วันนี้.....ตั้งแต่เช้า เข้าไปอ่านบันทึกของ นักวิชาการ ครูระดับอาจารย์มหาวิทยาลัย และครูพื้นๆๆอย่างครูอ้อย ตกใจ..... แต่ไม่ตกเก้าอี้
แต่ที่ตกใจ และเกือบตกเก้าอี้ ก็คือ ครูผู้สอนภาษาจีน ถูกเรียกตัวกลับ สาเหตุเพราะ 1ในทีม ที่เดินทางมาจากประเทศจีนด้วยกัน ทำผิดกติกา และรุนแรงถึงขนาด ที่ทางมหาวิทยาลัยที่ประเทศจีน ต้องเรียกตัวกลับด่วน.....และอาจจะไม่ได้กลับมาประเทศไทยอีกเลย
*****
เดือดร้อนกันไปหมด เพราะ ต้องรีบหาครูผู้สอนภาษาจีนอย่างเร่งด่วน ซึ่งตอนนี้ เรียบร้อยแล้ว
*****
มาถึงตอนนี้ ผนวกกับ ที่เข้าไปอ่าน บันทึกของอาจารย์ท่านหนึ่ง ฉุกคิดขึ้นมาว่า.....สุภาษิต มือไม่พาย เอาเท้าราน้ำ เกิดขึ้นมาในทันที
*****
กลับมา ยัง ประเทศจีนอีกครั้ง.....ที่มีกติกา ในการปกครองคนของเขาอย่างเคร่งครัด กติกาของเขา ดูเหมือน จะจริงจังมาก เพราะ......คนของเขาเห็นเป็นเรื่องสำคัญ...นั่นเอง
*****
ตรงกันข้าม กติกา ในบ้านเรา....ไม่สำคัญ หรือศักดิ์สิทธิ์ เพียงเพราะ คนส่วนน้อยนิด แต่ตำแหน่งใหญ่....ในหน้าที่การงาน มองข้ามความสำคัญ...ข้ามกติกา เสียเอง
*****
ประเทศจีน โดยกายภาพ คนของเขามากมาย ประเทศใหญ่โต ภัยจากธรรมชาติ ก็รุนแรง เขายังอยู่ได้ อย่าง.....เสือ ตัวหนึ่งทางเศรษฐกิจของโลก
*****
เหตุเกิด กับคนเดียว ในทีม แต่เรียกกลับหมด ทุกคนแสดงความกลัวเกิดขึ้น แต่ไม่ว่า ไม่ด่าทอ ประเทศของตนสักนิด ตรงกันข้ามกับคนไทย.....(บางคน) ไม่ทำ ยังจะ ต่อว่า คนทำอีก.....ให้อะไรตามสิทธิ ก็ไม่เอา แล้วยังมาว่า...ไม่ดี อีก....
*****
อ่านด้วยวิจารณญาณ นะคะ
คนเขาเยอะเลยต้องมีวิธีที่เข้มงวดและเด็ดขาด ประกอบกับคนของเขายอมรับ
กฎกติกาด้วย ของไทยเราไม่ค่อยยอมรับกฏกติกา ( ชอบแหกกฏบ่อยๆ )
มิหนำซ้ำบางคนยังเข้าประเภท....มือไม่พายแต่เอาเท้าราน้ำ...นั่นเอง
ขอบคุณค่ะ เพื่อนรัก
ครูอ้อย ไปพบ อาจารย์ท่านหนึ่ง เชิญชวน ให้ทำในสิ่ง สวนกระแส รู้สึก ไม่ค่อยดี เพราะ เขาเป็น ครูเหมือนเรา เอาอะไรคิดน่ะ
แต่ไปเปลี่ยนเขาไม่ได้ มาเปลี่ยนเราเอง ดีกว่า