที่สำคัญ ชีวิตของ อ.อายุ ก็คือ ความเป็นไปของภาควิชาดุริยศิลป์ ของมหาวิทยาลัยพายัพ

วันนี้ บ้านเรากำลังสนใจการแข่งขันฟุตบอลโลกมาก แต่มีไม่กี่คนที่ทราบว่า นทีมนักดนตรีประสานงานเสียงของเราถึง ๔ ทีม กำลังเข้ารอบ "การแข่งขันโอลิมปิคโลกทางดนตรี" ซึ่งทีมพายัพเป็นทีมต่างจังหวัดทีมเดียวที่จะเข้าไปแข่งกับ ๒๐๐ ทีมจาก ๔๐ ประเทศไทย

การแข่งขันดนตรีโอลิมปิคโลกทางดนตรีนี้จัดที่ประเทศจีนค่ะ

มีเด็ก ๓๐ คนที่ฝึกฝนที่จะเป็นนักร้องประสานงานเสียงมายาวนาน จนวันนี้ ก็ทำได้ดี พวกเขาเสมือนเป็น "ดาวเต้น" ในการแข่งขันฟุตบอลทางดนตรี

ทราบว่า นักวิชาการทางเชียงใหม่กำลังพยายามติดต่อกันเพื่อล่ารายชื่อ

เราไม่นึกว่า กรมการปกครองจะยกเลิกการประชุมเพื่อแก้ปัญหาให้แก่ อ.อายุในวินาทีสุดท้าย ไม่เข้าใจจริงๆ ว่า ทำไมไม่เข้าใจถึงโอกาสทางวิชาการของประเทศไทยในด้านดนตรี

เรื่องของ อ.อายุโดยส่วนตัว ก็เป็นเรื่องของมนุษยธรรม และสิทธิมนุษยชนที่ไม่น่ามองข้ามอยู่แล้ว

ขอบคุณอาจารย์จันทวรรณอีกครั้ง

เบอร์โทรศัพท์ของดิฉันคือ 01-3492109

ดิฉันได้รับการติดต่อจากท่านอธิการบดีพายัพเพื่อช่วยท่าน อ.อายุ เมื่อ ๒ ปีที่ผ่านมา ซึ่งการให้ความช่วยเหลือประชาชนทางกฎหมายนั้น หากไม่มีกฎหมายนิยมในการพิจารณาของภาคราชการ การแก้ไขปัญหา ก็ไม่ง่าย ก็ทั้งการคิดว่า คำสั่งของหน่วยงานของตนเองเป็นกฎหมาย และมีศักดิ์สูงกว่ากฎหมายจากรัฐสภา ปัญหาก็แก้ไขยากทีเดียวค่ะ

โอกาสของ อ.อายุ ตอนนี้ น้อยมาก เพราะกระบวนคิดแบบมนุษยนิยมดูจะมีน้อยมากในฝ่ายที่มีอำนาจพิจารณา

อยากอ่านรายละเอียดเกี่ยวกับตัวของ อาจารย์อายุ กรุณาอ่านบทความเกี่ยวกับความไร้สัญชาติของตัวเอง ซึ่ง อ. เรียกตัวเองว่า “มนุษย์ล่องหน”http://www.archanwell.org/autopage/show_page.php?t=1&s_id=230&d_id=229

ดิฉันเป็นหนึ่งในบรรดาลูกศิษย์อาจารย์แหววที่ช่วยเหลืองานของท่านในด้านนี้อยู่ค่ะ

ดิฉันต้องขอขอบพระคุณอาจารย์จันทวรรณเป็นอย่างยิ่งที่ช่วยทำให้เรื่องราวของท่านอาจารย์อายุ ซึ่งเป็นคนไร้สัญชาติ ที่อาจารย์แหววใช้คำว่า "มนุษย์ล่องหน" เป็นประเด็นขึ้นมาในสังคม แม้จะเป็นแค่ในแวดวงวิชาการก็ตาม แต่นั่นก็มีความหมายมากสำหรับคนที่เรียกได้ว่า "ตกอยู่ในมุมมืด" มุมหนึ่งในสังคมไทยค่ะ

ตอนนี้..ดิฉันก็ได้แต่หวังว่า..เสียงเล็กๆ ของเราจะสามารถไปถึงหู และปัญหาของเราจะสามารถอยู่ในสายตา ของท่านๆ ผู้มีอำนาจได้บ้าง ไม่มากก็น้อย..

คุณบงกชขา

ต้องทำความเข้าใจก่อน อาจารย์อายุท่านเรียกตัวท่านเองว่า "มนุษย์ล่องหน" ลองอ่านในบทความที่ท่านเขียนเองนะคะ

บทความนี้ชื่อว่า "อายุ (โพ) นามเทพ : คนไร้รัฐและมนุษย์ล่องหน" http://www.archanwell.org/autopage/show_page.php?t=1&s_id=230&d_id=229

ซึ่งงานของ อ.เตือนที่เข้ารับหน้าที่ครูใหญ่ในโรงเรียนสอนกฎหมายสำหรับคนไร้รัฐคนไร้สัญชาติ ก็คือ การทำให้พวกเขาทราบว่า เขาแต่ละคนตกอยู่ภายใต้สภาวะไร้รัฐไร้สัญชาติเพราะเหตุใด ?

สำหรับท่าน อ.อายุ ท่านทราบว่า ท่านไม่ได้เกิดบนแผ่นดินไทย แต่ท่านนั้นอายุอยู่ในประเทศไทยตั้งแต่ ๔ ขวบ จนปัจจุบันอายุ ๕๒ ปี ท่านเป็นภริยาที่ชอบด้วยกฎหมายของชายสัญชาติไทย และมีบุตร ๒ คน ซึ่งมีสัญชาติไทย

เมื่อเราทราบว่า ท่านมี "จุดเกาะเกี่ยวที่เข้มข้นกับประเทศไทยภายหลังการเกิด" เราซึ่งทำงานให้ความช่วยเหลือประชาชนทางกฎหมาย จึงต้องสอนให้ "ท่านอาจารย์อายุและสังคมไทย" ทราบว่า กฎหมายไทยรับรองสิทธิของท่านที่จะร้องขอสัญชาติไทยโดยการสมรส หรือร้องขอสัญชาติไทยโดยการแปลงสัญชาติ

คำว่า "สังคมไทย" ในที่นี้ ก็หมายรวมถึง "ภาคราชการ" ที่อาจไม่มีความรู้ในกฎหมายว่าด้วยการแปลงสัญชาติ สำหรับภาคราชการนั้น คำสั่งผู้บังคับบัญชาที่สั่งกันมาจนเป็นทางปฏิบัติก็คือ "กฎหมายของเขา" เราซึ่งเป็นนักวิจัยจึงต้องเร่งเผยแพร่ความรู้ทางกฎหมาย

"กฎหมายที่แท้จริงมาจากการกระทำของรัฐสภาที่มีรัฐธรรมนูญและกฎหมายระหว่างประเทศรองรับ" มิใช่มาจาก "คำสั่งของผู้บังคับบัญชาที่ยึดถือกันมายาวนานโดยไม่มีกฎหมายรองรับ"

อ.แหววจะรีบนำผลการวิจัยเรื่องกฎหมายไทยว่าด้วยการจัดการประชากรของรัฐไทยลงใน http://gotoknow.org/blog/people-management

ภาควิชาการช่วย อ.อายุได้แน่นอนค่ะ ด้วยพลังแห่งเหตุผลทางวิชาการ

ขอขอบคุณอาจารย์จันทวรรณมากค่ะ รู้สึกมีกำลังใจขึ้นมากที่ได้ทราบว่ายังมีคนให้ความสนใจ และมอบน้ำใจดีงามถึงกัน แม้จะไม่เคยได้รู้จักกันมาก่อน <div>
</div>

ดิฉันนำรูปคณะนักดนตรีแห่งพายัพที่สร้างฝันไปโอลิมปิคด้วยกัน ๓๐ ชีวิต มาลงให้ชาวโกทูโน ได้ดูกันแล้วค่ะ

ช่วยพวกเขาด้วย

ครั้งนี้เป็น การต่อสู้ของพวก voiceless ในสังคมไทยค่ะ

http://gotoknow.org/file/archanwell/musical+team+of+payap+for+World+Competition+on+22-07-2549.jpg

สวัสดีค่ะ อาจารย์อายุ

อาจารย์ถือเป็นบุคคลสำคัญของประเทศไทยค่ะ
ดิฉันรับรู้และเข้าใจคะว่า ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลยนะค่ะที่จะสามารถนำประเทศไทยออกสู่สายตาของต่างชาติได้อย่างภาคภูมิใจ

คณะนักร้องประสานเสียงที่อาจารย์ก่อตั้งขึ้นกับการแข่งโอลิมปิค 2006 ที่จีน เป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่มากสำหรับคนไทยทั้งประเทศ และเป็นตัวอย่างความสำเร็จด้านการเรียนรู้ร่วมกันของเยาวชนไทยกลุ่มหนึ่งค่ะ

ดิฉันในฐานะตัวแทนสมาชิก GotoKnow คนหนึ่งขอแสดงความเคารพในความรู้ความสามารถของอาจารย์ค่ะ

ขอให้อาจารย์ได้อยู่ในประเทศไทย เป็นคนไทย และ ได้ตอบแทนคุณแผ่นดินไทยต่อไปนะค่ะ

ขอเป็นกำลังใจให้คะ

ขอบคุณคะ
จันทวรรณ

คาราวะในความอดทนแห่งการสร้างความดี

ของ อ.อายุ   ครับ

เข้าใจว่าอ.อายุก็อดทนกับปัญหาต่างๆมากพอควรแล้วครับแต่นะวันนี้ก็ใกล้จะถึงวันที่ต้องไปแข่งขันเพือสร้างชื่อเสียงระดับโลกแลเวนะครับ ชาติที่เข้าแข่งขันมาร่วมตัวกันก็เป็น 100 คณะเลยนะครับ

ท่านลองคิดดูนะครับ ในเวที่โลกที่มีการแข่งขันกันขนาดนี้ ว่ายิ่งใหญ่ขนาดไหน  แค่ผู้แข่งขัน นั่งรว่มกัน ก็ยิ่งใหญ่และน่าตื่นเต้น  แต่ถ้ายิ่งมีการประกาศชื่อผู้เข้าแข่งขันว่า คณะนักศึกษาจากม.พายับ  FORM THAILAND แค่นี้ประเทศไทยก็มีหน้ามีตาแล้วนะครับ

แล้วถ้าฝีมือบรรดานักศึกษาที่ผ่านการฝึกฝนและควบคุมโดยอ.อายุสามารถผ่านเข้ารอบถึงขั้นได้แชมป์โลกหละครับ ชื่อเสียงมหา,ลัยและประเทศไทยจะดังขนาดไหนหละคับท่าน

ไม่อยากให้ประเทศไทยเสียโอกาสอีกนะครับ

บ้านเมืองเราตอนนี้บรรยากาศการเมือง,เศรฐกิจก้ไม่สู้ดีนนักนะครับ ขอให้บุคคลและทีมงานที่มีความสามารถเหล่านี้ไปกู้ชาติในต่างแดนดีกว่าไหมครับ

ดีกว่าให้ต่างชาติเขามองประเทศเราในทางที่ไม่ดีเถอะครับ 

ให้โอกาสกับความถูกต้องบ้างเถอะครับ 

รู้ทั้งรู้ว่าบุคคลเหล่านี้ทำความดีให้กับประเทศได้แน่นอนอ.อายุควรจะได้มีโอกาสไปแข่งขันได้ทันเวลาโดยไม่ต้องกังวลน่าจะเป็นเรื่องที่ควรทำนะครับ

ขอเอาใจช่วยอ.อายุนะครับ

ขอคาราวะในความดีของอ.อายุครับ

วันชัย

เมื่อวานดิฉันไปเข้าค่ายกับลูกศิษย์มาค่ะ มีลูกศิษย์ปี 1 เข้ามาหาและเล่าความฝันที่อยากจะได้รับประสบการณ์ใหม่ในระดับโลกแบบพวกรุ่นพี่บ้าง พวกเขายังไม่รู้เรื่องส่วนตัวของดิฉัน มองสายตาที่เต็มไปด้วยความกระตือรือร้น ฟังคำพูดที่เต็มไปด้วยความหวังแล้วแอบเศร้าใจ  มันยากเหลือเกินที่จะทำให้ความฝันของพวกเขาเกิดจริงหากดิฉันยังมีปัญหาติดขัดอยู่เช่นนี้ ดิฉันจะต้องฟันฝ่าอุปสรรคต่างๆแบบนี้ไปอีกเท่าไร และมันจะสำเร็จอีกหรือเปล่า  แค่ครั้งนี้ดิฉันก็ต้องอาศัยคนมากมายให้ความช่วยเหลือ พวกเขาจะทนเหนื่อยช่วยดิฉันไปอีกตลอดชีวิตหรือ คำถามมากมายมันเข้ามาในสมอง  สถานภาพของดิฉันที่ยังไม่มีอะไรคืบหน้าตอนนี้เหมือนเป็นการปิดกั้นโอกาสของเยาวชนอีกมากมาย  แล้วคนไทยบางคนจะมัวขัดขวางโอกาสของลูกหลานตนเองไปอีกทำไม  ดิฉันไม่ได้เกิดมาเพื่อทำตัวให้เป็นภาระสังคม ดิฉันได้รับพรสวรรค์ และอยากใช้พรสวรรค์นั้นให้บรรลุประโยชน์สูงสุดแก่แผ่นดินที่มีพระคุณต่อครอบครัวดิฉันแห่งนี้  ความสำเร็จแห่งชีวิตของดิฉันไม่ใช่เงินตราหรือเกียรติยศ แต่อยู่ที่การสร้างคนดนตรี อุดมการณ์และเป้าหมายนี้มันเลวร้ายหรือ  หรือมันสูงเกินอาจเอื้อมสำหรับคนไร้รัฐอย่างดิฉัน  ดิฉันต้องทำอย่างไรจึงจะมีค่าพอให้ได้เป็นคนไทย ได้ โปรดรับดิฉันเป็นบุตรบุญธรรมของประเทศไทยสักคนได้ไหม

อีกครั้งหนึ่งที่ประเทศไทยี่มนุษย์คนหนึ่งที่อยูในแผ่นดินไทยมาเป็นเวลานาน และทำหน้าที่เป็นแม่พิมพ์ของชาติ มีโอกสในการสร้างชื่อให้กับประเทศไทย

แต่น่าเสียดาย ที่หญิงคนนี้ อาจารย์อายุ อาจจะไม่ได้เดินทางไปแสดงความสามารถและสร้างโอกาสให้ทั่วโลกได้รู้จัก ประเทศไทย 

ในขณะที่ ไทยเรากำลังหาทางประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยว เพื่อดึงดูด นักท่องเที่ยวทั่วโลกมายังประเทศไทย ต้องลงทุนไปมากมาย ทั้งงบประมาณ และ การตลาด

แต่เรากำลังจะมีโอกาสสร้างภาพลักษณ์ของประเทศด้วยการแสดงความสามารถทางดนตรี อีกหนึ่งพลังที่ประเทศไทยจะได้ประกาศสู่โลก

อีกหนึ่งวัฒนธรรมที่โลกน่าจะได้ยิน และได้ชม

แต่ทว่า เพียงเพราะอาจารย์อายุ ผู้ฝึกสอน ที่อาศัยอยู่ในผืนแห่นดินไทยมากว่า ๔๐ ปี ไม่ได้มีสัญชาติไทย แม้ว่าจะมีคุณความดีและประพฤติตนในทางที่ดี สร้างความมั่นคงให้กับผืนแผ่นดินไทย สร้างสมองให้กับสังคมไทย กลับถูกมองว่าเป็นเพียงมนุษย์ล่องหน

โอกาสในการสร้างชื่อเสียงพังทลาย

น่าเสียดาย โอกาสที่เราลงทุนเพียงน้อยนิดแต่ไประโยชน์มหาศาล

ขอเป็นกำลังใจให้อาจารย์อายุด้วยคนค่ะ แปลกใจที่ว่าทำไมเรื่องบางเรื่องที่เห็นๆว่าน่าจะเป็นไปไม่ใด้ทางกฎหมาย เช่น ประกาศขายบนที่เกาะสมุย มีโฉนดเรียบร้อย กลับมีคนทำได้อย่างไม่น่าเชื่อ ในขณะที่กรณีของอ.อายุมีกฎหมายรับรองให้ทำได้ เห็นๆอยู่แล้วว่าแม้ไม่มีกฎหมายรับรองก็สมควรจะได้มีการจัดการให้มีเป็นกรณีพิเศษ ทำไมจึงติดขัดขนาดนี้

พวกเราในฐานะประชาชนคนธรรมดาจะมีส่วนช่วยเรื่องนี้ ในทางรูปธรรมได้อย่างไรบ้างคะ เพราะกำลังใจอย่างเดียวคงไม่เพียงพอแน่นอน

ตอนเด็กๆ ดิฉันเคยอยู่ในทีมร้องประสานเสียงโรงเรียนคริสต์ เสียงร้องสูงๆ ต่ำๆ ที่เด็กๆ เปล่งออกมาอย่างพร้อมเพรียงกัน และความมั่นใจที่ส่งออกมาเป็นพลังเสียงนั้น จะต้องมี trainer และ conductor ที่เด็กๆ เชื่อมั่นและเคารพค่ะ...

ท่านที่อ่านบันทึกนี้แล้ว อย่าลืมอ่านบันทึกต้นฉบับ เรื่อง  อาจารย์ อายุ นามเทพ...เพชรน้ำหนึ่งทางวิชาการดนตรี...คนดีที่ประเทศไทยลืม นะค่ะ ขอบคุณค่ะ

กรุณาช่วยกันทำให้ ความฝันของครูผู้หญิงคนหนึ่ง กับ ความฝันของกลุ่มเยาวชนไทย ในการไปแข่งร้องประสานเสียงโอลิมปิค 2006 ที่จีน ได้เป็นความจริงด้วยเถิดค่ะ

ประเทศไทย อย่าเสียโอกาสในการแสดงความสามารถทางดนตรีร่วมสมัย ในเวทีโลก

โอกาสในการสร้างวิชาการทางดนตรี ที่จะพัฒนาดนตรีในประเทศไทย

อ.อายุ มนุษย์ล่องหนในสังคมไทย ครูผู้พยายามสร้างดนตรี และ บุคลากรทางดนตรีให้เป็นหน้าเป็นตาให้กับประเทศไทย กว่า ๔๐ ปี

เท่านี้ ก็น่าจะเพียงพอที่จะถือว่า มีคุณความดีต่อประเทศไทย

ถึงเวลาที่เธอคนนี้ และเขาเหล่านั้น จะได้แสดงความรู้ความสามารถ และโอกาสในการทางวิชาการดนตรีร่วมสมัย

คงอายใครต่อใคร ถ้าบอกว่า เธอคนนี้ ฝึกฝนให้กับลูกศิษย์ให้มีความรู้ความสามารถระดับนานาชาติ แต่ไม่ได้อยู่ในฐานะ "ตัวแทนประเทศไทย"

อาจารย์ อายุ นามเทพ หนึ่งในครูดนตรี ที่อยู่ในชีวิตจิตใจของพวกเรา  ชีวิตที่พวกเราใช้ตัวโน้ต ที่ท่านเคยสอนไว้ มาใช้ทำมาหากิน เลี้ยงดูคนที่เรารัก มาจนทุกวันนี้...

ออกมาช่วยป่าวประกาศกันหน่อย  ว่า ครูของพวกเรา เป็นบุคคลที่มีคุณค่า ต่อ พวกเรา และสังคมไทย มานานหลายสิบปีแล้ว...

เด็กเปิดโน้ต.

ศิษย์เก่าดุริยศิลป์ รหัสปี 24

(ข้อความเดิม)...

 อาจารย์ดนตรีไร้สัญชาติที่มีลูกศิษย์ลูกหาคนไทยเต็มเมือง…

<p>
...ผู้ยกระดับความรู้ด้านดนตรี ให้เป็นที่แพร่หลายในเมืองไทย
จนมีลูกศิษย์ไทยหลาย ๆ คน เป็นเจ้าของโรงเรียนดนตรี หรือไม่ก็เป็นอาจารย์ดนตรี และบุคคลที่เป็นลูกศิษย์เหล่านี้ ก็ได้ถ่ายทอดวิชาความรู้ดนตรีออกไปอีกในวงกว้าง ให้กับเด็กไทย...</p>

....คุณค่าตัวโน้ต จากน้ำเสียงของอาจารย์ในวันนั้น...วันที่ผมยังอ่านโน้ตไม่ออก เมื่อปี 2524 จนถึงวันนี้ ผมเชื่อว่า ลูกศิษย์ของอาจารย์ ทุก ๆ รุ่น ได้ถ่ายทอดตัวโน้ต ที่พวกเขาได้ยินจากปาก จากเสียงของอาจารย์  สู่ลูกศิษย์ของพวกเขาต่อ ๆ กันไป  

...บางคนสอนเด็ก ๆ รุ่นแล้วรุ่นเล่า  บางคนมีโรงเรียนสอนดนตรี ที่ซึ่งถ่ายทอด คุณค่าของตัวโน้ตที่อาจารย์ให้ไว้เป็นเครื่องมือทำมาหากิน

...สิ่งที่กล่าวมา ไม่สามารถตีค่าเป็นราคาได้ และต่อไปในอนาคต ก็ไม่สามารถ กำหนดให้ความรู้นั้น หยุดลงได้

</font></strong><p>
...แต่อาจารย์อายุ ก็ยังไม่ได้เป็นคนไทย...</p>

ขอให้ท่าน ที่เห็นคุณค่าของตัวโน้ต...

ท่านที่ปรารถนาให้บุตรหลานของท่านได้เรียนดนตรี เพราะท่านเห็นว่า ดนตรี เป็นสิ่งที่คู่ควรกับมนุษย์

ช่วยกันประกาศให้สังคม ได้ทราบว่า ครูของครูของครูของครูดนตรีของบุตรหลานของท่าน ได้ทำคุณค่าของตัวโน้ต ขึ้นมาในแผ่นดินไทย  แต่ครูท่านนั้น ยังไม่ได้เป็นคนไทยเลย

ขอให้ผู้มีวิชาความรู้ และอำนาจหน้าที่ กรุณาสละเวลาอันมีค่าของท่าน ช่วยเหลือครูของผมด้วย 

  และขอผู้ที่ได้ช่วยเหลือครูของผม แม้แต่เพียงเล็กน้อย มีความสุขความเจริญยิ่ง ๆ ขึ้นไป ทั้งครอบครัว 

ขอให้ผลบุญกุศลที่อาจารย์อายุได้ปฏิบัติมาเกือบ 50 ปี ทำให้ท่านได้เป็นคนไทยโดยสมบูรณ์ ในเร็ววันนี้เถิด

เด็กเปิดโน้ต.

</font></strong>

อยากให้เรื่องนี้...ไปวางอยู่เป็น "วาระเพื่อพิจารณา" ของห้องประชุม คณะรัฐมนตรีจังเลย

ไหวมั้ยเราเรื่องใหญ่อยู่นะเนี่ย

เอาใจช่วยครับ ขอให้พระเจ้าคุ้มครองครับ

ขอบคุณสำหรับทุกความคิดเห็นที่ติดต่อมา เพื่อให้ความแนะนำในการจัดการกรณีอาจารย์อายุ พรุ่งนี้ จะหารือกับอาจารย์วรรณทนี รุ่งเรืองสภากุลแห่งพายัพที่เป็นผู้ประสานงานงานให้ความช่วยเหลือ อ.อายุค่ะ

แล้วจะนำมาบอกกล่าวใน gotoknow ค่ะ

วันพุธนี้ ก็คงจะทราบว่า อ.อายุจะได้รับอนุญาตให้กลับเข้ามาในประเทศไทยภายหลังการแข่งขันหรือไม่ ?

โดย re-entry visa ที่จะได้จากกรมการกงสุล กระทรวงการต่างประเทศ  อ.อายุจึงจะสามารถไปขอทำ visa เข้าประเทศจีนค่ะ

ตอนนี้ น้องๆ ที่จะไปแข่งขัน ก็คงต้องลุ้นกันหนักหน่อยค่ะ อนาคตของน้องๆ ๒๖ คน ก็ขึ้นอยู่กับความเข้าใจของกระทรวงการต่างประเทศ ซึ่งก็น่าจะไม่มีปัญหา เพราะ สตม. เป็นคนตั้งเรื่องให้ แต่ก็อาจมีปัญหา ถ้ากระทรวงมหาดไทยไม่เห็นชอบด้วย เรื่องนี้ ยังไม่ใช่เรื่องสิทธิในสัญชาติไทยนะคะ ที่ว่ามานี้ เป็นเรื่องของสิทธิในการเดินทางออกจากไทยไปจีน และสิทธิที่จะกลับเข้าประเทศไทยภายหลังการแข่งขัน

ขออธิบายปัญหาของ อ.อายุ เป็นตัวหนังสือดังนี้ ดังที่ตอบแล้วทางโทรศัพท์ค่ะ

God bless you, and I am also preying for your succesful na krab...

Ohm 

• ขอเป็นกำลังใจให้อีกคนค่ะ
• มีประโยคอมตะประโยคหนึ่งค่ะ "ความไม่แน่นอนคือความแน่นอนที่สุด"
• ดิฉันเชื่อว่าถึงแม้ท่านจะไม่ได้เป็นคนไทย แต่ท่านก็อยู่ในใจคนไทยอีกหลาย ๆ คนนะคะ

อยากเรียกร้องให้ทุกส่วนที่เกี่ยวข้องเร่งมือช่วยอาจารย์อายุด้วยค่ะ ดิฉันเองเคยมีโอกาสไปส่งอาจารย์ติดตามเรื่องราวจากเจ้าหน้าที่ในส่วนของตำรวจ เห็นได้ว่าปัญหามันมีตั้งแต่ต้นทาง บุคลากรไม่ได้ใส่ใจ เปลี่ยนคนรับผิดชอบก็ต้องเริ่มต้นกันใหม่ ครั้งแล้วครั้งเล่า ลองง่าย ๆ สมมุติตัวเองเป็นอาจารย์อายุ หัวจิตหัวใจคงอ่อนล้า แต่อาจารย์ก็ยังไม่เคยถอย จะคอยเป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ