คุณนาย เอ๋อ...เหรอ!!

เรื่องหลงๆ ลืมๆ ได้หน้าลืมหลัง พูดถูก พูดผิด หรือบางทีก็ memory ช๊อต ไปเสียดื้อๆ จำไม่ได้ว่าจะพูดอะไรทำอะไร จนทำให้กลายเป็นเรื่องโจ๊กประจำกลุ่มที่เก็บมาเผากันกี่ครั้งกี่หน ก็ยังขำกันได้ไม่หยุดหย่อน  อาการเอ๋อๆ แบบนี้น่าจะมีหลายๆคนที่เป็นอย่างเรา.....จิงป่ะ (ขำๆ)

       ในหมู่เพื่อนฝูงยกให้เราเป็นสุดยอด    คุณนายเอ๋อ แห่งปีไปแล้ว   เพราะความที่เป็นคนคิดเร็ว บางทีในขณะที่กำลังทำอะไรอยู่ ในสมองก็คิดเรื่องอื่นล่วงหน้าไปแล้ว เป็นแบบนี้บ่อยๆ จนสติไม่ค่อยจะอยู่กับเนื้อกับตัว (แต่ยังไม่ถึงกับเสียสตินะ ฮาๆ )

        ด้วยเหตุนี้เอง จึงกลายเราเป็นคนขี้หลงขี้ลืมสุดฤทธิ์ เช่น เวลาขับรถไปห้างกับเพื่อน เราจะจำที่จอดรถตัวเองไม่ได้เป็นประจำ ว่าจอดไว้แถวโซนไหน   

       มีครั้งนึงนัดกับเพื่อนว่าจะไปรับที่ห้าง พอจอดรถเสร็จก็เดินดุ่ยๆ เข้าห้างไปหาเพื่อนพอจะเดินกลับมาที่รถ

        อ้าว...ตายล่ะหว่า   ตะกี้ฉันจอดรถไว้ตรงไหนล่ะเนี่ย

       เป็นอันว่าเพื่อนๆต้องช่วยกันเดินหารถเราให้วุ่นไปหมด เฮ้อ...!! จนเดี๋ยวนี้เพื่อนที่ไปด้วยกันมีหน้าที่คอยจำที่จอดรถแทนเราไปเสียแล้ว หรือไม่ก็ ต้องคอยถามเราว่า เธอจำได้รึเปล่าตะกี้จอดรถตรงไหน..เป็นอย่างนี้ประจำ...

      ไหนๆก็พูดถึงเรื่องเอ๋อแล้ว ขอแอบเม้าส์เพื่อนรักสักคนที่เรายกให้เรื่องของคุณเธอเป็นสุดยอดอมตะเอ๋อแห่งพุทธศักราชนี้...คุณนายอ้วน

       คุณนายอ้วนเป็นเพื่อนสมัยเรียนที่เรายังคบกันอยู่จนถึงทุกวันนี้ มีอยู่ครั้งนึงเรานัดไปเดินช๊อปปิ้งกัน ความที่เราสองคนไม่ได้เจอกันนานแล้ว จึงมีเรื่องมากมายให้เม้าส์กันไม่รู้จักจบ เดินซื้อของไปคุยกันไป จนถึงเวลาต้องแยกย้ายกันกลับ เรายืนที่ป้ายรถเมล์เพื่อรอส่งคุณนายอ้วนขึ้นแท๊กซี่ เพื่อนรักทั้ง 2 ก็ยังไม่หยุดเม้าส์ รถแท๊กซี่เจ้ากรรมก็เข้ามาจอดพอดี

คุณนายอ้วนโบกมือลาเราแล้วก็ตะโกนว่า

           "เค้าไปก่อนนะ...เดี๋ยวถึงบ้านแล้วจะโทรหา..."

ว่าแล้วคุณนายอ้วนก็เปิดประตูรถแท๊กซี่ แล้วก็พูดกับคนขับรถด้วยเสียงอันดังว่า

            "ฮัลโหล.....??!!"      แป่ว..ว..ว..ว..ว!!!!

        พอนึกขึ้นได้ว่า นี่มันรถแท๊กซี่นี่หว่า ไม่ใช่เครื่องโทรศัพท์น่ะเว๊ย คุณนายก็อายหน้าแดงรีบปิดประตูรถ แล้วออกมาระเบิดเสียงหัวเราะอยู่ริมถนนเป็นนานสองนาน....

      ส่วนพี่คนขับรถแท๊กซี่ก็ได้แต่  "อึ้ง อึ้ง ..!!!???"    งง อย่างแรง คงคิดในใจว่า "ยัยคนนี้ มันโบกรถแท๊กซี่ มา say hi !! เท่านั้นเองเหรอว่ะเนี่ย"

---------------------------

      เรื่องแบบนี้ฟังกันกี่ครั้งกี่หนก็หัวเราะกันได้ทุกทีไป แต่ถ้าจะให้ดี ก็ไม่น่าปล่อยให้เกิดขึ้นบ่อยๆ เป็นเพราะความที่เราขาดสมาธิ ขาดสติ จิตก็เลยไม่นิ่ง ทำให้คิดนั่นคิดนี่ไปเรื่อยเปื่อย ฟุ้งซ่าน ไม่แน่...ถ้าเป็นแบบนี้บ่อยๆ เดี๋ยวใครๆ จะหาว่า "เสียสติ"  ไปแล้วจะยุ่งกันใหญ่...ฮาๆ  

 ---------------------------

     เราเองคงต้องหมั่นฝึกฝนตัวเองให้มีสมาธิมากขึ้น เพื่อจะได้มีสติกับสิ่งที่เรากำลังปฏิบัติอยู่ จิตจะได้นิ่ง พอจิตนิ่งสมองก็จะได้ปลอดโปร่งและจดจำสิ่งต่างๆได้ เหมือนที่มีคำกล่าวว่า  " สติมา ปัญญาเกิด"