ชมรม ก๊วน แก๊ง หรือโรงเรียนคุณอำนวย จึงคือหนทางที่เราจะทำร่วมกัน
การพัฒนาตนเองที่ระเบิดมาจากข้างในเป็นการพัฒนาที่ถูกต้อง ยั่งยืน
ผมยกหัวข้อนี้ขึ้นมากล่าวเพราะมีเหตุจูงใจมาจากการพัฒนาคุณอำนวย คุณลิขิต ฯลฯ คุณอะไรต่อมิอะไรซึ่งเป็นตัวละคอนการจัดการความรู้ ที่ทุ่มทุนให้การอบรมเป็นการใหญ่ ในที่สุดแล้วไม่ค่อยได้อะไร หาความยั่งยืนไม่ได้ ทำไปก็งั้นๆ
หลังสุดผมได้คุยเรื่องนี้กับ น้องชายขอบ น้องบ่าวที่นับถือของผม คุณชาญวิทย์ สมศักดิ์ อ.ภีม ภคเมธาวี น้องพัชนี พนิตอังกูร และพรรคพวกหลายท่านว่าทำอย่างไรวงเรียนรู้คุณอำนวยของเราในจังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดใกล้เคียงจึงจะได้มีการพัฒนาสมรรถนะการทำงานกันอย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วย การเรียนรู้อย่างไม่เป็นทางการ ง่ายๆตามสไตล์ของควาสนใจที่อาจจะเปลี่ยนหรือไหลไปตามสถานการณ์
ชมรม ก๊วน แก๊ง หรือโรงเรียนคุณอำนวย จึงคือหนทางที่เราจะทำร่วมกัน
เน้นเอาประสบการณ์ที่ทำได้มาแลกกัน อยู่ใกล้กันก็ตั้งวงแบบเจอหน้าเจอตา เรียนรู้ประสบการณ์กันและกัน อยู่ไกลกันพบกันยากก็ใช้ช่องทางอื่น เช่น บล็อก gotoKnow อยู่ใกล้กันก็แลกเปลี่ยนกันทางบล็อก gotoKnow ได้ด้วย
น้องชายขอบบอกว่ายินดีจะนำขบวนมาร่วมแลกเปลี่ยน ตอนนี้สร้างเครื่องมือและชุดความรู้ไว้มากมายแล้ว
บันทึกนี้จึงอยากทราบความคิดเห็นของผู้รู้ทั้งหลายว่าดีหรือไม่ดีอย่างไร