................................................................................................................................................
มุมมองของนักศึกษาคนที่ ๒๑
................................................................................................................................................
................................................................................................................................................
ทุ้มอยู่ในใจ ...
................................................................................................................................................
เป็นการเขียนความรู้สึกที่ต่อเนื่องตั้งแต่ต้นจนจบ สำหรับการค้นหาอะไรบางอย่างจากการที่ได้เรียนวิชานี้มา
"ปมด้อย" ไม่มีหรอก "ปมด้อย" มันเกิดจากความคิดของตัวเองที่มีความเชื่อว่าตัวเองมี
คุณค่าของงานเขียน มีคุณค่ามากกว่าที่เรามองเห็น
การรู้จัก "ให้" และ "แบ่งปัน" เป็นการฝึกฝนการลดความเห็นแก่ตัว
การแชร์ประสบการณ์สำคัญมากในการเขียนบล็อก
ไม่ว่าจะเป็นการเรียน หรือ การทำงาน สิ่งเดียวที่ทุกคนควรมี คือ วินัยในตนเอง
การรู้หน้าที่ของตัวเอง จะทำให้เราจะไม่เลือกนำเวลาส่วนตัวมาคิดเป็นแก่นหลัก
เรายังคงต้องการ "ประสบการณ์" ทั้งทุกข์และสุขอีกมากมาย
ไม่ "ทุกข์" หนักกว่านี้ จะไม่เห็นแสงสว่าง
มนุษย์เป็นสัตว์โลกที่แปลก แต่เป็นเช่นนั้นจริง ๆ
เร่งหาตัวเองให้พบก่อนที่จะสายไป
ประคองชีวิตให้เข้มแข็งนะครับ
โชคดีครับ ;)...
...............................................................................................................................................
บันทึก ชุด "กรอบสุดท้าย"
...............................................................................................................................................
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๑ ) ... เมื่อยมือสุด ๆ ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๒ ) ... เก็บความทรงจำดี ๆ นี้ตลอดไป ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๓ ) ... การเรียนรู้ไม่มีวันสิ้นสุด ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๔ ) ... ฉันเกิดเป็นลูกพ่อ ฉันต้องทำให้ได้ ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๕ ) ... เก็บประสบการณ์เพื่อนำไปใช้ประโยชน์ให้มากที่สุด ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๖ ) ... "นวัตกรรมทางความคิด" ก็มีด้วย ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๗ ) ... ขณะที่คนหนึ่งกำลังคิดฝัน แต่อีกคนหนึ่งกำลังลงมือทำอยู่ ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๘ ) ... นานาคำถามที่เกิดขึ้น หลังจากสอบเสร็จ ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๙ ) ... งานทุกชิ้นล้วนมีคุณค่าต่อตัวของนักศึกษาเองทั้งสิ้น ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๑๐ ) ... ถ้ายังไม่สู้ จะรู้ได้ยังไงว่าแพ้ ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๑๑ ) ... เรียนจบแล้ว แต่ความรู้ยังใช้ได้ตลอดไป ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๑๒ ) ... ความรู้ที่เบ่งบานตอนเรียน แต่เหี่ยวแห้งตอนสอบ ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๑๓ ) ... ข้าน้อยขอยอมแพ้ ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๑๔ ) ... จิตใจเรายังพิการอยู่ ยังต้องขัดเกลาและฝึกฝนให้มากกว่านี้ ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๑๕ ) ... การเรียนที่มีคุณค่า คือ การที่ผู้เรียนได้ลงมือทำ ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๑๖ ) ... ทำสิ่งใดย่อมได้สิ่งนั้น ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๑๗ ) ... "คะแนนสอบ" ไม่สามารถวัด "คุณค่าความเป็นคน" ได้ ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๑๘ ) ... การซึมซาบความเป็นครูอย่างไม่รู้ตัว ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๑๙ ) ... ครูเปรียบเสมือน "แรงบันดาลใจ" ในการดำเนินชีวิต ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๒๐ ) ... ทำข้อสอบจนนึกถึงตอน "ทำไร่ทำนา" สมัยเด็ก ;)
- บันทึก กรอบสุดท้าย ( ๒๑ ) ... เร่งค้นหาตนเองให้พบ ก่อนที่จะสายเกินไป ;)
................................................................................................................................................
ป.ล. ลูกศิษย์ของครูคนใดแอบเข้ามาเห็น เงียบ ๆ ไว้นะครับ ;)...
................................................................................................................................................
ทุ้มอยู่ในใจ เพิ่งฟังเป็นครั้งแรกวันนี้เอง ขอบคุณค่ะอ. องคุลีมาร ร :)
"ทุ้มอยู่ในใจ" เพราะครับ คุณ Poo ;)...
ขอบคุณมากครับ
อาจารย์ค่ะ อยากเป็นลูกศิาย์อาจารย์จังเลย ^^
แหม น้อง อาร์ม ... เดี๋ยวหนูจะเรียนไม่รู้เรื่องนะ 555
สวัสดีค่ะอาจารย์มาติดตามอ่านด้วยจิตคารวะ ตั้งกรอบที่ 21 เลยนะคะ เป็นความเพียร..ของการเขียนบันทึก ใช่ไหมคะ
นอกจาก "ความเพียร" แล้วก็ยังมี "ความตั้งใจ" ด้วยครับ คุณครู Rinda ;)
ตั้งใจจะนำเสนอให้ครบ ๔๑ คน ครับ เพราะถือเป็นการสะท้อนภาพแห่งการเรียนได้เป็นอย่างดี
ขอบคุณมากครับ ;)...