จากใจ เด็ก(?)อุตรดิตถ์....คนหนึ่ง
พี่เม่ยเข้าไปร่วมแสดงความยินดีกับผู้ได้รับรางวัลสุดคะนึงประจำเดือน กรกฎาคม มาเรียบร้อยแล้วค่ะ
ที่พี่เม่ยติดตามอ่านเป็นประจำ....
เหตุผลหนึ่งที่เป็นแรงจูงใจให้ติดตามอ่านโดยตลอดก็คือ
ท่านได้เขียนบันทึกเรื่องราว "อุตรดิตถ์ไดอารี่" ในมุมมองที่พี่เม่ยประทับใจมากๆค่ะ
***********
นึกย้อนกลับไปปี พ.ศ. 2522 สมัยนั้นพี่เม่ยยังเป็นเด็กมัธยมปลาย....
นั่งรถไฟไปเรียนที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ได้พบเพื่อนใหม่ๆจากหลากหลายจังหวัด  เพื่อนๆก็ถามว่า "เม่ยมาจากจังหวัดไหนเหรอ.....?"
พี่เม่ยยืดอกตอบว่า "อุตรดิตถ์!"
เพื่อนทำหน้างง...งง....ถามว่า "อยู่ตรงไหนนะ จังหวัดนี้ อีสานหรือเหนือกันแน่...." ความรู้สึกตอนนั้นคือน้อยใจนิดๆค่ะ ทำไมเขาไม่รู้จักจังหวัดที่เราอาศัยอยู่บ้างหนอ.....
อุตรดิตถ์เป็นจังหวัดเล็กๆ....ที่มักจะถูกลืมเลือน.......คนอุตรดิตถ์มีลีลาการพูดที่ไม่เหมือนใครค่ะ  แปร่งนิดๆ เหน่อหน่อยๆ
  • เพื่อนชอบถามว่า "เม่ยเป็นคนลาวหรือเปล่า เห็นพูดเหน่อๆ..."
  • เราเรียก "ทอดมัน" ว่า ปลาเห็ด
  • เรามีอาหารโปรดของเรา คือ หมี่พัน
  • เราทะนงตัวเสมอว่าเป็นลูกพระยาพิชัยดาบหัก
  • เราเคารพสักการะ หลวงพ่อเพ็ชร
  • เราชอบพูดต่อสร้อยท้ายประโยคว่า เอ๊ง....เล้า...อ้ะ....เช่น ก็ใช่เอ๊ง!...ทำไมเล้า!.... ทำไมทำอย่างงี้อ้ะ!....
  • เรา..... และเรา...... อีกมากมาย
***********
แต่มาถึงเวลานี้ จ.อุตรดิตถ์เริ่มเป็นที่รู้จักกันมากขึ้นแล้วค่ะโดยเฉพาะ กัลยาณมิตรใน GotoKnow แห่งนี้....
  • หนึ่งก็เพราะเหตุการณ์อุทกภัยครั้งร้ายแรงที่สุดในรอบร้อยปี....
  • สองก็ด้วยวิธีการเล่าเรื่องราวอุตรดิตถ์ไดอารี่ ที่นี่(1) และ ที่นี่(2) แบบต่อเนื่องยาวนาน สไตล์กบฏวิชาการ (ไม่ผิดนะคะ ท่านปวารณาตัวเองไว้เช่นนี้จริงๆ.....จากบันทึกนี้) ของท่านค่ะ!
พี่เม่ยจึงยินดีอย่างยิ่งยวด เมื่อได้ทราบว่าท่านคือผู้ได้รับรางวัล"สุดคะนึง"ประจำเดือนกรกฎาคมนี้ เพราะโดนใจพี่เม่ยอย่างแรง!
ต้องขอขอบคุณในฐานะที่พี่เม่ยเป็นคน จ.อุตรดิตถ์คนหนึ่ง...สำหรับหลากหลายบันทึกอันแสนประทับใจ
และ....ขอแสดงความยินดีอีกครั้ง ในฐานะกัลยาณมิตร ณ GotoKnow ค่ะ....

ทั้งขอบคุณ...ทั้งยินดี....ค่ะ