(ภาพเมื่อครั้ง3อาวุโส ศ.ระพี สาคริก ศ.นพ.ประเวศ วะสี และ ศ.เสน่ห์ จามริก มาเยี่ยมมหาชีวาลัยอีสาน พ่อมหาอยู่ได้ร่วมต้อนรับด้วย)

เช้านี้ผมเศร้าซึมอยู่ในหัวใจจนบอกไม่ถูก รู้สึกเหนื่อยใจจนขอนอนมองเพดานเฉยๆ คิดอะไรไม่ออกบอกไม่ถูก เมื่อได้รับโทรศัพท์จาก พ..ทานทิพย์ ธำรงค์วรางกูล แห่งโรงพยาบาลอุบลรัตน์ บอกว่าที่โทรกระหน่ำเช้านี้ เพื่อจะแจ้งข่าวว่า

พ่อมหาอยู่เสียแล้วเช้านี้

(นั่งที่3 นับจากชวามือ เสื้อสีชมพู คือพ่อมหาอยู่  สุนทรธัย)

คุณหมอที่น่ารักของผมท่านนี้จะเป็นสื่อกลางให้ภาคีปราชญ์ชาวบ้านอีสาน ถ้าใครมีเรื่องสำคัญๆจะแจ้งข่าวเข้าศูนย์กลาง แล้วท่านจะกระจายข่าวไปตามเครือข่าย ดังที่ผมได้รับเช้านี้ อึ้งอยู่นานก่อนจะถามว่าพวกเราจะไปร่วมงานยังไง คุณหมอให้ข้อมูลเพิ่มเติมว่างานจัดที่วัดศาลาลอย ในตัวจังหวัดสุรินทร์ พวกเราจะไปเป็นเจ้าภาพสวดมนต์เย็นวันที่22 ตอน1ทุ่ม อ้าว! ก็พรุ่งนี้นะเอง

   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ถ้าใครที่อยู่สายพัฒนาประชาชนคนรากหญ้า ในยุคที่มีการพูดถึงภูมิปัญญาท้องถิ่น หรือเรียกกันว่าปราชญ์ชาวบ้าน ชายร่างสูงดวงตาคมวาว เสียงดังฟังชัดที่ออกลีลาบรรยายอย่างกระฉับกระเฉงสนุก ทุกคนต้องรู้ว่า..นี่คือเอกลักษณ์ของปราชญ์อาวุโสแห่งที่ราบสูงอีสาน ที่เรียนนามกันว่า..พ่อมหาอยู่ สุนทรธัย แห่งตำบลสลักได จังหวัดสุรินทร์ เจ้าตำหรับเกษตรผสมผสานคนแรกของแผ่นดินที่ราบสูงอีสาน ที่สร้างผลงานให้คนได้เอาไปเรียนรู้ ไปศึกษาพัฒนาทั่วประเทศ..</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ผมโชคดีมากที่มีโอกาสได้เรียนรู้กับท่านโดยตรง หลายครั้งหลายวาระตลอดเวลาหลายสิบปีที่รู้จักกัน ผมรับวิทยายุทธจากท่านเยอะมาก เมื่อคราวที่เจอหน้ากันครั้งแรก..ท่านแนะนำตัวเองว่าเป็นนักบิน ก่อนที่ทุกคนจะถามว่าอะไรกันนะ..ท่านก็อธิบายต่อว่าท่านเป็นนักบวชมาก่อน ต้องบิณฑบาตทุกเช้าอยู่แล้ว ทุกคนฮาครืน </p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">สิ่งที่เป็นจุดเด่นของปราชญ์ท่านนี้ก็คือการเรียนความจริง สมัยที่ผมปลูกยูคาลิปตัสแรกๆ ทุกคนต่อต้านกันหัวชนฝา วันหนึ่งพ่อมหาอยู่มาหาผม ผมก็พาเดินเก็บเห็ดยูคาฯ ท่านไปเห็นชาวบ้านมาเก็บเต็มป่า ก็สอบถามว่ามันเป็นยังไง กินได้ไหม อร่อยไหม เมื่อเห็นความจริง ท่านเป็นคนอธิบายว่า ยูคาฯมันไม่ได้เลวร้ายอะไร ใครอยากได้ความกระจ่างเรื่องนี้ให้ไปหาพ่อสุทธินันท์ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ผมว่าวิธีที่พ่อมหาอยู่จัดการกับเรื่องอย่างนี้ เพราะท่านเป็นนักจัดการความรู้ตัวจริงเสียงจริง ไม่มองว่าอะไรขาว อะไรดำ แบบสุดโต่งเหมือนเปรตบางคน ที่ตีโพยตีพายเพื่อจะให้มันเกิดอคติเป็นตายก็ไม่ปลูกไม่เอา แถมยังไปแนะนำผิดๆ ไม่นับยูคาลิปตัสเป็นไม้ แต่จะตายมาก็ได้ขายไม้ชนิดนี้แหละปลดเปลื้องหนี้สิน มันน่าถี..ไหมละ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p>     ไปดีเถิดอินทรีย์ชรา..</p><p>ต่อไปภายโพ้นหน้า จะหาคนทุ่มเทจนวาระสุดท้ายไม่มีแล้ว</p><p>นอนให้สงบสุขเถิด พ่อใหญ่ของคนอีสาน</p><p>จงไปสู่สุขคติเถิด ท่านนักบินผู้กล้าหาญ</p><p>สายการบินนี้คงเลิกการจองตั๋วตั้งแต่วันนี้</p><p>จะมีก็แต่ตำนานแห่งนักสู้ชีวิต ให้กล่าวขานถึงชั่วนิจนิรันดร์</p><p>อย่าไปไหนไกลนะพ่อ</p><p> ..รอผมด้วย!! </p>