บาแกต..เขมร

พอคิดถึงอาหารฝรั่งเศส ภาพที่เห็นคืออาหารชั้นเลิศ จัดวางแบบงานศิลป์ อุปกรณ์ประกอบการกินตระการตา หรูหรา  และต่อมาคือขนมปังฝรั่งเศสหรือบาแกต (baquette)  ซึ่งแบบดั้งเดิมจะผอมๆ ยาวประมาณ 60 เซนติเมตร และมีน้ำหนักมาตรฐาน 500 กรัม  กรอบนอกนุ่มใน

ฉันกับบาแกตเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันมากในสมัยวัยรุ่นทุนน้อยเดินท่องยุโรปแบบคนสะพายเป้  บาแกต 1 ท่อนกับน้ำเปล่า 1 ขวดก็อิ่มท้องได้สบาย 

พอมีทุนมากขึ้นบ้างแล้ว กลับไปฝรั่งเศสทีไรก็ไม่พลาดบาแกต  กินทั้งแบบเสริฟหรูหราในภัตตาคาร หรือซื้อมากินเองเวลาไปอยู่นานๆ

แต่เมื่อฉันมีโอกาสไปเขมร  ทั้งๆที่ไม่ได้ชื่นชอบประเทศนี้เลย แต่ดันทำสัญญากับตัวเองไว้ว่า ก่อนตายจะต้องได้เห็นสิ่งมหัศจรรย์ของโลกให้ครบ และนครวัดก็เป็นหนึ่งในนั้น  ก็เลยได้พบเห็นวิถีกินบาแกตแบบเขมรเป็นของแถม  ซึ่งคนฝรั่งเศสเห็นเข้าก็ต้องงงไปเหมือนกัน 

เขมรเป็นเมืองขึ้นของฝรั่งเศสอยู่นาน จนวัฒนธรรมการกินบาแกตกลมกลืนเข้าไปในวิถีชีวิตของชาวเขมร หันไปทางไหนเป็นต้องเจอบาแกต  เห็นบาแกตที่เขมรได้ง่ายกว่าในฝรั่งเศส

เฉพาะสองเมืองที่แวะไปคือ พนมเปญกับเสียมเรียบนั้น  ก็พบเห็นว่า ริมถนนหนทางที่ผ่านไป  มีร้านขายบาแกตตั้งอยู่เป็นระยะๆ   คนที่เดินผ่านไปมา ก็ต้องมีคนถือบาแกตให้เห็น 

รถจักยานเร่ขายบาแกตก็มีให้เห็นอีกเยอะเช่นกัน   และพอเข้าไปเดินในตลาดสด  ก็พบบาแกต กองพะเนินเทินทึก!

จนต้องสรุปว่า บาแกต คือส่วนหนึ่งของชีวิตคนเขมร!  และดูเหมือนว่าจะมีปริมาณมากพอๆ กับจำนวนประชากร  

แต่วิธีการกินบาแกตของเขมรเป็นแบบเขมรค่ะ 

คนเขมรไม่กินบาแกตแบบคนฝรั่งเศส คนที่นี่กินบาแกตแบบยัดไส้ ในลักษณะที่เราทำแซนวิช คือนำบาแกตมาผ่าตรงกลางตามยาว แล้วใส่ไส้ต่างๆ เข้าไป  

ไส้ที่ใช้มีให้เลือกมากมาย  ตั้งแต่แบบสุดหรูเครื่องเพียบ ไปจนถึงแบบชาวบ้านใส่กุนเชียง 2 สามชิ้น  ไส้ยอดนิยมของที่นี่คือไส้เนื้อบดหรือหมูบดที่นำมาทำเป็นท่อนๆ คล้ายไส้กรอกหรือหมูยอของบ้านเรา นำมาหั่นเป็นชิ้นๆ แล้วก็มีผักต่างๆ ใส่ให้ด้วย  ใครอยากใส่อะไรบ้างก็บอกไป

รูปร่างบาแกตเขมรก็ไม่ใช่แบบบาแกตดั้งเดิมที่ผอมยาวเหมือนนางแบบฝรั่งเศส  แต่เป็นบาแกตแบบที่มีเนื้อมีหนังหน่อยค่ะ รูปร่างอ้วนท้วนสมบูรณ์ดี  กินอันหนึ่งก็อิ่มไปได้นาน

ถ้าจะถามความเห็นว่าอร่อยมั๊ย? ก็ต้องยอมรับว่าบาแกตของเขารสชาติดีทีเดียว กรอบนอก นุ่มใน เนื้อขนมปังมีรสเค็มนิดๆ พอดี  กินเปล่าๆก็อร่อย แต่ถ้าใส่ไส้ก็เป็นเรื่องของใครของมันแล้วล่ะค่ะ เพราะแต่ละคนชอบไม่เหมือนกัน  และด้วยความที่บาแกตมีเนื้อที่กรอบแข็งกว่าขนมปังแบบที่บ้านเราใช้  ทำแซนวิช  เพราะฉะนั้นก็ต้องเคี้ยวกันนานหน่อย

วิธีกินก็สะดวกดีค่ะ เพราะถือกินง่ายๆ ได้แบบกินแซนวิช  จะเดินกินหรือนั่งกินตรงไหนก็ได้ ไม่ต้องมีพิธีรีตองมาก   อ้อ! ต้องไม่ลืมสั่งเครื่องดื่มมากลั้วคอด้วย  เพราะกัดไป 2-3 คำแล้วจำเป็นต้องมีน้ำไล่ตามลงไป  นึกถึงคนรุ่นก่อนที่เคยตำหนิเด็กที่กินข้าวคำน้ำคำว่าเสียมารยาท  แล้วก็ต้องขำตัวเอง เพราะขืนไม่มีน้ำก็กลืนไม่ลงแน่

ที่สำคัญ กินที่เขมรต้องระวังเรื่องความสะอาดของอาหารมากกว่าเรื่องมารยาทค่ะ