ประสบการณ์การประกวดภาพถ่าย"แก่นตะวันบานที่ มข."

วันนี้เอาภาพที่ไปถ่ายเมื่อวานส่งเข้าประกวด ตัดสินใจส่งแค่2 รูป เพราะอีกภาพรู้สึกแสงมากไปหน่อย

      ไปส่งภาพเกือบเที่ยงค่ะ และเลยรอด้วยเพราะต้องเก็บภาพมาทำข่าวประชาสัมพันธ์ของหน่วยงาน เลยโชคดีที่ได้ไปฟังกรรมการตัดสินภาพถ่ายด้วย

      ภาพที่ส่งประกวดทั้งหมดมีแปดสิบกว่าภาพ จากยี่สิบกว่าคน ฝีไม้ลายมือดีๆทั้งนั้นเลยค่ะ มีทั้งภาพใกล้ไกล

       อันดับแรกจึงต้องแยกออกเป็นกลุ่ม 3 กลุ่มค่ะ คือแบบใกล้ ดอกเดียว  เป็นกลุ่มหลายดอก และแบบเป็นทุ่ง

       ต่อมาคัดภาพที่ไม่เข้าตากรรมการออกก่อนค่ะ ซึ่งภาพที่เหลือจะได้นำแสดงในงานทั้งหมด รอบนี้ภาพที่น้องส่งผ่านทั้งสองภาพค่ะ เลยรู้สึกดีใจมาก

     เสร็จแล้วคัดภาพที่ "ใช่" เข้าตากรรมการ 16 ภาพค่ะ ซึ่งตอนนั้นมีภาพของน้องรวมอยู่ด้วย 1 ภาพ  เลยรู้สึกเริ่มอยู่ไม่เป็นสุข เริ่มยุกยิก ใจเต้นวูบวาบค่ะ

      รอบต่อไปคัดออกเหมือนกันเหลือ 10 ภาพ  ก็ยังติด 1 ใน 10 เลยรู้สึกตัวสั่นๆไปใหญ่ นี่ขนาดไม่ใช่ประกวดนางงามนะคะ

       แล้วก็คัดออกอีก 4 เพื่อเหลือรับรางวัล ที่ 1 -2-3 และชมเชยอีก 3 รางวัลค่ะ มาถึงตอนนี้ กรรมการก็หยิบภาพขึ้นมาอย่างตั้งใจแล้วภาพของน้องก็คัดออกค่ะ ....

     แม้ตอนนี้จะได้ภาพที่ชนะเลิศ 3 อันดับและชมเชยอีก 3 ภาพแล้ว แต่ความรู้สึกดีใจยังอยู่ค่ะ แบบว่ามือใหม่หัดคลิก ยังติดโผ ที่เหลือ 10 ภาพนั้นแม้ไม่ได้รางวัลก็จะได้รับเกียรติบัตรค่ะ เป็นความภาคภูมิใจค่ะ

อ้อ..ที่สำคัญกรรมการท่านหนึ่งสังเกตเห็นอาการยุกยิก..พอตัดสินเสร็จเลยถามว่าส่งภาพประกวดหรือเปล่า  เลยตอบว่าค่ะ แล้วเลยได้โอกาสขอให้อาจารย์ให้คำแนะนำค่ะ ซึ่งรู้สึกว่าคำแนะนำมีค่ามาก ท่านแนะนำอย่างไรขอต่อบันทึกหน้าค่ะ